Ισχυρή διόρθωση καταγράφει η τιμή του χρυσού μετά το ιστορικό υψηλό που σημείωσε στις αρχές του έτους, υπενθυμίζοντας ότι, παρά τον χαρακτήρα του ως «ασφαλούς καταφυγίου», η πορεία του δεν είναι πάντα ανοδική και συνοδεύεται από έντονες διακυμάνσεις.
Η υποχώρηση της τιμής πολύτιμου μετάλλου κατά περίπου 30% από τα υψηλά του Ιανουαρίου έχει επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τον ρόλο του χρυσού ως επενδυτικού προϊόντος.
Παρότι διαχρονικά αποτελεί επιλογή σε περιόδους αβεβαιότητας, οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι οι βραχυπρόθεσμες αποδόσεις του μπορούν να διαφέρουν σημαντικά από τις προσδοκίες των επενδυτών.
Η τιμή του χρυσού είχε εκτοξευθεί από περίπου 2.000 δολάρια ανά ουγκιά στις αρχές του 2024 έως το ιστορικό υψηλό των 5.594 δολαρίων στα τέλη Ιανουαρίου. Ωστόσο, μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, η ανοδική πορεία ανατράπηκε, με την τιμή να υποχωρεί ακόμη και κάτω από τα 4.000 δολάρια.
Γιατί υποχώρησε ο χρυσός
Αναλυτές αποδίδουν τη διόρθωση κυρίως στις αυξημένες πληθωριστικές πιέσεις που προκάλεσε η ενεργειακή κρίση, ενισχύοντας τις προσδοκίες για πιο αυστηρή νομισματική πολιτική από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες.
Η προοπτική υψηλότερων επιτοκίων καθιστά πιο ελκυστικές τις τοποθετήσεις σε ομόλογα και άλλα προϊόντα σταθερού εισοδήματος, περιορίζοντας το ενδιαφέρον για τον χρυσό, ο οποίος δεν προσφέρει απόδοση μέσω τόκων.
Την ίδια στιγμή, η επιστροφή των διεθνών χρηματιστηρίων σε ανοδική τροχιά, με πρωταγωνιστή τον τεχνολογικό κλάδο και τις εταιρείες που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη, οδήγησε μέρος των επενδυτών να μεταφέρει κεφάλαια από τον χρυσό στις μετοχές.
Στην πτωτική πορεία συνέβαλαν και οι ρευστοποιήσεις κερδών από όσους είχαν αγοράσει το πολύτιμο μέταλλο σε πολύ χαμηλότερες τιμές.
Οι διορθώσεις μπορεί να διαρκέσουν χρόνια
Η αγορά του χρυσού έχει παρουσιάσει και στο παρελθόν μεγάλες περιόδους υποχώρησης μετά από ιστορικά υψηλά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίοδος μετά το 1980, όταν, ύστερα από τη δεύτερη πετρελαϊκή κρίση, η τιμή του υποχώρησε και παρέμεινε για δεκαετίες κάτω από τα προηγούμενα επίπεδα.
Νέα ανοδική τάση εμφανίστηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, με τον χρυσό να φτάνει σε νέα υψηλά το 2011. Ακολούθησε εκ νέου πολυετής υποχώρηση, έως ότου η πανδημία επανέφερε τη ζήτηση για ασφαλή επενδυτικά καταφύγια.
Οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να αγοράζουν
Παρά τη διόρθωση των τιμών, η ζήτηση από τις κεντρικές τράπεζες παραμένει ισχυρή. Αντίθετα, τα επενδυτικά κεφάλαια που επενδύουν σε χρυσό (ETFs), τα οποία είχαν συμβάλει σημαντικά στην άνοδο των τελευταίων ετών, καταγράφουν εκροές, ασκώντας πρόσθετες πιέσεις στην αγορά.
Έρευνα του Παγκόσμιου Συμβουλίου Χρυσού δείχνει ότι σχεδόν οι μισές κεντρικές τράπεζες εκτιμούν πως θα αυξήσουν τα αποθέματα χρυσού μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες. Βασικά κίνητρα παραμένουν η προστασία από τον πληθωρισμό, η καλύτερη διαφοροποίηση των συναλλαγματικών αποθεμάτων και η κάλυψη απέναντι στους γεωπολιτικούς κινδύνους.
Παράλληλα, σημαντικό ποσοστό των κεντρικών τραπεζών προβλέπει ότι μέσα στην επόμενη πενταετία θα μειώσει την έκθεσή του σε περιουσιακά στοιχεία που συνδέονται με το δολάριο, εξέλιξη που διατηρεί τον χρυσό στο επίκεντρο της στρατηγικής διαχείρισης των διεθνών αποθεμάτων.
