Μια Ένωση Κεφαλαιαγορών, χωρίς επαρκή ευρωπαϊκή εποπτεία είναι σαν μια Νομισματική Ένωση, χωρίς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αυτό επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, σε παρέμβασή στη δημόσια συνεδρίαση του Συμβουλίου των υπουργών της ΕΕ (ECOFIN), στο Λουξεμβούργο.
Όπως, επίσης, είπε, η βαθύτερη ενοποίηση των αγορών προϋποθέτει έναν αντίστοιχο βαθμό κεντρικής ευρωπαϊκής εποπτείας. Οι φορείς της αγοράς με συστημική ή ευρεία διασυνοριακή παρουσία, θα πρέπει να εποπτεύονται μέσα από μια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση. Δεν μπορεί να δημιουργηθεί μια πραγματικά ενοποιημένη κεφαλαιαγορά, όταν οι διασυνοριακές δραστηριότητες εποπτεύονται μέσα από 27 διαφορετικές εποπτικές οπτικές και πρακτικές.
Προσθέτοντας ότι, «εάν είμαστε πραγματικά σοβαροί ως προς τη δημιουργία βαθύτερων και ισχυρότερων κεφαλαιαγορών, περισσότερων επενδύσεων, μεγαλύτερης καινοτομίας και μιας Ευρώπης που μπορεί να χρηματοδοτεί το μέλλον της με τις δικές της δυνάμεις, τότε πρέπει να έχουμε την αυτοπεποίθηση και τη φιλοδοξία να οικοδομήσουμε τους θεσμούς που θα καταστήσουν αυτούς τους στόχους εφικτούς».
Αναλυτικά, η παρέμβαση του κ. έχει ως εξής:
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω συγχαίροντας την Κυπριακή Προεδρία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και εσάς προσωπικά (σ.σ. αναφέρεται στον υπουργό Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Μάκη Κεραυνό και την επίτροπο της ΕΕ Μαρία- Λουίζ Αλμπουκέρκε), για την προώθηση αυτού του νομοθετικού πακέτου.
Θα ήθελα να ξεκινήσω επισημαίνοντας κάτι που είναι προφανές για πολλούς από εμάς στις χώρες μας: όταν προσπαθούμε να περιγράψουμε ευρύτερα την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα τεχνικό θέμα.
Και όταν συζητάμε τόσο τεχνικά ζητήματα, μου έρχεται έντονα στο μυαλό μια τηλεοπτική σειρά που πολλοί από εμάς έχουμε παρακολουθήσει, το «Yes Minister». Ο σερ Χάμφρεϊ, μια εμβληματική μορφή της σειράς, είχε τη μοναδική ικανότητα να μετατρέπει τα σημαντικότερα πολιτικά ζητήματα σε εξαιρετικά περίπλοκες τεχνικές συζητήσεις, εξυπηρετώντας τους δικούς του σκοπούς.
Και το MISP (Πακέτο για την Ενοποίηση και την Εποπτεία των Αγορών) αντιμετωπίζει, θα έλεγα, τον κίνδυνο να καταλήξει σαν μια από αυτές τις συζητήσεις. Γιατί, ένας πολίτης, ο οποίος παρακολουθεί αυτή τη συζήτηση, η οποία μεταδίδεται αυτή τη στιγμή τηλεοπτικά, θα μπορούσε εύλογα να αναρωτηθεί: «Τι ακριβώς συζητούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο Λουξεμβούργο; Τι προσπαθούν να πετύχουν;».
Θα έλεγα ότι ο ευκολότερος τρόπος για να κατανοήσει κανείς το MISP είναι να ξεκινήσει από τον τελικό στόχο και να κινηθεί προς τα πίσω. Θέλουμε βαθύτερες και ισχυρότερες κεφαλαιαγορές, περισσότερες επενδύσεις και περισσότερη καινοτομία. Θέλουμε οι ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις να χρηματοδοτούν την ευρωπαϊκή ανάπτυξη, και μια Ευρώπη που να μπορεί να χρηματοδοτεί το μέλλον της με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Κάθε βασικό κεφάλαιο του MISP υπηρετεί ακριβώς έναν από αυτούς τους στόχους.
Οι διατάξεις που αφορούν τις πλατφόρμες διαπραγμάτευσης και τις υποδομές της αγοράς, αποσκοπούν στη δημιουργία μεγαλύτερων ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών με ενισχυμένη ρευστότητα. Οι διατάξεις που αφορούν τους διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων και τα επενδυτικά κεφάλαια, αποσκοπούν στο να επιτρέψουν στις ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις να κατευθύνονται με πιο αποτελεσματικό τρόπο προς ευρωπαϊκές επενδυτικές ευκαιρίες.
Αντίστοιχα, οι διατάξεις που αφορούν τα περιουσιακά στοιχεία κρυπτονομισμάτων αποσκοπούν στο να διασφαλίσουν ότι η μελλοντική αρχιτεκτονική της ψηφιακής χρηματοδότησης θα αναπτυχθεί στη βάση συνεκτικών ευρωπαϊκών κανόνων. Τέλος, οι διατάξεις για την εποπτεία αποσκοπούν στην εδραίωση της εμπιστοσύνης και της συνέπειας που απαιτούν οι ολοκληρωμένες αγορές.
