Σε ένα πολύφοβο «κρας τεστ» συνοχής οδεύει η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας αύριο, Τετάρτη (21/04), κατά την ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας «γαλάζιων» που εμπλέκονται στη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Τυχόν μεγάλη διαφοροποίηση από την κυβερνητική γραμμή θα θέσει ζητήματα όχι μόνο ουσίας, αλλά και συμβολισμού.
Πρώτον, αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες πως πάνω από 40 βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης επιθυμούν να διαφοροποιηθούν και να μην ψηφίσουν όλες τις άρσεις ασυλίας συναδέλφων τους, οριζόντια, τότε θα επισημοποιηθεί το ρήγμα στις σχέσεις Μαξίμου – βουλευτών.
Αυτό που γράφεται εδώ και καιρό, το ότι «βράζει» η ΚΟ, θα είναι πλέον επίσημο και θα στέλνει μήνυμα αδυναμίας ελέγχου των βουλευτών. Οι βουλευτές είναι δυσαρεστημένοι εδώ και καιρό με το Μέγαρο Μαξίμου, νιώθουν πως «αδειάζονται» στην πρώτη ευκαιρία, πως δεν εισακούονται ή δεν αξιοποιούνται, ενώ πολλοί αναρωτιούνται αν υπάρχει κάποιος «στρατηγός» στο Μαξίμου ή αν υπάρχει κάποιο κενό που οδηγεί την κυβέρνηση σε στραβοπατήματα.
Δεύτερο, θα δώσει πολιτικό οξυγόνο στην αντιπολίτευση, η οποία πασχίζει να πάρει κεφάλι και να δείξει στο κοινό της ότι μπορεί να κερδίζει κάποιες μάχες.
Τρίτον, απειλεί να στείλει στην κοινωνία ένα μήνυμα συγκάλυψης. Αυτό που φοβάται το Μέγαρο Μαξίμου είναι οι σκιές που μπορεί να μείνουν, πως η κυβέρνηση επιχειρεί να καλύψει «ρουσφέτια» δικών της παιδιών. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά και του κ. Λαζαρίδη έχει κάνει ζημιά κάθε νέα «κόντρα» μπλοκάρει το θετικό αφήγημα και την αλλαγή σελίδας. Για παράδειγμα, ελάχιστοι πολίτες ασχολήθηκαν με την υπογραφή της σύμβασης για γεώτρηση στο Block 2.
«Πρόβλημα η επιλεκτική ψήφος»
Η βασική θέση της κυβέρνησης – μήνυμα σε όσους βουλευτές το σκέφτονται, είναι πως οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι έχουν ζητήσει την άρση της ασυλίας τους, πως μόνο έτσι θα «καθαρίσει» γρήγορα το όνομά τους ενόψει εκλογών.
Μπροστά στο ενδεχόμενο κάποιοι βουλευτές να ψηφίσουν κάποιες άρσεις και άλλες όχι, από το Μαξίμου διαμηνύουν πως «αυτό δημιουργεί και κάποια προβλήματα.
Δηλαδή αν δεν ψηφίσεις την άρση ασυλίας κάποιων βουλευτών και ψηφίσεις την άρση ασυλίας κάποιων άλλων βουλευτών, είναι σαν να θεωρείς ότι κάποιοι είναι αθώοι και κάποιοι είναι ένοχοι», όπως τόνισε ο Παύλος Μαρινάκης.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να βάλει ζήτημα κομματικής πειθαρχίας, αλλά οι μαζικές διαρροές, θα δημιουργήσουν ζήτημα.
«Όχι στο τσουβάλιασμα»
Κάποιοι από τους βουλευτές έχουν ήδη βγει μπροστά και εκφράζουν ανοιχτά τους προβληματισμούς τους στο «τσουβάλιασμα» υποθέσεων.
Σε νέα συνέντευξή του, αυτή τη φορά στον ΣΚΑΪ, ο Στέλιος Πέτσας επισήμανε πως το άρθρο 62 του Συντάγματος θωρακίζει τη δράση του βουλευτή για τη δράση των καθηκόντων του και πως δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας, γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση καλείται ο Βουλευτής να κρίνει το κατά πόσον το να διαβιβάζει ένα email, αν ειναι στο πλαίσιο καθηκόντων του Βουλευτή.
«Αν εμείς που πιστεύουμε αυτό δεν ορθώσουμε αυτή την επιχειρηματολογία στο δημόσιο διάλογο φοβάμαι σε λίγο καιρό θα έχουμε μία διαρκή ποινικοποίηση της πολιτικής δραστηριότητας και θα τρέχουν οι Βουλευτές κάθε μέρα στα δικαστήρια να αποδεικνύουν ότι δεν είναι ελέφαντες».
Ο κ. Πέτσας ξεχώρισε π.χ. τις υποθέσεις των κυρίων Βαρτζόπουλου, Μηταράκη, Σενετάκη, και Βασιλειάδη όπου θεωρεί πως δεν δικαιολογείται άρση.
Από την άλλη ο Γιώργος Βλάχος σημείωσε «είμαι από αυτούς που περιμένουν να ακούσουμε τους συναδέλφους, πως θα επιχειρηματολογήσουν για τη δικογραφία που τους αφορά και να πάρουμε την τελική απόφαση».
Ενώ ο Μάκης Βορίδης βρίσκεται ακόμη σε σκέψεις σχετικά με την ψήφο του στην προσεχή ψηφοφορία στη Βουλή για τις άρσεις ασυλίας 13ων πολιτικών προσώπων για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.
«(Δεν θα ψήφιζα) Κανένα. Μηδέν. Θα τα απέρριπτα όλα», τόνισε ο κ. Βορίδης στο Open, εξηγώντας πως η υπόθεση σχετίζεται με τα πολιτικά καθήκοντα και την δραστηριότητα των βουλευτών.
Πρόσθεσε ωστόσο πως οι ίδιοι οι βουλευτές ζητάνε να πάνε στη Δικαιοσύνη προκειμένου να μην μείνει κάποια σκιά γύρω από το όνομά τους.
«Η καρδιά μου σας ξαναλέω, είναι πιο κοντά στη νομική μου υπόσταση… Από την άλλη μερικά καταλαβαίνω τους συναδέλφους μου. Μπορεί να μην πρέπει να τους στεναχωρήσω… θα το σκεφτώ».
