Τα Χριστούγεννα περνούν και οι Ιταλοί γεμίζουν τα τραπέζια τους με νόστιμες γλυκές λιχουδιές, ειδικά με το panettone και το pandoro.
Ήδη έχουμε πει πως γεννήθηκε το panettone, αλλά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν ξέρουν την αληθινή ιστορία του Pandoro, ενός απολαυστικού κέικ με το χαρακτηριστικό άρωμα βουτύρου και βανίλιας, που απολαμβάνουν πολλοί. Ας μάθουμε λοιπόν πώς γεννήθηκε αυτό το διάσημο χριστουγεννιάτικο κέικ, ποια είναι η προέλευσή του.
Ένα γλυκό παραμύθι: Η γέννηση του Pandoro
Όπως και με το panettone, υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για την προέλευσή του. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, τα πρώτα ίχνη του χρονολογούνται από το 1500, κατά την περίοδο της Ενετικής Δημοκρατίας, όταν κάποια πιάτα καλύπτονταν με λεπτά φύλλα χρυσού. Φαίνεται ότι ανάμεσα σε αυτά τα φαγητά ήταν και ένα κωνικό κέικ, που ονομαζόταν “pan de oro”.
Κάποιοι λένε ότι το pandoro είναι μια προέκταση άλλων γλυκών, που προέρχονται από το Nadalin ή το ψωμί της Βιέννης.
Το πρώτο είναι ένα χριστουγεννιάτικο επιδόρπιο που είναι δημοφιλές στα τραπέζια του Βένετο από τον 13ο αιώνα, έχει σχήμα αστεριού, αλλά είναι λιγότερο βουτυρένιο και λιγότερο ζυμωμένο από το κλασικό pandoro.
Το δεύτερο, από την άλλη πλευρά, είναι ένα παραδοσιακό αυστριακό γλυκό ψωμί, που επίσης φτιάχνεται με βούτυρο.
Ωστόσο, υπάρχει μια συγκεκριμένη ημερομηνία για την εμπορική γέννηση του pandoro: είναι η 14η Οκτωβρίου 1884, η μέρα που ο Ιταλός ζαχαροπλάστης Domenico Melegatti κατέθεσε στο Υπουργείο Γεωργίας και Εμπορίου του Βασιλείου της Ιταλίας δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα ζυμωτό κέικ σε σχήμα αστεριού με οκτώ αιχμές. Η ιδέα για αυτό το γλυκό ψωμί προήλθε από ένα άλλο παραδοσιακό κέικ της Βερόνας, το Levà. Το Levà είναι ένα χριστουγεννιάτικο κέικ που οι γυναίκες της Βερόνας συνήθιζαν να φτιάχνουν την παραμονή των Χριστουγέννων, με κουκουνάρια, ζαχαρωμένα φρούτα και επικάλυψη από αμύγδαλα και ζάχαρη.
Ο Melegatti αποκτά ξανά αυτή τη συνταγή και την ανανεώνει αφαιρώντας μερικά υλικά (όπως κουκουνάρια, ζαχαρωμένα φρούτα και αμύγδαλα) και προσθέτοντας άλλα (όπως αυγά, βούτυρο και ζάχαρη). Έτσι δημιουργεί ένα κέικ με πολύ ζύμη, πολύ αφράτο και χωρίς φλούδα.Δημιούργησε επίσης έναν ειδικό φούρνο για να ψήνει ομοιόμορφα το pandoro και ζήτησε τη βοήθεια του ζωγράφου Angelo Dall’Oca Bianca για να φτιάξει το διάσημο καλούπι με την οκτάκτινη κολοβή πυραμίδα, που δίνει στο κέικ το σχήμα του.
Από τότε, το Pandoro έχει κάνει μια μεγάλη πορεία και έχει γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα γλυκά της χριστουγεννιάτικης περιόδου.
Ακόμα και σήμερα, παραμένει ένα κέικ που είναι σχεδόν αδύνατο να φτιαχτεί στο σπίτι, λόγω του πολύ μεγάλου χρόνου προετοιμασίας: πραγματικά, χρειάζονται έως και 36 ώρες για να το φτιάξεις, τουλάχιστον 10 ώρες προζύμωσης και 7 κύκλοι ζύμωσης για να αποκτήσει την χαρακτηριστική του συνοχή.Στη συνέχεια, υπάρχει η δυσκολία του ψησίματος, καθώς είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθεί η σωστή θερμοκρασία ομοιόμορφα με τους φούρνους που έχουμε στο σπίτι μας, και ως αποτέλεσμα να αποφευχθεί ο σχηματισμός της κρούστας στην επιφάνεια, που είναι χαρακτηριστικό του panettone.
Το pandoro είναι ένα γλυκό κέικ από τη Βερόνα, που ανταγωνίζεται το panettone από το Μιλάνο, το άλλο χριστουγεννιάτικο γλυκό.
