Οι «επιδόσεις» του Φειδιππίδη αγγίζουν τα όρια του εξωπραγματικού! Σήμερα θεωρείται αδύνατο για έναν πρωταθλητή να φθάσει σε τέτοια επίπεδα αντοχών.
Ο Μαραθώνιος είναι ένα από τα δύο πιο δημοφιλή αγωνίσματα του στίβου, μαζί με την «κούρσα μιας ανάσας» των 100 μέτρων. Η καθιέρωσή του ήταν ιδέα του Michel Bréal, ο οποίος, πριν από τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, εμπνεύστηκε τη δημιουργία ενός αγώνα αντοχής αφού διάβασε για τον Φειδιππίδη, έναν αγγελιοφόρο που έτρεξε από το πεδίο της μάχης του Μαραθώνα στην Αθήνα, φτάνοντας με το θριαμβευτικό μήνυμα «Νενικήκαμεν» πριν αφήσει τη τελευταία του πνοή εξαιτίας της εξάντλησης.
Ο Φειδιππίδης, ωστόσο, ήταν ένας άνθρωπος με φαινομενικά υπεράνθρωπα κατορθώματα. Όχι μόνο κάλυψε τα 42 χιλιόμετρα μετά τη μάχη, όπου και πολέμησε, αλλά είχε διανύσει συνολικά 500 χιλιόμετρα σε μόλις 6-7 ημέρες, αφού είχε ταξιδέψει στη Σπάρτη για να ζητήσει τη βοήθειά της πριν πάει ο ίδιος στον Μαραθώνα.
Με την είδηση της απόβασης των Περσών στον Μαραθώνα, οι Αθηναίοι αισθάνθηκαν την ανάγκη για υποστήριξη από τους μεγαλύτερους αντιπάλους τους, τους Σπαρτιάτες. Ένας αγγελιοφόρος χρειάστηκε να ζητήσει βοήθεια από τη Σπάρτη για να αντιμετωπίσει τον κοινό εχθρό. Επιλέχθηκε ο Φειδιππίδης και κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο έτρεξε στη Λακωνία.
Η απόσταση μεταξύ των δύο πόλεων είναι 220 χιλιόμετρα. Ο Φειδιππίδης κάλυψε 110 χιλιόμετρα την ημέρα και έφτασε στη Σπάρτη σε μόλις δύο ημέρες, με μέση ταχύτητα 4,6 χιλιόμετρα την ώρα. Στη Σπάρτη μίλησε με τους εφόρους, οι οποίοι αρνήθηκαν να βοηθήσουν την Αθήνα. Αφού ξεκουράστηκε για μια μέρα στη Λακωνία, επέστρεψε τρέχοντας στην Αθήνα σε δύο μόνο ημέρες, έχοντας διανύσει 440 χιλιόμετρα σε μόλις τέσσερις ημέρες.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα, πληροφορήθηκε ότι οι συμπατριώτες του βρίσκονταν ήδη στον Μαραθώνα για να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες. Χωρίς καθυστέρηση, ο Φειδιππίδης πήγε στον Μαραθώνα, διανύοντας άλλα 42 χιλιόμετρα για να συμμετάσχει και να προετοιμαστεί για την επικείμενη σύγκρουση μεταξύ Περσών και Αθηναίων, η οποία έλαβε χώρα μία ή δύο ημέρες μετά την άφιξή του στο στρατόπεδο.
Ο Φειδιππίδης πολέμησε στη θριαμβευτική νίκη των Αθηναίων επί των Περσών, όπου τραυματίστηκε αλλά επέζησε. Θεώρησε καθήκον του να τρέξει πίσω στην πόλη για να μεταφέρει τα χαρμόσυνα νέα στους συμπολίτες του.
Στην Αθήνα επικρατούσε αγωνία, επειδή η έκβαση της μάχης θα καθόριζε το μέλλον της πόλης. Αν οι Αθηναίοι νικούσαν, η κανονικότητα θα επανέρχονταν. Ωστόσο, αν επικρατούσαν οι Πέρσες, θα λεηλατούσαν την πόλη και η ζωή θα άλλαζε δραστικά, με τους Αθηναίους να σκοτώνονται ή να γίνονται σκλάβοι.
Τότε, μια φωνή ανακοίνωσε τα νέα. Η φωνή ενός ανθρώπου που είχε τρέξει πάνω από 500 χιλιόμετρα σε λίγες μόνο ημέρες και είχε πολεμήσει στον Μαραθώνα. Ενός άνδρα που φορούσε ακόμα την πανοπλία του καθώς έτρεχε πίσω στην Αθήνα.
Αυτή η φωνή ανήκε στον Φειδιππίδη, ο οποίος μετέφερε τα χαρμόσυνα νέα στους Αθηναίους με μια λέξη, πριν αφήσει τη τελευταία του πνοή: «Νενικήκαμεν».
