Πιο στοχευμένα δημοτικά τέλη στις επιχειρήσεις φέρνει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς το Τέλος Καθαριότητας και Φωτισμού αποκτά πιο αναλυτική δομή, ενώ το τέλος επί των ακαθάριστων εσόδων το οποίο επιβάλλουν οι Δήμοι εντάσσεται σε πιο οργανωμένο ψηφιακό μηχανισμό απόδοσης μέσω ΑΑΔΕ.
Προφανώς, οι επιχειρήσεις δεν πληρώνουν για πρώτη φορά δημοτικά τέλη καθώς ο παλιό καθεστώς ήδη προέβλεπε Τέλος Καθαριότητας και Φωτισμού με βάση τα τετραγωνικά και τη χρήση του ακινήτου, όπως ήδη υπήρχε και τέλος επί των ακαθάριστων εσόδων για συγκεκριμένες δραστηριότητες.
Το νέο στοιχείο που φέρνει ο Κώδικας είναι ότι οι Δήμοι αποκτούν πλέον πιο λεπτομερές πλαίσιο για να διαφοροποιούν τις επιβαρύνσεις, όχι μόνο με βάση την επιφάνεια του χώρου, αλλά και με βάση τη χρήση, την οικονομική δραστηριότητα, τα δημόσια μητρώα και τον Κωδικό Αριθμό Δραστηριότητας.
Πώς αλλάζει το Τέλος Καθαριότητας και Φωτισμού
Στο Τέλος Καθαριότητας και Φωτισμού εντοπίζεται η πιο ουσιαστική αλλαγή για τις επιχειρήσεις καθώς μέχρι σήμερα, η βασική λογική ήταν απλούστερη. Το τέλος υπολογιζόταν με βάση τα τετραγωνικά μέτρα και τον συντελεστή που όριζε ο δήμος για την κατηγορία χρήσης του ακινήτου.
Με το νέο πλαίσιο, οι συντελεστές διακρίνονται σε γενικούς και ειδικούς, ενώ προβλέπονται έως πέντε γενικοί συντελεστές. Αυτοί αφορούν κατοικίες, ευάλωτα νοικοκυριά, οικονομικές δραστηριότητες με αυξημένη επιβάρυνση, λοιπές οικονομικές δραστηριότητες και κοινωφελείς ή μη κερδοσκοπικές χρήσεις.
Για τις επιχειρήσεις, η κατάταξη δεν περιορίζεται πλέον σε μια γενική επαγγελματική εικόνα εφόσον ο Δήμος μπορεί να λαμβάνει υπόψη την κατηγορία της δραστηριότητας, το αντικείμενο εργασιών και τον ΚΑΔ, με στοιχεία που μπορούν να αντλούνται από την ΑΑΔΕ, το ΓΕΜΗ, το OpenBusiness, δηλώσεις δημοτικών τελών και άλλα δημόσια μητρώα.
Αυτό σημαίνει ότι μια δραστηριότητα με αυξημένη επιβάρυνση για την καθαριότητα ή τον φωτισμό μπορεί να αντιμετωπιστεί διαφορετικά από μια άλλη επιχείρηση με χαμηλότερη επιβάρυνση, ακόμη και αν και οι δύο στεγάζονται σε επαγγελματικούς χώρους. Εστίαση, τουρισμός, χώροι αποθήκευσης, μεγάλες εμπορικές επιφάνειες, εποχικές επιχειρήσεις και ακίνητα με ειδική χρήση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία στη δημοτική χρέωση.
Το σχέδιο προβλέπει επίσης ειδικούς συντελεστές με βάση την κατηγορία ακινήτου, την επιφάνεια, τη χρήση, τη γεωγραφική ζώνη ή άλλα αντικειμενικά χαρακτηριστικά. Υπάρχει όμως και ανώτατο όριο, καθώς ο μεγαλύτερος γενικός ή ειδικός συντελεστής δεν μπορεί να ξεπερνά το δεκαπλάσιο του πρώτου γενικού συντελεστή που αφορά την κατοικία.
Τι ισχύει για τον τζίρο
Διαφορετική είναι η εικόνα για το τέλος επί των ακαθάριστων εσόδων.
Το τέλος αφορά συγκεκριμένες κατηγορίες επιχειρήσεων, κυρίως δραστηριότητες εστίασης, αναψυχής, διασκέδασης και άλλες επιχειρήσεις που υπάγονται στο ειδικό καθεστώς. Η βάση υπολογισμού δεν είναι το ακίνητο, αλλά τα ακαθάριστα έσοδα.
Η πρακτική αλλαγή βρίσκεται στη διαδικασία καθώς πλέον το τέλος βαρύνει τον πελάτη, αναγράφεται διακριτά στα φορολογικά στοιχεία και αποδίδεται από την επιχείρηση στον δικαιούχο δήμο μέσω δήλωσης στην ΑΑΔΕ, μέσα από την πλατφόρμα myAADE.
Για τις επιχειρήσεις που είναι υπόχρεες σε ΦΠΑ, η δήλωση γίνεται στον ίδιο χρόνο με τη δήλωση ΦΠΑ. Για όσες δεν είναι υπόχρεες σε ΦΠΑ, προβλέπεται τριμηνιαία απόδοση. Όταν υπάρχουν υποκαταστήματα σε περισσότερους δήμους, τα ποσά δηλώνονται διακριτά ανά δήμο.Έτσι, για το τέλος επί των ακαθάριστων εσόδων δεν αλλάζει μόνο ο τρόπος είσπραξης από τους δήμους, αλλά και ο βαθμός σύνδεσης των δημοτικών εσόδων με τα φορολογικά δεδομένα των επιχειρήσεων.
