«Το πρώτο ελληνικό single malt ουίσκι είναι επίσημο με όλες τις βούλες και εμφιαλώθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο. Είναι γέννημα – θρέμμα της Πάτρας, αφού εδώ γεννήθηκε, εδώ μεγάλωσε, για αυτό και γίνεται στην Πάτρα η πρώτη επίσημη παρουσίαση. Οι “γονείς” του είμαστε οι The Whisky Friends, δηλαδή μία παρέα εννέα φίλων που συναντηθήκαμε σε γευσιγνωσίες ουίσκι».
Αυτά τόνισε ο Στέλιος Περιστέρης, από την παρέα των εννέα φίλων από την Αθήνα, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης που έγινε το βράδυ της Παρασκευής στην Πάτρα και όπως πρόσθεσε, «η φιλία μας προχώρησε και κάποια στιγμή, το 2019, λέμε γιατί να μην υπάρχει ελληνικό ουίσκι» και συνέχισε:
«Το σκεφτήκαμε λίγο και είπαμε να το κάνουμε εμείς. Έτσι ξεκινάει μία πενταετής ιστορία».
Οι The Whisky Friends είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο. Η παρέα των φίλων αποτελείται από τους Στέλιο Περιστέρη, που είναι και ο πρόεδρος, Τάκη Παπαζήση, Φάνη Σαλάτα, Κίμωνα Πολυκράτη, Γιάννη Χριστοφορίδη, Ντίνο Οικονομόπουλο, Τάκη Διάκο, Φραγκίσκο Σιγάλα και Τάσο Ρουμπείδη.
Μιλώντας στην παρουσίαση, ο Γιάννης Χριστοφορίδης είπε ότι «όλα ξεκίνησαν από μία ιδέα, δηλαδή να επιχειρήσουμε να φτιάξουμε νόμιμα και επίσημα το πρώτο ελληνικό Single malt ουίσκι» και συμπλήρωσε: «Επισκεφθήκαμε αποστακτήρια στην Σκωτία, διαβάσαμε την νομοθεσία με την βοήθεια δύο νομικών που είναι στην παρέα μας και κατόπιν άρχισε η αναζήτηση για το πώς μπορεί να υλοποιηθεί η ιδέα μας. Άλλωστε το ουίσκι, ως αλκοολούχο, υπόκειται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, ενώ παράλληλα υπάρχει και ευρωπαϊκός κανονισμός που λέει τι μπορεί να ονομαστεί ουίσκι, ανεξάρτητα σε ποια χώρα θα παραχθεί. Και έτσι αποφασίσαμε ότι μάλλον μπορούμε να τα καταφέρουμε, για αυτό και ξεκινήσαμε την προσπάθεια».
Σχετικά με τις προσπάθειες που έγιναν, ο Στέλιος Περιστέρης σημείωσε ότι «τον Απρίλιο του 2020 ξεκινήσαμε να ψάχνουμε ανθρώπους που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν, ώστε να υλοποιήσουμε την ιδέα μας» και συνέχισε: «Δυστυχώς όμως οι δυσκολίες ήταν πάρα πολλές. Για καλή μας τύχη βρήκαμε πρώτα ένα ζυθοποιό, τον Αυγουστίνο Ευριπιώτη, που του άρεσε η ιδέα μας και προθυμοποιήθηκε να μας βοηθήσει. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς συναντηθήκαμε με τον αποσταγματοποιό, Ανέστη Ζαμανόπουλο, ο οποίος μας βοήθησε σημαντικά και παράλληλα μας σύστησε τον Γιώργο Σταθόπουλο, του πατρινού αποστακτηρίου CHRIS, που ανέλαβε την παραγωγή».
Όπως ανέφερε στη συνέχεια ο Στέλιος Περιστέρης, «η απόσταξη έγινε στις 14 Ιουλίου του 2021 και μέχρι να περάσουν τρία χρόνια, όπως ορίζει η νομοθεσία, επισκεπτόμασταν την Πάτρα και το αποστακτήριο CHRIS, για να δούμε πως εξελίσσεται το προϊόν».
Όπως τόνισε σε αυτό το σημείο, «ένα από τα προβλήματα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν ότι ενώ σε όλα τα αποστακτήρια της βόρειας Ευρώπης και της Σκωτίας έχουμε την κάθοδο του αλκοολικού βαθμού, στην Ελλάδα είχαμε το αντίθετο, δηλαδή χάναμε ποσότητα και νερό, με αποτέλεσμα να ανεβαίνει ο αλκοολικός βαθμός».
«Το συγκεκριμένο πρόβλημα», όπως επεσήμανε, «το λύσαμε προσθέτοντας νερό με βάση τις δοκιμές που κάναμε» και συμπλήρωσε: «Πέρασαν τα τρία χρόνια, λέμε ότι όλα είναι καλά, το δοκιμάσαμε, το βγάλαμε από το βαρέλι και το βάλαμε αδρανές σε δεξαμενή και στην συνέχεια περιμέναμε έναν χρόνο για να βγει το φύλλο της εφημερίδας της κυβέρνησης, το οποίο θα ονόμαζε το προϊόν πραγματικό ουίσκι. Τον Ιούλιο του 2025 βγήκε τελικά το φύλλο της εφημερίδας της κυβέρνησης και τον Σεπτέμβριο εμφιαλώσαμε 311 φιάλες». Μάλιστα, όπως είπε χαρακτηριστικά ο Στέλιος Περιστέρης, «δεν είναι ένα εμπορικό προϊόν, αλλά ένα προϊόν από φίλους για φίλους».
Επίσης, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, το μέλος της παρέας των φίλων, Τάκης Παπαζήσης, ανέφερε ότι «θέλαμε να κάνουμε κάτι που θα είναι 100% ελληνικό και θα πρωτοπορούμε», ενώ όσον αφορά στην επιλογή του κριθαριού και του νερού, το άλλο μέλος της παρέας, ο Κίμωνας Πολυκράτης, είπε ότι «το κριθάρι το πήραμε από την “Ζυθοποιία Μακεδονίας” και το νερό από την πηγή “Θεοτόκος” στο Ταΰγετο».
Από την πλευρά του, ο Γιώργος Σταθόπουλος μίλησε για την διαδικασία της απόσταξης, λέγοντας ότι έγινε με παραδοσιακό τρόπο, ενώ στην παρουσίαση μίλησε και ο αποσταγματοποιός, Ανέστης Ζαμανόπουλος.
