Για τη νέα τηλεοπτική του καθημερινότητα δίπλα στον Ζήση Μούσιο και τη Μαρία Αντωνά μίλησε ο Βασίλης Τσεκούρας σε συνέντευξη που έδωσε στο zappit.gr και τον Γιώργο Σκρομπόλα, με τον δημοσιογράφο και παρουσιαστή να κάνει αναφορά και στα σχόλια με το ξεκίνημα της εκπομπής. Η συνέντευξη δεν έμεινε μόνο στα επαγγελματικά, αφού έγινε αναφορά και σε πιο προσωπικά θέματα και στις δύσκολες στιγμές που έχει περάσει ο ίδιος.
Ο Βασίλης Τσεκούρας περιγράφει πώς πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα του, ενώ ήταν στον αέρα, μιλάει για τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας του, στο δεκάωρο χειρουργείο που άλλαξε την κοσμοθεωρία του και στις εικόνες από την τραγωδία στο Μάτι που, όπως εξομολογείται, δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεχάσει.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύσκολες αναμνήσεις, όμως, υπάρχει και η φωτεινή πλευρά της ζωής. Ο γάμος του με τη Γωγώ Μπαλή, η επιθυμία να αποκτήσουν παιδιά και μια βαθιά προσωπική απάντηση στην ερώτηση για το ποια στιγμή της ζωής του θα ήθελε να ξαναζήσει, έστω για πέντε λεπτά.
Για την πιο δύσκολη στιγμή του στον αέρα είπε: «Ήταν πριν από πέντε χρόνια. Όταν έκανα εκπομπή και κατά τη διάρκεια της εκπομπής έμαθα ότι έχει φύγει από τη ζωή ο πατέρας μου. Αυτό νομίζω το πιο δύσκολο πράγμα. Το έμαθα πολύ τυχαία. Η εκπομπή τότε επειδή ήταν καλοκαίρι, ήταν σε εξέλιξη οι μεγάλες πυρκαγιές στην Εύβοια. Είχε ξεκινήσει πάρα, μα πάρα πολύ νωρίς, σχεδόν ξημερώματα η εκπομπή. Και άρχισα να λαμβάνω κάτι μηνύματα, κάτι τηλέφωνα περίεργα. Το στυλ άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν λόγο να με παίρνουν, να με καλούν έξι η ώρα το πρωί. Το κάνουν προφανώς για το άγχος τους, για να μη μάθω κάτι, για να με προστατεύσουν. Αλλά τότε άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι υπάρχει, κάτι γίνεται. Και τηλέφωνο στο τηλέφωνο, στα διαλείμματα ή στα βίντεο που έπαιζαν, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι ο πατέρας μου δεν είναι στη ζωή. Ήταν το πιο δύσκολο, διότι ήμουν για τρεις, τέσσερις ώρες στον αέρα γνωρίζοντας ότι ο πατέρας μου δε ζει κι εγώ θα έπρεπε να είμαι φυσιολογικά, να νιώθω τον πόνο των ανθρώπων στην Εύβοια που χάνουν περιουσίες, που, που είναι εγκλωβισμένοι σε χωριά. Τους συναδέλφους που είναι κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες και μεταδίδουν. Αλλά να ζεις το προσωπικό σου δράμα. Εκεί λες βάζω μπροστά τον επαγγελματισμό, όσο και αν πονάει η ψυχή σου και η καρδιά σου.
Για το πρόβλημα υγείας που πέρασε: «Θυμάμαι τα πάντα. Να σου πω κάτι; Όταν περνάς κάτι πάρα πολύ δύσκολο στη ζωή σου ή σβήνεις τα πάντα ή θυμάσαι τα πάντα. Εγώ ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Δηλαδή θυμάμαι τα πάντα, κάθε λεπτομέρεια, ό,τι και να με ρωτήσεις. Αυτά που ξέρεις, λέγονται και δε λέγονται και στα και στα μέσα ενημέρωσης. Κάποια πράγματα τα κρατάς για τον εαυτό σου. Ακόμα και αυτές τις λεπτομέρειες τις θυμάμαι πάρα πολύ καλά. Δηλαδή και ας είναι τέσσερα χρόνια μετά, τα θυμάμαι όλα πάρα πολύ καλά. Μου το είπαν οι γιατροί. Εκεί ξέρεις, έρχεται ο γιατρός και σου λέει θα πρέπει να κάνουμε μια επέμβαση. Ωραία, κατάλαβα. Δεν ξέρεις τι επέμβαση ακριβώς, αλλά καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, είναι σκούρα».
