Τις εκτιμήσεις ότι ο 17χρονος που αιματοκύλισε σχολείο στο Καχραμανμαράς της Τουρκίας, χρησιμοποίησε τα όπλα του πατέρα του, επιβεβαίωσε ο ίδιος σε δήλωσή του στις τουρκικές Αρχές.
«Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν μου ανήκουν και έχουν όλα άδεια. Έχω επτά αδειοδοτημένα πυροβόλα όπλα και δύο κυνηγετικά τουφέκια» δήλωσε χαρακτηριστικά σύμφωνα με το CNN Turk.
Όπως έκανε γνωστό ότι «έκτός από αυτά που κουβαλούσα, τα άλλα φυλάσσονται στην κρεβατοκάμαρα. Ήταν σε ένα σεντούκι, και αυτό το σεντούκι ήταν κλειδωμένο. Δεν ήξερε καν πού ήταν το κλειδί. Δεν ξέρω πώς άνοιξε το σεντούκι» ανέφερε ο πατέρας του ανήλικου δράστη.
«Ο Ισά Αράς έμαθε πώς να ανοίγει τα κουτιά, αλλά δεν θυμάμαι να τα άνοιξα μπροστά του. Τα κουτιά ήταν πάντα κλειδωμένα. Δεν ξέρω πώς τα άνοιξε ο γιος μου την ημέρα του περιστατικού. Μμπορεί να έμαθε πώς να ανοίγει τα κουτιά από το διαδίκτυο. Ο γιος μου, ο Αράς, ήταν πολύ καλός χρήστης του διαδικτύου, είχε μάλιστα και το δικό του VPN».
Ο Ουγκούρ Μερσινλί δήλωσε ότι ο γιος του, Ισά, δεν ενδιαφερόταν για τα όπλα. Αυτό άλλαξε πριν από περίπου ένα μήνα, όταν τον ρώτησε πότε θα τον άφηνε να πυροβολήσει και πως οι φίλοι του πυροβολούσαν με όπλα.
«Πριν από περίπου ένα μήνα, είχα αφήσει προσωρινά το όπλο στη συρταριέρα της κρεβατοκάμαρας. Είδα τον γιο μου να προσπαθεί να το πάρει και θύμωσα μαζί του. Επειδή συνειδητοποίησα ότι ενδιαφερόταν για τα όπλα, του μίλησα για την κουλτούρα των όπλων, για το πώς ένα όπλο θεωρείται θέμα τιμής, και του είπα ότι θα του άφηνα ένα από τα όπλα μου όταν θα συνταξιοδοτούμουν» δήλωσε.
«Η πρόθεσή μου λέγοντάς του αυτό ήταν να σταματήσω το ενδιαφέρον του για τα όπλα. Του έδωσα ελπίδα λέγοντας ότι αν είχε καθαρό μητρώο και πήγαινε σε ένα καλό σχολείο, θα μπορούσαμε να του πάρουμε κι εκείνου ένα όπλο, αλλά μετά μου είπε: “Στην Αμερική, όλοι μπορούν να αγοράσουν ένα όπλο”. Του είπα ποιος μπορεί να αγοράσει και να φέρει ένα όπλο στη χώρα μας, και ο γιος μου είπε ότι οι φίλοι του έχουν».
«Χρειαζόταν ψυχιατρική παρακολούθηση»
Ταυτόχρονα, αποκάλυψε ότι ο γιος του «είχε τυπικά προβλήματα εφηβείας και άγχους. Για δύο μήνες, τον πήγαινα σε έναν ειδικό ψυχολόγο κοντά στο σπίτι μας. Ο ψυχολόγος είπε ότι χρειαζόταν παρακολούθηση».
« Πήγε τελευταία φορά σε ψυχολόγο πριν από 3 εβδομάδες, αλλά πρόσφατα απέφευγε να πάει στον ψυχολόγο. Απέφευγε να πηγαίνει σε θεραπεία» συμπλήρωσε.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο ανήλικος «μιλούσε αγγλικά πολύ καλά, ήταν ένα πολύ έξυπνο παιδί» και ότι «χρησιμοποιούσε τον υπολογιστή του στα αγγλικά. Όταν τον ρωτούσα γι’ αυτό, με μάλωνε. Επειδή ο υπολογιστής και το τηλέφωνό του ήταν στα αγγλικά, δεν μπορούσα να καταλάβω».
