«Το φυσικό αέριο είναι απολύτως απαραίτητο για την πράσινη μετάβαση» δήλωσε χθες (26.1.25) στην έντυπη έκδοση του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Θεόδωρος Σκυλακάκης, με αφορμή την εκδήλωση ενδιαφέροντος του αμερικανικού κολοσσού Chevron και το νέο διαγωνισμό για έρευνες υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου.
Ο κος Σκυλακάκης θεωρεί ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια σήμερα για μια αναποτελεσματική πράσινη μετάβαση και γι’ αυτό πρέπει να ξεφύγουμε από ιδεοληψίες που κυριάρχησαν στην Ευρώπη.
Σχετικά με την Ελλάδα, συνεχίζει στο «πράσινο» μονοπάτι της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), ταυτόχρονα με τις έρευνες για φυσικό αέριο. Όπως ανέφερε ο Υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος, έχουμε πλεόνασμα 10 εκατ. δικαιωμάτων εκπομπών CO2. «Σκανδιναβικές και άλλες χώρες ζητούν να τους πουλήσουμε» λέει χαρακτηριστικά ο υπουργός.
Τα βασικά σημεία της συνέντευξης τους στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» έχουν ως εξής:
«Η Chevron μάς είχε υποβάλει επίσημο αίτημα πριν από πέντε μήνες, δηλαδή πολύ πριν την εκλογή Τραμπ. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα, δουλέψαμε ώστε να έχουμε έτοιμη την περιβαλλοντική μελέτη που, ήδη, υποβλήθηκε προς έγκριση την περασμένη Τετάρτη και το σχέδιο για να βγει στον “αέρα” ο διαγωνισμός».
«Προφανώς, η απόφαση της αμερικανικής εταιρείας να έλθει στην Ελλάδα έχει γεωπολιτική σημασία. Έχουμε, πλέον, τις δύο μεγαλύτερες ιδιωτικές εταιρείες υδρογονανθράκων παγκοσμίως (σ.σ.: μαζί με την ExxonMobil, που σε κοινοπραξία με την HELLENiQ Energy δραστηριοποιείται στις δύο θαλάσσιες παραχωρήσεις στην Κρήτη) να ερευνούν στην Ελλάδα. Είναι το μέγιστο που μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση σχετικά με τις έρευνες υδρογονανθράκων, δηλαδή να παραχωρήσει επαρκή οικόπεδα σε κορυφαίες εταιρείες για έρευνες».
Τα επόμενα βήματα έχουν ως εξής: «Ο διαγωνισμός για το νέο, θαλάσσιο οικόπεδο των 11.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων για το οποίο ενδιαφέρθηκε η Chevron θα ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους. Θα ακολουθήσει μια διετία ερευνών και εάν όλα πάνε καλά και ληφθεί η επενδυτική απόφαση της γεώτρησης, θέλει τουλάχιστον έναν χρόνο προετοιμασίας για να γίνει. Εάν το κοίτασμα είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμο (θα το ξέρουμε μόνο μετά την πραγματοποίηση της γεώτρησης) απαιτούνται έως 4 χρόνια για την εγκατάσταση και εμπορική λειτουργία της πλατφόρμας. Για τα οικόπεδα της Κρήτης, οι χρόνοι είναι αισθητά μικρότεροι, εάν τους επόμενους μήνες ληφθεί η επενδυτική απόφαση από την Exxon, διότι είμαστε σε πιο προχωρημένη φάση».
«Εμείς τηρούμε την ευρωπαϊκή νομοθεσία, που είναι η αυστηρότερη παγκοσμίως. Δεν θεωρώ, όμως, ότι ειδικά για το φυσικό αέριο δικαιολογείται διαμάχη μεταξύ περιβαλλοντικών οργανώσεων και πολιτείας».
«Το φυσικό αέριο είναι απολύτως απαραίτητο για την πράσινη μετάβαση. Φέτος είχαμε το φαινόμενο της “σκοτεινής άπνοιας” στην Κεντρική Ευρώπη. Δηλαδή άπνοια και συννεφιασμένο καιρό. Άρα ούτε αιολικά ούτε φωτοβολταϊκά δούλευαν. Δεν υπάρχει, σήμερα, μπαταρία η οποία να μπορεί να κρατήσει μία εβδομάδα. Οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο, έχουν τη μικρότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση σε σχέση με τα άλλα ορυκτά καύσιμα και είναι ταυτόχρονα ταχείας απόκρισης, συγκριτικά με τις άλλες, διαθέσιμες τεχνολογίες».
Η πράσινη μετάβαση «θα επηρεαστεί θετικά, γιατί θα γίνει πιο βιώσιμη οικονομικά. Πρέπει να ξεφύγουμε από ιδεοληψίες, οι οποίες κυριάρχησαν στην Ευρώπη, κυρίως από κόμματα που είχαν σημαία την πράσινη μετάβαση, αλλά όχι και την οικονομική βιωσιμότητά της. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια, σήμερα, να κάνουμε μια αναποτελεσματική μετάβαση. Έχουμε σήμερα πλεόνασμα 10 εκατ. δικαιωμάτων εκπομπών. Σκανδιναβικές και άλλες χώρες ζητούν να τους πουλήσουμε!».
«Στην επιστολή του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη προς την Κομισιόν υπάρχει η αναφορά στο “One target policy”. Δεν χρειαζόμαστε εκατό επιμέρους στόχους που θέτει η ΕΕ για να πετύχουμε τον βασικό στόχο της μείωσης των εκπομπών CO2 (διοξειδίου του άνθρακα). Οι επιμέρους στόχοι έχουν πάρα πολύ μεγάλο οικονομικό κόστος. Για να πετύχουμε τον κεντρικό στόχο, πρέπει να μειώσουμε το οικονομικό κόστος που προσθέτουν οι επιμέρους στόχοι.
