Υπάρχουν καφέ και Καφέ… Αυτά με το κεφαλαίο με ξεσηκώνουν τόσο, που όταν πηγαίνω δεν θέλω να φεύγω. Με μερικά από αυτά έχω μια φετιχιστική σχέση τέτοια που αν κλείσουν, ή πουληθούν, ή αλλάξουν ιδιοκτήτη δεν θέλω να περνάω ούτε από τον ίδιο δρόμο! Με αυτό το Under Pressure στους 31 δρόμους κάτω από τραίνο, έχω πάθει μια ψύχωση για ένα ιδιαίτερα σοβαρό λόγο! Σαν γνήσια Ελληνίδα που με έχουν αποπλανήσει οι καλύτερες γεύσεις στη πατρίδα μου, αυτό που χρόνια έψαχνα να βρω σε ολόκληρη τη Νέα Υόρκη ήταν η καλή σπανακόπιτα, η καλή τυρόπιτα και ο καπουτσίνο όπως μου αρέσει να τον πίνω, χωρίς να με αγριοκοιτάνε τα παιδιά που τον φτιάχνουν, όταν στέκομαι από πάνω τους και δίνω οδηγίες για τη δόση του αφρού χωρίς καθόλου γάλα!
Σ’ αυτό το καφέ λοιπόν εγώ δεν είμαι καθόλου Under Pressure, αλλά αυτοί είναι με μένα, γιατί μου κάνουν τα χατήρια, μου χαμογελάνε, μου φέρονται ευγενικά αν και μέσα τους μπορεί και να με σιχτιρίζουν. Αλλά δεν νομίζω. Είναι τόσο το πάθος μου όταν απολαμβάνω όλα τα διαφορετικά που παραγγέλνω κάθε φορά, που νομίζω πως κοιτάζοντάς με, η συμπάθεια υπερισχύει της οργής τους, για την σπαστική κυρία που τους έχει κλαρίνο κάθε φορά που πάει! Και τι να πρωτοφάει κανείς!!! Και τι να πρωτοπιεί…
Ετη φωτός… το καλύτερο καφέ στην Αστόρια!!!! Μπισκότα θεϊκά, κρουασάν με αυτό το γαλλικό french allure, μάφιν αφράτα, σάντουιτς, Buritos, υπέροχα γλυκά από την κλασσική ελληνική παστούλα, μέχρι το καροτοκέικ με καρυδάκια που με φέρνει σε μια ψυχική ευφορία συνοδευόμενο από τον καπουτσίνο μου! Και για να φτάσω στις μεγάλες αδυναμίες μου, στις πίτες του Καφέ που αποκλείεται να φτιάχνονται Under Pressure και ας καταναλώνονται με γοργοπόδαρο ρυθμό. Παχουλές και μεστωμένες και η τυρόπιτα και η σπανακόπιτα, με το σπανάκι να σπαρταράει από φρεσκάδα και το τυρί θαρρείς και το έφτιαξαν μόλις τώρα στο τυροκομείο!
Και δεν είναι μόνο δικιά μου γνώμη αυτή… Συμφώνησαν μαζί μου και τα δυο παλληκαράκια που δεν ήταν καν Ελληνες και που κοντοστάθηκα φεύγοντας να τα φωτογραφίσω στον εξωτερικό χώρο του Καφέ και να τα ρωτήσω πώς βρίσκουν τα προϊόντα.. «Τα latte είναι φανταστικά με τέλεια γεύση και θερμοκρασία -μου είπε ο ξανθούλης- και η μπουγάτσα και το κρουασάν μοναδικά. Και δεν αλλάζω με τίποτα να πίνω καφέ και να βλέπω τα τραίνα να περνάνε».
Στράφηκα στο μελαχροινό νεαρό… «Kαι σε εσένα, τον ρώτησα, τι σου αρέσει στο Under Pressure; Και βέβαια μου έδωσε την απάντηση που με αγωνία περίμενα… ‘Η ελληνική σπανακόπιτα και η τυρόπιτα, είναι ό,τι καλύτερο έχω φάει τόσα χρόνια που ζω στην Αστόρια. Χορταστικά κομμάτια, γευστικά με ποιότητα στα υλικά που φαίνεται και από την εμφάνιση που έχουν! Μου αρέσουν τα παιδιά που δουλεύουν εδώ, οι baristes και όλοι όσοι έρχονται. Είναι πολύ ωραίο Καφέ!!!’». Μετά από αυτό αποχώρησα για την εφημερίδα απόλυτα ικανοποιημένη, που για καλή μου τύχη, όπως όλοι γνωρίζετε είναι στο 37-10 30 St., δηλαδή λίγο πιο κάτω από το 30-19 31 St. που είναι το Under Pressure.
Υ.Σ. Το κείμενο αυτό γράφτηκε χωρίς ουδεμία πίεση και χαλαρά στα γραφεία του «Εθνικού Κήρυκα», τρώγοντας μισή τυρόπιτα και μισή σπανακόπιτα -είπαμε τα κομμάτια είναι μεγάλα- και πίνοντας τσάι με τουρμέρικ, τζίντζερ και λεμονάκι μυρωδάτο από τους αγρούς της Καλιφόρνιας, έτσι για να αλλάξουμε και λίγο!!!!
