Παρά το γεγονός ότι το υπουργείο Οικονομικών έχει αποκλείσει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους, το ζήτημα παραμένει στο τραπέζι για πολιτικούς και δικαστικούς λόγους.
Πολιτική διάσταση
Σύμφωνα με πληροφορίες, η μείωση των άμεσων φόρων που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ (6 Σεπτεμβρίου 2025), δεν φαίνεται να έχει αποδώσει την αναμενόμενη πολιτική απήχηση. Αυτό έχει οδηγήσει σε νέες σκέψεις για εναλλακτικά μέτρα στήριξης των δημοσίων υπαλλήλων, με την επαναφορά του 13ου μισθού να παραμένει ως πιθανό σενάριο.
Δικαστική εκκρεμότητα
Το δεύτερο μέτωπο αφορά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) σχετικά με την προσφυγή της ΑΔΕΔΥ. Η ακρόαση πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο, ωστόσο η απόφαση εκκρεμεί. Η προσφυγή στηρίζεται στο γεγονός ότι με την κοινοτική οδηγία που εφαρμόζεται από τον Απρίλιο του 2025, εξισώθηκε ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα με τον βασικό μισθό στο Δημόσιο. Παρ’ όλα αυτά, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι εξακολουθούν να λαμβάνουν 13ο και 14ο μισθό, σε αντίθεση με τους δημοσίους. Αν το ΣτΕ δικαιώσει την ΑΔΕΔΥ, το Δημόσιο ενδέχεται να υποχρεωθεί να καταβάλλει επιπλέον μισθούς, έστω στο επίπεδο του κατώτατου.
Το πραγματικό κόστος
Αρμόδιες υπηρεσίες εκτιμούν ότι το καθαρό δημοσιονομικό κόστος δεν ανέρχεται σε 1,3 δισ. ευρώ, όπως υποστηρίζει το ΥΠΟΙΚ, αλλά σε 570 εκατ. ευρώ μετά τις κρατήσεις και την επιστροφή μέρους των χρημάτων μέσω ΦΠΑ. Συγκεκριμένα:
-
13ος μισθός πλήρους ύψους: 750 εκατ. ευρώ καθαρά, με τελικό κόστος 570 εκατ. ευρώ μετά τον ΦΠΑ.
-
13ος μισθός στο επίπεδο κατώτατου: 250 εκατ. ευρώ.
-
13ος και 14ος μισθός στο επίπεδο κατώτατου: 500 εκατ. ευρώ.
Το επόμενο βήμα
Το πολιτικό και δικαστικό σκηνικό αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Η κυβέρνηση επισήμως επιμένει στη θέση της, ωστόσο η απόφαση του ΣτΕ θα είναι καθοριστική. Εάν δικαιωθεί η ΑΔΕΔΥ, το Δημόσιο θα βρεθεί μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση: πώς να συνδυάσει τη δημοσιονομική πειθαρχία με την πολιτική ανάγκη για στήριξη των υπαλλήλων του.
