Υπάρχουν ελάχιστα μοντέλα που να έχουν συμπληρώσει 16 χρόνια σταδιοδρομίας και αυτά αφορούν σε εξεζητημένες περιπτώσεις, όπως είναι τα ποθητά dream-cars.
Αυτοκίνητα που μοιάζουν εξωγήινα για τον απλό άνθρωπο, που πλημμυρίζουν με αφίσες το δωμάτιο ενός πιτσιρικά, αυτοκίνητα που τα οδηγούμε μόνο στα όνειρα μας. Η Countach της Lamborghini είναι ένα από αυτά, ένα από τα πιο διάσημα supercars που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ στους δρόμους του πλανήτη.
Γενεύη, 1971. Το ενδιαφέρον στην ελβετική έκθεση αυτοκινήτου μονοπωλείται από το εντυπωσιακό κίτρινο concept-car με τα σήματα της Lamborghini και το πανίσχυρο μηχανικό σύνολο στο πίσω μέρος του. Η κωδική ονομασία του, LP 500, βασίστηκε στα αρχικά των λέξεων «Longitudinale Posteriore» καθώς και στα νούμερα της χωρητικότητας -5,0 λίτρων- του κινητήρα χωρητικότητας 5,0 λίτρων· αν και το πρωτότυπο διέθετε τετράλιτρο μοτέρ. Ο πρώτος στόχος των Ιταλών είχε επιτευχθεί ήδη κερδίζοντας το παιχνίδι των εντυπώσεων. Ωστόσο, η κοινή γνώμη είχε ενθουσιαστεί τόσο πολύ και τα άκρως θετικά μηνύματα της παρότρυναν τον Ferruccio Lamborghini να δώσει το πράσινο φως για την εξέλιξη του συγκεκριμένου μοντέλου.
O Paolo Stanzani ανέλαβε την εποπτεία του όλου project, ο Marchello Gardini από την Carrozzeria Bertone τον σχεδιασμό και ο Bob Wallace, ένας από τους πιο διάσημους οδηγούς δοκιμών της Lamborghini, ήταν ο άνθρωπος που έτρεχε από την autostrada στην Raticosa, μέχρι και τις πίστες στο Vairano και στην Modena, για την εξέλιξη του αυτοκινήτου. Ανάμεσα στις μεγαλύτερες προκλήσεις που είχε να αντιμετωπίσει η ομάδα του Stanzani, αφορούσαν στην επαρκή ψύξη του V12 κινητήρα. Έτσι, στο μοντέλο παραγωγής τοποθετήθηκαν οι απαραίτητοι πλαϊνοί αεραγωγοί και εισαγωγές του αέρα εμπρός περιορίζοντας το πρόβλημα χωρίς όμως να επισκιάζουν την σαγηνευτική εμφάνιση του ιταλικού μοντέλου. Ξανά στην Γενεύη, το 1972 εμφανίστηκε μια κόκκινη Countach με την ονομασία LP 400 ενώ τον επόμενο χρόνο -το 1973- μια πράσινη της οποίας η εμφάνιση διέφερε ελάχιστα από την έκδοση παραγωγής που ακολούθησε στο επόμενο έτος.
Ο μύθος Countach. Διαθέτοντας αρκετά κοινά στοιχεία με την Miura, το αμάξωμα στηρίζονταν σε χαλύβδινο σωληνωτό πλαίσιο, εμπρός υπήρχαν διπλά ψαλίδια με τριγωνική βάση ενώ η πίσω ανάρτηση σχημάτιζε πολλαπλούς συνδέσμους στο πάνω μέρος της και ψαλίδια στο κάτω παραπέμποντας στα μονοθέσια της τότε εποχής.
Και στις δύο διατάξεις της ανάρτησης υπήρχαν σπειροειδή ελατήρια και αντιστρεπτικές ράβδοι, πίσω από όλους τους τροχούς δίσκοι ενώ η κρεμαγιέρα «γύριζε» μηχανικά χωρίς καμία υποβοήθηση. Η LP 400 ζύγιζε 1.370 κιλά και η κινητήρια δύναμή της πήγαζε από ένα V12 μοτέρ, με χωρητικότητα έξι λίτρα και περιεχόμενη γωνία 60 μοίρες. Η ισχύς του έφτανε τους 375 ίππους στις 8.000σ.α.λ. και η μέγιστη τιμή της ροπής τα 360Nm στις 5.000σ.α.λ. Το Road & Track είχε δοκιμάσει αυτό το εκπληκτικό supercar τον -τότε 52.000 δολαρίων- τον Φεβρουάριο του 1976 και οι επιδόσεις του ήταν αρκετά ικανοποιητικές· 6,8 δευτερόλεπτα για τα 0-100χλμ/ώρα με τελική ταχύτητα που άγγιζε τα 307χλμ/ώρα.
Lamborghini, από τα αλώνια στα σαλόνια!
Flash-back. Τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήθελε ο Ferruccio Lamborghini και μέχρι το 1974 αναγκάστηκε να πουλήσει την εταιρία του στους Ελβετούς Rosetti και Leimer. Η πτώχευση ακολούθησε το 1978 και αργότερα η διαχείριση της Lamborghini από την αγωνιστική Hubert Hahne. Το 1980 ανέλαβαν οι Mimran brothers και ξεκίνησε το project της Diablo, πριν τελικά το πουλήσουν στην Chrysler το 1987. Μετά από 2.042 αντίτυπα, η παραγωγή της Countach τερματίστηκε το 1990.
