Καταγγέλλουν τον Δούκα ότι υποτάχθηκε στις πιέσεις της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

Τη δημοτική αρχή Δούκα καταγγέλλει η Ανοιχτή Συνέλευση «Όχι μετρό στην πλ. Εξαρχείων. Όπως αναφέρει σ΄ανακοίνωση της , ” με αφορμή την ανάκληση αδειών των μαγαζιών για τραπεζοκαθίσματα επί της πλατείας Εξαρχείων (Θεμιστοκλέους & Στουρνάρη) έδωσε το πράσινο φως στην ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ να προχωρήσει στην επέκταση του εργοταξίου, το οποίο και θα καταλάβει το σύνολο της πλατείας και περίπου το μισό του οδοστρώματος επί της Στουρνάρη και της Σπ. Τρικούπη.
Ήμασταν παρόντες και παρούσες τόσο εντός του δημαρχείου, έχοντας γίνει δεκτή από τον Πρόεδρο η αίτησή μας για παρουσία και παρέμβαση, όσο και εκτός μαζί και με την Ανοιχτή Συνέλευση Υπεράσπισης του λόφου Στρέφη και τη Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών.
Η συζήτηση του θέματος που αφορούσε την πλατεία εξελίχθηκε σε παρωδία, αφού από τη μία υποστηριζόταν από τους αρμόδιους ότι το θέμα αφορούσε μόνο τα μαγαζιά και από την άλλη υπήρξε η παραδοχή ότι η επέκταση θα γίνει. Στην τοποθέτησή μας στο δημοτικό συμβούλιο και στον διάλογο που επιβάλαμε με την παρουσία μας, μια και άλλος τρόπος φαίνεται πως δεν υπάρχει, αναγνωρίστηκε και δημόσια ότι η χωροθέτηση του σταθμού είναι προβληματική.
Στις συνεχείς παρατηρήσεις μας:
ότι το έργο είναι ανεπιθύμητο στη γειτονιά, αφού εξυπηρετεί την εκδίωξή μας και όχι συγκοινωνιολογικούς σκοπούς,
ότι δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες μελέτες,
ότι δεν υπάρχει καν σχέδιο μαζικής διαφυγής σε περίπτωση πυρκαγιάς ή σεισμού ή περίπτωση άμεσης παροχής βοήθειας,
ότι δεν υπάρχουν στατικές μελέτες για τα κτίρια κ.ο.κ.
λαμβάναμε την… κατανόηση του δημάρχου και την απορία της πλειοψηφίας των δημοτικών συμβούλων, που φάνηκε σαν να τα άκουγαν πρώτη φορά.
Η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην οποία συζητήθηκε το θέμα μας στις 18 Μαρτίου, αναγνώρισε τις προβληματικές και παρέπεμψε την υπόθεση προς τις υπόλοιπες αρμόδιες επιτροπές για περαιτέρω έλεγχο. Η απόφαση του ΣτΕ εκκρεμεί.
Και ενώ ζητήσαμε αναβολή του θέματος έχοντας και αυτά τα δεδομένα, η δημοτική αρχή απάντησε με ψηφοφορία εν μέσω φωνών και αναταραχής, διακόπτοντας τη ζωντανή μετάδοση και εν τη απουσία του δημάρχου. Άλλωστε ήταν εμφανές ότι η λογική ήταν «να φύγει από πάνω μας κι ας γίνει ό,τι να΄ναι». Και όταν πια ο δήμαρχος επέστρεψε, ξαναάρχισε η συζήτηση για το ίδιο θέμα, με ένα μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης να ζητά αναβολή και τον πρόεδρο να μην ακούει.
Στη διαδικασία αυτή ακούσαμε δια στόματος αντιδημάρχου ότι η ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΠΕΙΛΕΙ τη δημοτική αρχή. Δεν μας έκανε έκπληξη, αφού εδώ και πάρα πολύ καιρό καταγγέλλουμε ότι ένα δημόσιο έργο πραγματοποιείται με σκανδαλώδη τρόπο και με καταστολή. Αυτό που αναρωτιόμαστε, όμως, ειλικρινά είναι πώς, όταν ο δήμος Αθηναίων δηλώνει ξεκάθαρα ότι λαμβάνει απειλητικές, απαντητικές επιστολές, εμείς ως πολίτες αυτής της πόλης μπορούμε να πιστέψουμε ότι διασφαλίζονται τα δικαιώματά μας και οι δημοκρατικές διαδικασίες;
Ακούσαμε δε ότι υπήρξε προσπάθεια να αποζημιωθούν οι καταστηματάρχες. Για εμάς, όμως, τους κατοίκους αυτής της περιοχής, δεν ειπώθηκε λέξη. Η μοναδική πλατεία της γειτονιάς καταστρέφεται, σε ένα κέντρο μιας πόλης που στερείται ελεύθερους χώρους. Οι επιπτώσεις της σκόνης, του θορύβου, της επικινδυνότητας του μοναδικού εργοταξίου που βρίσκεται κυριολεκτικά ένα μέτρο από τα μπαλκόνια και τις εισόδους των πολυκατοικιών πώς αντιμετωπίζονται;
Ε, δεν αντιμετωπίζονται και για αυτό προφανώς καμία επίσημη αρχή δεν κάνει λόγο.
Το ζήτημα που τίθεται είναι αν έχει κάποιος/α την πρόθεση να το επιλύσει ριζικά. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι μόνοι που μένουν να το επιλύσουν είμαστε εμείς, οι κάτοικοι και οι θαμώνες της πλατείας και της γειτονιάς των Εξαρχείων. Είμαστε εκείνοι και εκείνες που το ανέδειξαν γιατί μόνο εμείς ασχοληθήκαμε με τις παρανομίες και τις παρατυπίες. Είμαστε εκείνοι και εκείνες που δίνουμε την μάχη καθημερινά γιατί η καταστροφή αφορά εμάς και όχι προφανώς όσους είναι διαπλεκόμενοι ή δεν έχουν καν ακόμα αναλογιστεί την ευθύνη που αναλαμβάνουν, υπογράφοντας τη συνέχιση ενός έργου στο οποίο δεν τηρούνται βασικές προδιαγραφές και προκαλούνται τόσες αντιδράσεις.
Η επέκταση έρχεται, λοιπόν. Γνωρίζουμε πώς και πότε. Ξημερώματα με πάνοπλες διμοιρίες ΜΑΤ, με γκλομπ και δακρυγόνα ενάντια στους ανθρώπους μιας γειτονιάς που παλεύουν για την ύπαρξή τους σε μια ήδη ασφυκτικά εξευγενισμένη πόλη.
Η βία στην καθημερινότητά μας, τα σώματά μας, τη ζωή μας τελειώνει εδώ”.

Πηγή