Παρά την διατήρηση των κυριότερων στόχων του υφιστάμενου πλαισίου, όπως το “ταβάνι” του έλλειμμα στο 3% και το ανώτατο όριο χρέους στο 60% του ΑΕΠ, οι νέοι δημοσιονομικοί κανόνες φέρνουν σημαντικές αλλαγές. Η μείωση του δημόσιου χρέους για κάθε χώρα θα γίνεται με βάση τις δαπάνες και όχι το δημοσιονομικό ισοζύγιο. Σύμφωνα με τους νέους κανόνες, οι χώρες με χρέος άνω του 90% θα πρέπει να μειώνουν το χρέος τους κατά 1%, ενώ εκείνες με δημόσιο χρέος μεταξύ 60% και 90% κατά 0,5%. Αυτό αντιστοιχεί σε σημαντική αλλαγή από τους προηγούμενους κανόνες, καθώς η Ελλάδα θα έπρεπε να μειώνει το χρέος της κατά 4% με 5% κάθε χρόνο.
Επίσης, η διαμόρφωση του προϋπολογισμού και η δημοσιονομική πολιτική θα εξαρτώνται από τις δαπάνες, ενώ θα υπάρχει έλεγχος των εξόδων για τη μείωση του δημόσιου χρέους. Ο νέος δείκτης δαπανών θα παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του δημόσιου χρέους κάθε χώρας, με κριτήριο τη μείωση του χρέους κατά προσδιορισμένο ποσοστό ετησίως.
Οι νέοι κανόνες προβλέπουν επίσης περιορισμένες απαιτήσεις για τον περιορισμό των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Για παράδειγμα, η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει έλλειμμα έως και 1,5% του ΑΕΠ, αντί για το προηγούμενο όριο του 0,5% – 0,7%. Επιπλέον, η εφαρμογή των νέων κανόνων θα γίνεται μέσω ποσοστών δαπανών και όχι μόνο μέσω του δημοσιονομικού ισοζυγίου.
Τέλος, οι ρυθμίσεις αφορούν επίσης τις αμυντικές δαπάνες και τους αναβαλλόμενους τόκους επίσημων δανείων, με στόχο τη διατήρηση σταθερής οικονομικής εξέλιξης και δημοσιονομικής σταθερότητας.