«Όταν, όταν βλέπεις ότι έχεις περάσει κάτι πολύ δύσκολο, αλλάζεις πρώτα απ’ όλα η κοσμοθεωρία. Εγώ άλλαξα κοσμοθεωρία σε ένα απόγευμα. Ξέρεις ο χαρακτήρας δεν θα αλλάξει. Δηλαδή ο χαρακτήρας του Βασίλη δεν άλλαξε στα τριάντα έξι του που έπαθα, που έκανα πολύ δύσκολο χειρουργείο. Ο χαρακτήρας του είναι ο ίδιος. Ο τρόπος σκέψης του είναι ο ίδιος. Το πώς λειτουργεί είναι ο ίδιος. Αυτό που έχω αλλάξει είναι το ότι αντιλαμβάνομαι ότι αυτό που μπορεί να με πιέσει, να με αγχώσει, είναι σοβαρό ή δεν είναι σοβαρό; Και πλέον το ξεχωρίζεις κατευθείαν. Λες αυτό, από τη στιγμή που δεν είναι σοβαρό, μπορώ να το αντιμετωπίσω και άστο λίγο στην άκρη, θα το φτιάξω. Το φτιάχνω».
Σε ερώτηση για το ποιο είναι αυτό που είδε στη Γωγώ και είπε αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλω να παντρευτώ απάντησε ότι είναι «το μυαλό της. Ότι λειτουργεί παρόμοιο τρόπο με το δικό μου. Δηλαδή όχι ο τρόπος σκέψης. Τα βιώματά σου, το τι θες να κάνεις στη ζωή σου, ότι έχεις στόχους, ότι θέλει να τραβήξει τον άλλον μπροστά. Όχι, ποτέ να μην τον έχει στάσιμο. Θέλω κι εγώ να την τραβάω προς τα μπροστά. Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ ωραίο. Δηλαδή να λειτουργείς σαν ομάδα. Αυτό εμένα τη Γωγώ μ’ άρεσε πάρα πολύ, όπως μ’ άρεσε πολύ και η εξυπνάδα που έχει στα μάτια της, που μου δείχνει ότι θέλει να ζήσει τη ζωή με ωραίο τρόπο, να κάνει την οικογένειά της, να δουλέψει, να πάει μπροστά. Αυτό μ’ άρεσε πάρα πολύ.
Για το ποιο είναι το πιο δύσκολο δημοσιογραφικό γεγονός που κλήθηκε να καλύψει απάντησε: «Μάτι. Το Μάτι. Ήταν οι πρώτες ώρες που, που είχε σβήσει η φωτιά και πήγαιναν πλέον δημοσιογράφοι στο Μάτι για να αποτυπώσουν τις πρώτες εικόνες. Και θυμάμαι δηλαδή… Πράγματα τα οποία δεν τα έχω πει ποτέ στη ζωή μου και δεν θα τα πω. Δεν, δεν μπορείς να αποτυπώσεις με λόγια αυτά που είδες. Ήταν, ήταν πολύ σκληρά πράγματα, πολύ σκληρά. Δε νομίζω να μπορεί να βρεις λέξεις για να πεις… να πω αυτά που είδα στο Μάτι.
Προσπαθώ να στο φέρω απ’ έξω, απ’ έξω, να σου περιγράψω όλα αυτά, αλλά δεν μπορώ. Ακόμα και αυτό δεν μπορώ να κάνω. Όσο και πλούσια να ‘ναι η ελληνική γλώσσα. Ήταν ένα δράμα, ένα δράμα, ένας εφιάλτης που πραγματικά να μην το ζήσει ποτέ ξανά κανείς. Αυτά που έβλεπα μπροστά μου, το ένα ήταν πιο δύσκολο από το άλλο. Στο Μάτι όσο μπαίναμε με τους συναδέλφους, τους οπερατέρ και πιο μέσα, αντιλαμβανόσουνα ότι τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα. Και λες αν εδώ το χειρότερο, πιο μέσα υπάρχει χειρότερο; Και υπήρχε. Όλο αυτό δηλαδή δεν μπορείς να το βγάλεις από το μυαλό σου και αυτό σε κάνει να μην μπορείς να σταματήσεις. Γιατί λες ότι θα πρέπει να αποτυπώσω, αυτό είναι το ρεπορτάζ. Είναι αυτές οι στιγμές που λες “καλύτερα να μην τα έκανα ποτέ στη ζωή μου, να μην υπήρχαν ποτέ στη ζωή μας.”