Τελικά, η «Lambo» εξαγοράστηκε από την Audi το 1998 και ανάμεσα στις αλλαγές που έγιναν στις εγκαταστάσεις Sant’ Agata, κοντά στην Μπολόνια, χτίστηκε ένα μουσείο της ιταλικής φίρμας. Μερικά μέτρα από την είσοδο του δεσπόζουν δύο Countach, η τελευταία που παράχθηκε και η πιο «γέρικη», μια πρωτότυπη πράσινη LP 400 με αριθμό πλαισίου 1120001. To τελευταίο είχε χρησιμοποιηθεί ως η βάση για την εξέλιξη του αμαξώματος και οι διαφορές της από την κίτρινη Countach παραγωγής εντοπίζονται στα δύο της πλαϊνά παράθυρα, τα οποία αποδείχτηκαν μη πρακτικά και αντικαταστάθηκαν από τρεις γυάλινες επιφάνειες, και στις μικρότερες εισαγωγές αέρα στο εμπρός τμήμα του αυτοκινήτου που οδηγούσαν τον αέρα στα φρένα.
Lamborghini Aventador J [concept]
Η φιλοσοφία Countach. Σήμερα, ο Paolo Stanzani, o υπεύθυνος για την κατασκευή της Countach, είναι σύμβουλος στην Scuderia Italia, στην ομάδα που τρέχει με την Ferrari 550 Maranello και που είχε κερδίσει το πρωτάθλημα FIA GT 2003. Μετά την εξέλιξη της Miura, o Gian Paolo Dallara αποχώρησε από την εταιρία επειδή το αφεντικό, ο Ferruccio Lamborghini, δεν τον άφηνε να προχωρήσει σε μια αγωνιστική έκδοση του αυτοκινήτου. Στην συνέχεια ο Dallara δημιούργησε μια πετυχημένη αγωνιστική ομάδα και χαρακτηριστικό είναι πως τα 22 από τα 33 αγωνιστικά που εκκίνησαν στο 2004 Indianapolis 500 τα είχε επιμεληθεί η εταιρία του. Τότε, δόθηκε στον Stanzani, που σε νεαρή ηλικία ήταν βοηθός του Dallara, να αναλάβει την νέα γενιά Miura την οποία σχεδίασε ο Gardini.
Ωστόσο, ο εγκάρσια τοποθετημένος V12 τετράλιτρος κινητήρας δημιούργησε σημαντικά προβλήματα που προέκυψαν από τον περιορισμό χώρου. Η κατανομή βάρους επηρέαζε σημαντικά το «ζύγισμα» της Miura στον δρόμο η οποία ήταν αρκετά νευρική στις υψηλές ταχύτητες. Επίσης, η διαφορά θερμοκρασίας από το σύστημα εξαγωγής, που είχε τοποθετηθεί ανάμεσα στα δύο σκέλη του V12, παρουσίαζε πολλά μηχανικά προβλήματα επηρεάζοντας τις σωληνώσεις και την απόδοση του συστήματος ψύξης. Μετά από όλα αυτά, ο Stanzani καταλήξει στο συμπέρασμα πως στην Countach ο κινητήρας έπρεπε να τοποθετηθεί κατά τον διαμήκη και όχι κατά τον εγκάρσιο άξονα.
Αυτή η διάταξη απαιτούσε αυξημένο μεταξόνιο και μήκος αμαξώματος. Ο Stanzani όμως κατάφερε να το συγκρατήσει σε λογικά όρια με διάφορα τρικ που αφορούσαν στον τρόπο μετάδοσης της ισχύος και στην τοποθέτηση του κιβωτίου ταχυτήτων στον θάλαμο των επιβατών. Με απλά λόγια, ο ιταλός μηχανικός έβαλε τον κινητήρα κατά τον διαμήκη άξονα, το κιβώτιο ταχυτήτων εμπρός από αυτόν και με μια μηχανική συναρμογή «γύριζε» την μετάδοση της ισχύς στους πίσω τροχούς. Σκεφτείτε, πως ο επιλογέας ταχυτήτων ήταν συνδεδεμένος σχεδόν κατευθείαν πάνω στο κιβώτιο χωρίς άλλη σύνδεση.
Ο Ferruccio Lamborghini είχε ξετρελαθεί με την όλη ιδέα και η καινοτομική τεχνική με το κιβώτιο ταχυτήτων έμελλε να καθιερωθεί στο μέλλον. Η νέα Countach ήταν πιο όμορφη από την Miura αλλά δεν είχε το χάρισμα του προκατόχου της. Ωστόσο, είχε βελτιωθεί η αξιοπιστία της. Οι μεταγενέστερες Countach ήταν εξίσου δύσκολες στην οδήγηση και νευρικές στις στροφές. Όταν έβρεχε, το περιορισμένο οπτικό πεδίο και το ανασηκωμένο πίσω μέρος της, η κατάσταση ήταν εφιαλτική. Από κάθε άποψη όμως οι Countach ήταν μοναδικές και για… λίγα χέρια!
ΠΗΓΗ:caroto.gr
