Η βρετανική κυβέρνηση απειλεί να καταθέσει μήνυση εναντίον του πρώην ιδιοκτήτη της Τσέλσι, Ρόμαν Αμπράμοβιτς, προκειμένου να διασφαλίσει ότι τα έσοδα από την πώληση του συλλόγου θα κατευθυνθούν αποκλειστικά στην Ουκρανία.
Σε κοινή τους δήλωση, η Βρετανίδα καγκελάριος Ρέιτσελ Ριβς και ο υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Λάμι ανέφεραν: «Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να δει τα έσοδα από την πώληση της ποδοσφαιρικής ομάδας Τσέλσι να διατίθενται για ανθρωπιστικούς σκοπούς στην Ουκρανία, μετά την παράνομη, πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας».
Τα 2,5 δισεκατομμύρια λίρες που συγκεντρώθηκαν από την πώληση του συλλόγου παρέμειναν παγωμένα σε τραπεζικό λογαριασμό στο Ηνωμένο Βασίλειο από τότε που ο Αμπράμοβιτς πούλησε την ομάδα σε μια κοινοπραξία με επικεφαλής τις ΗΠΑ τον Μάιο του 2022. Ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο επέμεινε ότι τα χρήματα θα έπρεπε να υποστηρίξουν τις ανθρωπιστικές προσπάθειες εντός της Ουκρανίας, ο Αμπράμοβιτς άφησε να εννοηθεί ότι θα χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν «όλα τα θύματα του πολέμου στην Ουκρανία», συμπεριλαμβανομένων εκείνων στη Ρωσία.
«Είμαστε βαθιά απογοητευμένοι που δεν έχει καταστεί δυνατό να επιτευχθεί συμφωνία επί του θέματος με τον κ. Αμπράμοβιτς μέχρι στιγμής», αναφέρει η δήλωση. «Ενώ η πόρτα για διαπραγματεύσεις θα παραμείνει ανοιχτή, είμαστε πλήρως προετοιμασμένοι να το επιδιώξουμε μέσω των δικαστηρίων, εάν χρειαστεί, για να διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν στην Ουκρανία μπορούν να επωφεληθούν από αυτά τα έσοδα το συντομότερο δυνατό».
Μετά την ολοκληρωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, στον Αμπράμοβιτς χορηγήθηκε ειδική άδεια για να πουλήσει την Τσέλσι, την οποία είχε αρχικά αγοράσει το καλοκαίρι του 2003, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούσε να αποδείξει ότι δεν θα ωφελούνταν οικονομικά από τη συναλλαγή.
Τον Δεκέμβριο του 2023, ο Αμπράμοβιτς αμφισβήτησε τις κυρώσεις της ΕΕ εναντίον του, ζητώντας 1 εκατομμύριο ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η φήμη του. Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) απέρριψε τα αιτήματα αποζημίωσης, κρίνοντας ότι οι κυρώσεις δεν αποτελούσαν «αδικαιολόγητη και δυσανάλογη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του».
