Κτηνώδες, φρικιαστικό, θλιβερό, αποτρόπαιο είναι μερικά από τα επίθετα με τα οποία θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος το περιστατικό με τον άτυχο Όλιβερ στην Αράχωβα. Αλλά και πάλι, καμία λέξη δεν είναι αρκετή να περιγράψει το συναίσθημα που σου προκαλεί αυτή η υπόθεση.Αναρωτιέται κανείς ποιος άνθρωπος μπόρεσε να πράξει όλα όσα ακούγονται τις τελευταίες μέρες.Ο ψυχίατρος Δημήτρης Σούρας μιλά για την δολοφονία του Όλιβερ καθώς και σκιαγραφεί το προφίλ του δράστη.
«Σχετικά με το περιστατικό του Όλιβερ πρέπει να δούμε ακριβώς τι έχει γίνει διότι υπάρχουν αντιγνωμίες στις καταθέσεις των κτηνιάτρων» αναφέρει αρχικά ο κ. Σούρας.
Ψυχοπαθητική ή αντικοινωνική διαταραχή που ξεκινά στην εφηβεία
«Οι κακοποιητές ζώων είναι το ίδιο με τους κακοποιητές ανθρώπων. Δηλαδή την περίοδο της εφηβείας δημιουργείται μία διαταραχή που ξεκινάει μέσα από την οικογένεια με την ανοχή ή με την έλλειψη ορίων των γονέων που λέγεται ψυχοπαθητική ή αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας. Αυτό κάνει τα παιδιά να γεμίζουν με πάρα πολύ μίσος για τον κόσμο, με ιδιαίτερη κακία με φοβερή αναίδεια και εντάσεις. Είναι άτομα έτοιμα να τραυματίσουν, να χτυπήσουν, να σκοτώσουν. Δημιουργούν δηλαδή μια κατάσταση συμπεριφοράς που είναι πρωτόγνωρη και για αυτά που κάνουν δεν έχουν ποτέ τύψεις ή ενοχές. Αυτό είναι το σημαντικότερο κομμάτι», λέει αρχικά ο ψυχίατρος.
«Είναι άτομα που λέγονται ψυχοπαθητικά ή αντικοινωνικά, είναι τα άτομα που μπορούν να κάνουν το κακό στους ανθρώπους, λέγονται η εν δυνάμει δολοφόνοι ή κανονικοί δολοφόνοι ή ήρωες του κακού και είναι οι ίδιοι που θα κάνουν το κακό και στα ζώα. Τα αιμοβόρα ένστικτά τους τα βγάζουν είτε προς τα ζώα είτε προς τους ανθρώπους» προσθέτει.
Η διαταραχή της προσωπικότητας δεν είναι αρρώστια και δυστυχώς σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει θεραπεία, τονίζει ο κ. Σούρας.
«Ας πάρουμε ως παράδειγμα τον δολοφόνο της 43χρονης στη Σαλαμίνα. Είχε κακοποιήσει ξανά στο παρελθόν μία γυναίκα, άλλαξε ταυτότητα, το έσκασε, τελικά τη σκότωσε και όταν πήγε να απολογηθεί είπε ότι δεν έχω καμία ενοχή. Είμαι αμετανόητος, έκανα το σωστό. Αυτή είναι η διαταραχή της προσωπικότητας.
Αν ισχύουν όλα όσα διαβάζουμε για τον Όλιβερ, ο δράστης είναι ένας τέτοιος άνθρωπος, πολύ επικίνδυνος που το μόνο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι μία σοβαρή και κανονική τιμωρία. Γιατί όπως ξέρουμε στην Ελλάδα οι τιμωρίες πάντοτε είναι εντός εισαγωγικών».
Ερωτηθείς για το αν μπορεί ο δολοφόνος του χάσκι να είναι κάποιος υπεράνω πάσης υποψίας ή κάποιος με «αγγελικό πρόσωπο» που κανείς δεν θα καταλάβαινε ότι πάσχει από διαταραχή της προσωπικότητας, ο κ. Σούρας απαντά:
«Το οικείο περιβάλλον, συγγενείς και φίλοι θα δουν συμπτώματα. Αποκλείεται να μην δουν κάτι γιατί η συμπεριφορά είναι χαρακτηριστική. Φυσικά, δεν μπορούν να πιστέψουν στην αρχή ότι ένας άνθρωπος με μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να φτάσει ακόμα και στον φόνο, παρόλα αυτά υπάρχουν δείγματα συμπεριφοράς που δείχνουν ότι αυτός ο άνθρωπος θα δημιουργήσει ή έχει ήδη δημιουργήσει μία τέτοια σοβαρή διαταραχή προσωπικότητας. Η διαταραχή προσωπικότητας στα μικρά χρόνια της εφηβείας ξεκινάει ως επί το πλείστον από κακοποίηση ζώου».
Ο κ. Σούρας καταλήγει λέγοντας πως «πρόκειται για έναν διεστραμμένο δολοφόνο που πρέπει να τιμωρηθεί όπως θα τιμωρούνταν εάν είχε σκοτώσει άνθρωπο. Στην Ελλάδα όμως η μαγική φράση “Έγκλημα και τιμωρία” είναι “Έγκλημα και τιμωρία;”».
