Η κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα με τα funds και τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια (servicers) έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Σύμφωνα με μαρτυρίες οφειλετών και νομικών, οι πρακτικές που ακολουθούνται είναι εξαιρετικά επιθετικές και συχνά καταχρηστικές, με στόχο την άμεση είσπραξη μεγάλων ποσών ή την κατάσχεση ακινήτων, αδιαφορώντας για την πραγματική οικονομική δυνατότητα των δανειοληπτών.
Ένα από τα κύρια προβλήματα που αναδεικνύονται είναι η απαίτηση για υπέρογκες προκαταβολές, που συχνά φτάνουν το 10%, το 20% ή ακόμα και το 30% της οφειλής, ιδίως όταν πρόκειται για ακίνητα με εμπορική αξία. Αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την οποιαδήποτε προσπάθεια ρύθμισης για πολλούς δανειολήπτες.
Παράλληλα, η επικοινωνία με τους servicers χαρακτηρίζεται από απρόσωπο χαρακτήρα και έλλειψη σταθερού σημείου επαφής, με τις υποθέσεις να αλλάζουν συχνά χέρια. Αυτό δημιουργεί σύγχυση και δυσχεραίνει την εξεύρεση λύσης.
Οι μαρτυρίες οφειλετών αποκαλύπτουν ανησυχητικές τακτικές εκφοβισμού. Οι servicers συχνά αποφεύγουν την επικοινωνία με δικηγόρους, προσπαθώντας να πιέσουν ψυχολογικά τους οφειλέτες με απειλές για άμεση έξωση και πλειστηριασμό, ακόμα και όταν οι δανειολήπτες είναι συνεργάσιμοι και προσπαθούν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους.
Επιπλέον, καταγράφονται περιπτώσεις όπου πληρωμές δεν αναγνωρίζονται, λογαριασμοί αλλάζουν χωρίς ενημέρωση, και υπάρχουν “λάθη” που οδηγούν σε ανακοινώσεις πλειστηριασμών για δανειολήπτες που εξυπηρετούν κανονικά τις υποχρεώσεις τους. Ακόμη και σε περιπτώσεις κληρονομικής διαδοχής, οι διαδικασίες ρύθμισης καθυστερούν αδικαιολόγητα.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Υπερχρεωμένων Νοικοκυριών και Επιχειρήσεων, Ζαννής Σιδέρης, τονίζει την ανάγκη για ένα νέο νομικό πλαίσιο, αντίστοιχο του νόμου Κατσέλη, που θα παρέχει δικαστική προστασία στους δανειολήπτες και θα αποτρέπει τις αυθαίρετες πρακτικές των funds και των servicers.
Ενδεικτική της κατάστασης είναι και πρόσφατη δικαστική απόφαση (ΠΠρΠειρ 1238/2025) που ακύρωσε διαταγή πληρωμής εις βάρος συνεργάσιμου δανειολήπτη, κρίνοντας την ενέργεια της εταιρείας διαχείρισης ως καταχρηστική. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν νομικοί, οι servicers, υπό το πρίσμα του σχεδίου “Ηρακλής” και των αυστηρών εισπρακτικών στόχων, συχνά παραβλέπουν βασικά δικαιώματα των οφειλετών, λειτουργώντας σε ένα περιβάλλον χαλαρής εποπτείας από την Τράπεζα της Ελλάδος.
Συνολικά, η κατάσταση αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη για αυστηρότερη εποπτεία και ρυθμιστικό πλαίσιο που θα προστατεύει τους δανειολήπτες από τις αθέμιτες πρακτικές των funds και των servicers, διασφαλίζοντας παράλληλα την κοινωνική συνοχή και την προστασία της πρώτης κατοικίας.
