Δύο χρόνια μετά τη θεσμοθέτησή της από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Νίκο Χριστοδουλίδη (2023), η Σύνοδος Ελλάδας–Κύπρου επανέρχεται με διευρυμένη ατζέντα, πέρα από την εξωτερική πολιτική όπου ο συντονισμός Αθήνας–Λευκωσίας είναι διαρκής. Σε συγκυρία μεταβαλλόμενων ισορροπιών και εντεινόμενων αναγκών ασφάλειας εφοδιασμού, οι δύο πλευρές επιδιώκουν ευθυγράμμιση ενεργειακών και διπλωματικών στρατηγικών.
Η επικείμενη Διακυβερνητική αναμένεται να εκπέμψει σαφή πολιτικά «σήματα» επιτάχυνσης έργων και να ορίσει το πλαίσιο συντονισμού με Βρυξέλλες και Τελ Αβίβ, καθώς η ενεργειακή διπλωματία αποκτά κεντρικό ρόλο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ενημερώσει τον Νίκο Χριστοδουλίδη για πρόσφατες επαφές με Αμερικανούς αξιωματούχους και συμφωνίες στην Αθήνα που αναβαθμίζουν τον ρόλο της Ελλάδας γεωπολιτικά και ενεργειακά έως και την Ουκρανία.
Παράλληλα με την ενέργεια, θα εξεταστεί πλέγμα συνεργασιών σε Περιβάλλον, Υγεία, Παιδεία, Μεταφορές, Ψηφιακή Πολιτική, Στέγαση, Πολιτική Προστασία, Δικαιοσύνη, Πολιτισμό και Εξωτερική Πολιτική. Στόχος είναι συντονισμένες δράσεις, ανταλλαγή καλών πρακτικών και μετρήσιμα αποτελέσματα ανά τομέα. Στο πολιτικό σκέλος, στην ατζέντα βρίσκονται οι εξελίξεις στο Κυπριακό μετά την εκλογή του Τουφάν Ερχιουρμάν, καθώς και η επικείμενη Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ από την Κυπριακή Δημοκρατία (Α’ εξάμηνο 2026).
Λίγες ώρες μετά τη Σύνοδο, προγραμματίζεται τριμερής στις Βρυξέλλες με τον Σταύρο Παπασταύρου, τον Γιώργο Παπαναστασίου και τον Επίτροπο Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκεσεν. Στην επίσημη ατζέντα: επιτάχυνση έργων στη Νοτιοανατολική Ευρώπη για τον Κάθετο Διάδρομο, καθορισμός τρόπων παύσης ρωσικών ροών μετά το 2028 από τον TurkStream και ευρύτερη απεξάρτηση από ρωσικό φυσικό αέριο, σε συνάρτηση με τα συμπεράσματα της Διατλαντικής Συνόδου P-TEC στην Αθήνα, όπου η Ελλάδα προβάλλεται ως στρατηγική πύλη LNG προς την Ευρώπη.
Κομβικής σημασίας παραμένει η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Ο Επίτροπος έχει αναλάβει πρωτοβουλία αποσαφήνισης του οδικού χάρτη και επίλυσης εκκρεμοτήτων. Παράλληλα, το Ισραήλ προτείνει αντιστροφή φάσεων (πρώτα Ισραήλ–Κύπρος αντί Κρήτη–Κύπρος) για εξοικονόμηση χρόνου, επαναφέροντας στο προσκήνιο την αξία της διασύνδεσης ως εργαλείου ασφάλειας και ευστάθειας δικτύων.
Στο πλαίσιο «3+1» (Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ–ΗΠΑ) καταγράφονται σήματα στήριξης σε έργα διασυνδεσιμότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η επανενεργοποίηση του διαλόγου μετά πενταετία δημιουργεί νέο πεδίο συντονισμού, με συμφωνία για συνέχιση τεχνικής συνεργασίας μέσω του Eastern Mediterranean 3+1 Energy Dialogue και επόμενη Υπουργική Συνάντηση το Β’ τρίμηνο 2026 στην Ουάσιγκτον.
