Την απόφαση να μην ακολουθήσει τελικά τη δικηγορία εξήγησε πώς πήρε η Ζωή Κρονάκη, αναφέροντας ότι συνειδητοποίησε ότι δεν της ταιριάζει το συγκεκριμένο επάγγελμα, όταν λιποθύμησε κατά τη διάρκεια αυτόφωρης διαδικασίας.
Μια απρόσμενη εμπειρία από την περίοδο που έκανε τα πρώτα της βήματα στον χώρο της Νομικής περιέγραψε η δημοσιογράφος, η οποία ήταν καλεσμένη τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς». Η Ζωή Κρονάκη μίλησε για τις σπουδές της, την άδεια άσκησης επαγγέλματος που απέκτησε, αλλά και το περιστατικό που την έκανε να καταλάβει ότι η δικηγορία δεν ήταν τελικά ο δρόμος που ήθελε να ακολουθήσει.
Ανατρέχοντας στην αρχή της επαγγελματικής της πορείας, η δημοσιογράφος θυμήθηκε πώς βρέθηκε στο ραδιόφωνο και στην εφημερίδα «Μακεδονία», όπου ασχολήθηκε με το δικαστικό ρεπορτάζ και στη συνέχεια στην τηλεόραση.
Όπως σχολίασε, η απόφασή της να μην ακολουθήσει το επάγγελμα της δικηγόρου ήρθε μετά από ένα περιστατικό, όταν λιποθύμησε λίγο πριν από την είσοδό της στο δικαστήριο για μια αυτόφωρη διαδικασία: «Εκτός από το γεγονός ότι είχαν ξεκινήσει όλα να μου έρχονται πολύ αιφνιδιαστικά και ξαφνικά και όμορφα, δηλαδή και το πώς μπήκα στο ραδιόφωνο, το πώς μπήκα στην εφημερίδα Μακεδονία και έκανα δικαστικό ρεπορτάζ και η τηλεόραση μετέπειτα, κατάλαβα ότι δεν θα γίνω δικηγόρος όταν έπρεπε να πάω σε μια αυτόφωρη διαδικασία στην οποία λιποθύμησα. Δυσαρεστήθηκα, δεν ξέρω τι έπαθα. Είχα βγει και το προηγούμενο βράδυ στην τηλεόραση. Μπορεί και αυτό λίγο να συνέβαλε. Ξαφνικά ήμουν έξω να πάρω αυτά που χρειαζόντουσαν τα έγγραφα για να πάμε μέσα στο δικαστήριο και λιποθύμησα. Συνήλθα, μπήκα μέσα, άκουσα και τις υποθέσεις της αυτόφωρης διαδικασίας και λέω αυτό δεν είναι για μένα παιδιά».
Έπειτα, ανέφερε ότι ασχολήθηκε για ένα διάστημα με εξωδικαστικές υποθέσεις και συμφωνίες, χωρίς να χρειαστεί να εκπροσωπήσει κάποιον σε δικαστήριο. Παράλληλα, μίλησε για τις δυσκολίες του ποινικού δικαίου και τον περιορισμένο αριθμό γυναικών που δραστηριοποιούνται ως ποινικολόγοι στην Ελλάδα.
Πιο συγκεκριμένα, η Ζωή Κρονάκη είπε: «Τελείωσα τη Νομική. Για ένα διάστημα ασχολήθηκα, πήρα την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος. Έκλεισα και κάποια εξωδικαστικά. Δηλαδή δεν χρειάστηκε να πάω στο δικαστήριο. Έκανα κάποιες συμφωνίες εξωδικαστικές. Εκεί τελείωσε η καριέρα μου. Το ποινικό είναι πάρα πολύ δύσκολο, αν και το λατρεύω. Μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά αν κανείς κάτσει και δει στατιστικά πόσες γυναίκες ποινικολόγοι υπάρχουν στην Ελλάδα, είναι ελάχιστες. Μετρημένες στην παλάμη του χεριού. Οπότε γενικά είναι ένα πολύ δύσκολο δίκαιο. Όμως, ήταν από αυτά που αγαπώ, γιατί εγώ αγαπώ γενικά τους serial killers, τις ταινίες και τα ντοκιμαντέρ που έχουν να κάνουν με όλα αυτά, τις βιογραφίες των ανθρώπων που έχουν διαπράξει κάποια εγκλήματα, αυτές τις υποθέσεις λατρεύω από μικρή».