Για παράδειγμα οι ειδικοί στόχοι για τις ΑΠΕ, στις οποίες αναφέρθηκε πριν λίγες ημέρες το ΕΛΚ και οι στόχοι εξοικονόμησης ενέργειας που τίθενται πέραν και επιπλέον των όσων πρέπει να γίνουν για να πετύχουμε τους στόχους του CO2, έχουν δυσανάλογο οικονομικό κόστος. Αν παράγουμε άφθονη και φθηνή πράσινη ενέργεια από ΑΠΕ, δεν εκπέμπουμε CO2. Άρα δεν είναι απαραίτητο να έχουμε επιπλέον στόχους εξοικονόμησης για την αποφυγή εκλύσεων CO2. Γιατί πρέπει να έχουμε ξεχωριστό στόχο και νομοθεσίες, αντί για μια βασική για την επίτευξη των κλιματικών στόχων; Πρέπει οι χώρες να αποφασίζουν μόνες τους πώς θα πετύχουν τον στόχο περιορισμού του CO2. Η Ελλάδα λόγω της αυξημένης διείσδυσης των ΑΠΕ τον υπερ-επιτυγχάνει. Έχουμε σήμερα πλεόνασμα 10 εκατ. δικαιωμάτων εκπομπών. Σκανδιναβικές και άλλες χώρες ζητούν να τους πουλήσουμε!».
«Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να μείνει η μετάβαση στη μέση. Η κλιματική κρίση είναι πραγματική. Οτιδήποτε κι αν αποφασίσει οποιοσδήποτε ηγέτης, αυτό δεν αλλάζει. Αν δεν προχωρήσει η πράσινη μετάβαση, καταστροφές όπως της Βαλένθια, του Λος Αντζελες, της Θεσσαλίας θα έρχονται με ολοένα μεγαλύτερη βιαιότητα τα επόμενα χρόνια και δεκαετίες. Οποιαδήποτε καθυστέρηση θα φέρει περισσότερα ακραία φαινόμενα και κατά συνέπεια την ανάγκη να χρηματοδοτούμε, ταυτόχρονα, την πράσινη μετάβαση και τις συνέπειες των καταστροφών. Άρα, πρέπει να είμαστε δημοσιονομικά και σχεδιαστικά πιο αποτελεσματικοί στην επίτευξη των στόχων. Με τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η νέα κυβέρνηση Τραμπ και η αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ, έφτασε η ώρα για την Ευρώπη να πάρει, τάχιστα, αποφάσεις για τον περιορισμό του κόστους επίτευξης των στόχων της πράσινης μετάβασης, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματική».
«Η νομοθεσία της ΕΕ κάνει πιο δύσκολη την εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Ευρώπη, αλλά τους αγοράζουμε από Ρώσους, Άραβες ή Αμερικανούς. Ποια η λογική αυτής της νομοθεσίας; Γινόμαστε λιγότερο ανταγωνιστικοί, για να δίνουμε το καλό παράδειγμα; Η Ευρώπη αυτομαστιγώνεται, όχι για να πετύχει τους στόχους του CO2, αλλά και για να ικανοποιήσει τις ιδεοληψίες που έχουν οικοδομηθεί, με αφορμή μια πραγματική ανάγκη: την πράσινη μετάβαση. Πρέπει να αφαιρέσουμε τον ιδεολογικό μανδύα της πράσινης μετάβασης και να λύσουμε το πραγματικό πρόβλημα σε δύσκολες συνθήκες. Γιατί πληθαίνουν οι αρνητές της πράσινης μετάβασης διεθνώς. Και όσο πιο ακριβά την κάνουμε τόσο θα διευκολύνουμε όσους υποστηρίζουν ότι δεν έχει οικονομική λογική».
Το ενεργειακό πλάνο της Ελλάδας δεν θα αλλάξει, γιατί είμαστε ανταγωνιστικοί στις ΑΠΕ. Είναι ανατριχιαστικό τον τελευταίο καιρό ότι με τον ίδιο ιδεολογικό φανατισμό για τους υδρογονάνθρακες, στρέφονται κάποιοι και εναντίον των ΑΠΕ για να προστατεύσουν δήθεν το περιβάλλον. Τους ρωτάω: Δεν θέλετε φωτοβολταϊκά και αιολικά, ούτε υδρογονάνθρακες και πυρηνικά; Και το ηλεκτρικό πώς θα το παράγουμε; Θα ζήσουμε χωρίς ηλεκτρικό; Αυτά τα παράλογα η κυβέρνηση και πρέπει να τα πολεμήσει και τα πολεμάει, εφαρμόζοντας μία πολιτική του μέσου δρόμου της λογικής και της σοβαρότητας».
«Συνεχίζουμε» σαν χώρα στο πράσινο μονοπάτι, «αλλά ταυτόχρονα κάνουμε και έρευνες για φυσικό αέριο, ένα πολύτιμο καύσιμο, κρίσιμο για να πετύχουμε τη μετάβαση. Αλλωστε είναι εντός του ευρωπαϊκού ενεργειακού σχεδιασμού έως το 2050. Συνεπώς, δεν έχουμε κανέναν λόγο να μην το παράγουμε βάσει των ευρωπαϊκών προδιαγραφών, που θα έχουν λιγότερη επιβάρυνση για τον πλανήτη από ό,τι αν παράγεται εκτός Ευρώπης».
