Το όνειρο των αλχημιστών γίνεται πραγματικότητα στο CERN, όπου ερευνητές κατάφεραν να μετατρέψουν μόλυβδο σε χρυσό, όχι όμως με τις μεθόδους του παρελθόντος, αλλά αξιοποιώντας την προηγμένη τεχνολογία του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC).
Η επίτευξη αυτή δεν προήλθε από άμεσες συγκρούσεις σωματιδίων, αλλά από “παρά λίγο συγκρούσεις”. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι πυρήνες μολύβδου περνούν πολύ κοντά ο ένας στον άλλο, δημιουργώντας εξαιρετικά ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία.
Όπως εξηγούν αξιωματούχοι του CERN, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο ενός πυρήνα μολύβδου είναι ιδιαίτερα ισχυρό λόγω των 82 πρωτονίων του. Η κίνηση των πυρήνων με ταχύτητα κοντά σε αυτή του φωτός στον LHC συμπιέζει τις γραμμές του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, δημιουργώντας έναν βραχύβιο παλμό φωτονίων.
Αυτός ο παλμός μπορεί να προκαλέσει ηλεκτρομαγνητική διάσπαση, μια διαδικασία όπου ένα φωτόνιο αλληλεπιδρά με έναν πυρήνα, οδηγώντας στην εκτόξευση νετρονίων και φωτονίων. Στην περίπτωση του μολύβδου, η απώλεια τριών πρωτονίων μέσω αυτής της διαδικασίας έχει ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό χρυσού, καθώς ο πυρήνας του χρυσού περιέχει 79 πρωτόνια. Τα ευρήματα αυτά έχουν δημοσιευτεί αναλυτικά στο περιοδικό Physical Review C.
Ο LHC έχει τη δυνατότητα να παράγει έως και 89.000 πυρήνες χρυσού ανά δευτερόλεπτο από συγκρούσεις μολύβδου-μολύβδου. Κατά τη δεύτερη φάση λειτουργίας του (2015-2018), δημιουργήθηκαν περίπου 86 δισεκατομμύρια πυρήνες χρυσού στα τέσσερα κύρια πειράματα.
Ωστόσο, όσοι ελπίζουν να εκμεταλλευτούν εμπορικά αυτή τη διαδικασία θα απογοητευτούν. Οι 86 δισεκατομμύρια πυρήνες αντιστοιχούν σε μόλις 29 πικογραμμάρια χρυσού (29 τρισεκατομμυριοστά του γραμμαρίου). Επιπλέον, τα άτομα χρυσού που δημιουργούνται έχουν εξαιρετικά σύντομη διάρκεια ζωής. Λόγω της μεγάλης τους ενέργειας, συγκρούονται άμεσα με μέρη του LHC και διαλύονται σε άλλα σωματίδια, με αποτέλεσμα ο χρυσός να υπάρχει μόνο για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.