Χθες το βράδυ, όλοι μας συμμετείχαμε στο δείπνο του Eurogroup με τον Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ. Και πιστεύω ότι δεν παραβιάζω κάποια εμπιστευτικότητα αν πω ότι, όταν τον ρωτήσαμε ποιο είναι το σημαντικότερο επίτευγμα που μπορεί να παραδώσει η σημερινή γενιά Ευρωπαίων υπευθύνων χάραξης πολιτικής, απάντησε αμέσως: η Ένωση Κεφαλαιαγορών. Πιστεύω ότι έχει δίκιο.
Πρόκειται, ίσως, για το σημαντικότερο οικονομικό ευρωπαϊκό εγχείρημα, που παραμένει ακόμη ανολοκλήρωτο. Γι’ αυτό και θα πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από το τέλος του έτους, κατά τη διάρκεια της Ιρλανδικής προεδρίας, υπό τον καλό μου φίλο Σάιμον Χάρις. Πρέπει να στηρίξουμε την Ιρλανδική προεδρία, ώστε να φέρει εις πέρας αυτό το έργο.
Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να επαναλάβω ότι η Ελλάδα συνεχίζει να στηρίζει την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς θεωρούμε ότι αποτελεί την πιο συνεκτική και φιλόδοξη προσέγγιση για την υλοποίηση των στόχων της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων. Πιστεύουμε ότι η βαθύτερη ενοποίηση των αγορών προϋποθέτει έναν αντίστοιχο βαθμό κεντρικής ευρωπαϊκής εποπτείας.
Οι φορείς της αγοράς με συστημική ή ευρεία διασυνοριακή παρουσία, θα πρέπει να εποπτεύονται μέσα από μια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση. Δεν μπορούμε να αναμένουμε ότι θα δημιουργήσουμε μια πραγματικά ενοποιημένη κεφαλαιαγορά, όταν οι διασυνοριακές δραστηριότητες εποπτεύονται μέσα από 27 διαφορετικές εποπτικές οπτικές και πρακτικές. Η ενίσχυση του ρόλου και των δυνατοτήτων της ESMA δεν αποτελεί, συνεπώς, ζήτημα θεσμικής προτίμησης. Αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας πιο ενοποιημένης, αποτελεσματικής και ανταγωνιστικής ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής αγοράς.
Ειδικότερα, όσον αφορά τους παρόχους υπηρεσιών κρυπτοπεριουσιακών στοιχείων (CASPs), η Ελλάδα έχει διαχρονικά στηρίξει την αρχική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ωστόσο, εάν τα κράτη- μέλη συγκλίνουν σε ένα μοντέλο άμεσης εποπτείας από την ESMA μόνο για τους μεγαλύτερους παρόχους υπηρεσιών κρυπτοπεριουσιακών στοιχείων, τότε τα σχετικά κριτήρια θα πρέπει να είναι φιλόδοξα και να λαμβάνουν υπόψη τις μελλοντικές εξελίξεις.
Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να καλύπτουν όχι μόνο τους μεγαλύτερους παρόχους που δραστηριοποιούνται σήμερα στην αγορά, αλλά και επιχειρήσεις που αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς και εμφανίζουν υψηλό βαθμό διασύνδεσης με την αγορά, καθώς οι δραστηριότητές τους ενδέχεται με την πάροδο του χρόνου να αποκτήσουν συστημική σημασία.
Ταυτόχρονα, αναγνωρίζουμε πλήρως τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές. Το μελλοντικό πλαίσιο θα πρέπει να βασίζεται σε μια ουσιαστική σχέση συνεργασίας μεταξύ της ESMA και των εθνικών αρμόδιων αρχών, αξιοποιώντας πλήρως την τεχνογνωσία και τις δυνατότητες που διαθέτει κάθε πλευρά. Ο κανόνας είναι απλός: η Ευρώπη πρέπει να ρυθμίζει ό,τι είναι ευρωπαϊκό και οι εθνικές αρχές να εποπτεύουν ό,τι είναι εθνικό.
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω με μια τελευταία σκέψη. Η Ευρώπη δεν δημιούργησε την Airbus συντονίζοντας 27 εθνικούς πρωταθλητές της αεροναυπηγικής. Δημιούργησε την Airbus οικοδομώντας από το μηδέν ένα πραγματικά ευρωπαϊκό εγχείρημα, ικανό να ανταγωνιστεί σε παγκόσμια κλίμακα. Ούτε δημιούργησε μια Νομισματική Ένωση αφήνοντας τη νομισματική πολιτική εξ’ ολοκλήρου σε εθνικό επίπεδο. Δημιουργήσαμε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επειδή οι θεσμοί πρέπει να αντιστοιχούν τόσο στο μέγεθος της αγοράς που υπηρετούν, όσο και στο ύψος των φιλοδοξιών μας.
Η ίδια αρχή ισχύει και σήμερα. Μια Ένωση Κεφαλαιαγορών, χωρίς επαρκή ευρωπαϊκή εποπτεία είναι σαν μια Νομισματική Ένωση, χωρίς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αν είμαστε πραγματικά σοβαροί ως προς τη δημιουργία βαθύτερων και ισχυρότερων κεφαλαιαγορών, περισσότερων επενδύσεων, μεγαλύτερης καινοτομίας και μιας Ευρώπης που μπορεί να χρηματοδοτεί το μέλλον της με τις δικές της δυνάμεις, τότε πρέπει να έχουμε την αυτοπεποίθηση και τη φιλοδοξία να οικοδομήσουμε τους θεσμούς που θα καταστήσουν αυτούς τους στόχους εφικτούς.
