Για την πορεία της στον κινηματογράφο, την τηλεόραση αλλά και την απώλεια της κόρης της μίλησε Αιμιλία Υψηλάντη στην κάμερα του «Καλύτερα δε Γίνεται» και στον Βλάση Κωστούρο.
Αναφερόμενη στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, η Αιμιλία Υψηλάντη μίλησε για την ταλαιπωρία που βίωνε καθημερινά: «Θυμάμαι την ταλαιπωρία μου που είχα ένα μικρό παιδί, ήμουν μωρομάνα, έφευγα από το σπίτι μου να παίρνω δύο – τρεις συγκοινωνίες και να κατεβαίνω να παίζω στον Πειραιά».
Για όσα ακολούθησαν και τις μεγάλες της συνεργασίες: «Ήμασταν μεγάλοι άνθρωποι και ερχόντουσαν οι γονείς μας να ρωτήσουν πώς τα πάμε. Στον κινηματογράφο πήγα γιατί δεν είχα άλλη λύση. Δεν μου άρεσαν αυτά που γινόντουσαν στο θέατρο. Ήμουν μια πολύ ωραία κοπέλα, έπαιζα με τη Μαίρη Χρονοπούλου και τον Κώστα Βουτσά, όπου έκανα την αδελφή του, την οποία δεν μπορούσε να την παντρέψει».
Στο κλείσιμο της συνέντευξης η Αιμιλία Υψηλάντη αναφέρθηκε στην απώλεια της κόρης της.
«Ο θάνατος είναι ένας ύμνος στη ζωή. Εγώ ήμουν ήδη μεγάλη, ο θάνατος είναι πολύ κοντά. Δεν θα μου επιτρεπόταν μπροστά στον άλλο ανθρώπινο πόνο να κλαψουρίζω. Βίωσέ τον, βεβαίως. Πόνεσε, κλάψε, αλλά δεν σου επιτρέπεται να μην βάλεις το κόκκινό σου πουκάμισο. Το φοράω πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια. Δεν μπορείς να το φορέσεις αμέσως, πρέπει να περάσει χρόνος αρκετός», είπε στην εκπομπή του Alpha η Αιμιολία Υψηλάντη.
