Η Τζια, Κέα με το επίσημο της όνομα, είναι το νησί που είτε θα το αγαπήσεις από την πρώτη στιγμή η θα σε αφήσει αδιάφορο….«Ποτέ μου δεν κατάλαβα πως είναι δυνατόν να αδιαφορήσει κανεις!»
Το πρώτο Κυκλαδίτικο νησί , που συναντά κανείς, με μιας ώρας πέρασμα με το πλοίο από το Λαύριο και πράγματι έχει τόσα να πει και τόσα να δείξει!
Η ιστορία του νησιού χάνεται πίσω στον χρόνο, έχοντας υποστηρίξει την ανθρώπινη παρουσία από την Νεολιθική εποχή, που μέχρι σήμερα στίγματα της συναντά κανείς στον αρχαιολογικό χώρο της Αγίας Ειρήνης. Μια οργανωμένη κοινωνία ακόμη και με ανάκτορο. Γεωλογικά στην αρχαιότητα θεωρείται το πρώτο νησί στην Μεσόγειο, με δεύτερο την Μάλτα.
Μια συνεχής πορεία ανθρώπινης παρουσίας υπήρξε από τότε έως σήμερα με πολλά αρχαία μνημεία , Βυζαντινά και Νεοελληνικά με πλούσιο ιστορικά περιεχόμενο για του ενδιαφερόμενους. Οι 4 Αρχαίες Πόλεις , Κορησσία , Ιουλίς, Ποίσσες και Καρθαία ενώνονταν με λιθόστρωτα μονοπάτια που εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα σε ένα σύνολο 8 μονοπατιών , εξαίρετος προορισμός για τους λάτρεις της οδοιπορίας. Από αυτές όλες εκτός Καρθαίας είναι ζωντανές και σήμερα με την Κορησσία το λιμάνι, την Ιουλίδα για Χώρα ψηλά στο βουνό και τις Ποίσσες σαν την εύφορη κοιλάδα , το μεγάλο περιβόλι του νησιού.
Η Κέα είναι από τα λίγα νησιά των Κυκλάδων με πλούσιες πηγές νερού, καθιστώντας το μισό νησί καρποφόρο και καταπράσινο. Το άλλο μισό είναι κλασσικά Κυκλαδίτικο με χαμηλή βλάστηση και άνυδρο…
Στην Ανατολική μεριά τα δάση της βασιλικής βελανιδιάς καλύπτουν τις πλαγιές, πανάρχαια πιο παλιά κι από τον Μελανά Δρυμό της Γερμανίας.
Μοναδική ποικιλία η Βασιλική δρυς, παράγει ένα φαγώσιμο βελανίδι , πλούσιο σε θρεπτική ποιότητα, με πολλά ιχνοστοιχεία και έλλειψη γλουτένης.
Σήμερα το επεξεργάζονται διάφοροι επιχειρηματίες φτιάχνοντας αλεύρι και διάφορα εδέσματα από τους καρπούς της.
Μοναδική η χλωρίδα της Κέας, καθότι 64 απ΄ τα 1400 βότανα της Ελληνικής γης, μεγαλώνουν αποκλειστικά εδώ.
Κάποτε είχε μεγάλη γεωκτηνοτροφική παραγωγή και λέγεται πως επί Τουρκοκρατίας ο πληθυσμός ήταν πάνω από 60.000 και η Χώρα/Ιουλίδα είχε πρεσβείες από την Ευρώπη.
Τη δεκαετία του 60′ λόγω της παύσης λειτουργίας του εργοστασίου της Εμαγιέ, που απασχολούσε μεγάλο εργατικό δυναμικό, πολύς κόσμος έφυγε από το νησί για την Αθήνα… Το νησί έγινε προορισμός παραθερισμού για κάποιους Αθηναίους, πολλοί εκ των οποίων ήταν καλλιτέχνες, μεταξύ αυτών και ο τέως Φασιανός ο οποίος αγάπησε πολύ την Τζια και κανεις μπορεί ακόμα να δει κάποιες τοιχογραφίες του στην γκαλερί Βουρκαριανή.
Στα τέλη της δεκαετίας του 80′ άρχισε μια έντονη ανοικοδόμηση συγκροτημάτων παραθεριστικών κατοικιών και το νησί βίωσε μια αναγέννηση κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά και για εξορμήσεις του Σαββατοκύριακου, καθότι διαθέτει άμεση πρόσβαση από την Αττική.
Η Τζια είναι ένα νησί με υπέροχες δαντελένιες ακτές και τα κρυστάλλινα νερά της είναι μοναδικά.
Πολλές από τις παραλίες όπως οι Γυαλισκάρι, Οτζιάς, Ποίσσες Κούνδουρος, είναι εύκολα προσβάσιμες , ενώ για τους πιο υπομονετικούς οι παραλίες, Ξύλα, Σπαθί, Συκαμιά αξίζουν να επισκεφθούν από έναν περιηγητή αν και δύσβατες εξαιτίας του χωματόδρομου. Βέβαια, υπάρχουν αρκετές ακόμη αλλά η πρόσβαση απαιτεί πλεούμενο.
Πολύ καλό φαγητό για όλα τα γούστα και τα βαλάντια
Αξίζει να επισκεφτείτε το Βουρκάρι γνωστό για τις αστακομακαρονάδες του κι όχι μόνο. Τον Κούνδουρο που βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού, μπαρ και καταστήματα εστίασης, αλλά και την γνωστή μαρίνα που απλώνονται στη σειρά, σχεδόν, όλα τα σκάφη.
Το νησί είχε κρατήσει την πατροπαράδοτη ομορφιά του μέχρι και την οικονομική κρίση, όταν η ανάγκη έβγαλε την Τζια στο διαδίκτυο σαν παραδεισένιο προορισμό διακοπών κι από τότε έγινε γνωστό το νησί σε όλο τον κόσμο, κι άρχισε η Ευρώπη , η Ασία και η Αμερική να επισκέπτεται το νησί! Ήδη τεράστιες τουριστικές μονάδες επτά αστέρων κτίζονται στην δυτική ακτή (Βρόσκοπο), αλλά και στη νότια πλευρά, που αναμφίβολα θα αλλάξουν την μορφή του μικρού παραδείσου. Σε κάθε περίπτωση η επίσκεψη στο νησί μας είναι μια μοναδική εμπειρία!
Κείμενο: Αnna Degiorgio Pusser
