Σε μια σειρά από επενδύσεις προχωρούν οι αραβικές χώρες του Περσικού Κόλπου, ώστε να προστατευτούν μελλοντικά από ακόμη ένα κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ εξαιτίας του Ιράν.
Μετά την υπογραφή της αρχικής ειρηνευτικής συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν, κεντρικό δίδαγμα είναι η σχετική ευκολία με την οποία η Τεχεράνη είναι σε θέση να παρεμποδίσει τη διέλευση των τάνκερ στα Στενά του Ορμούζ. Κάτι που λίγοι περίμεναν στην αρχή του πολέμου.
Αυτός είναι και ο λόγος που ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ), Φατίχ Μπιρόλ, υπογράμμισε χθες (18.6.2026) ότι το κουτί της Πανδώρας άνοιξε πλέον και τα Στενά θα μπορούσαν να ξανακλείσουν.
Την ίδια στιγμή, οι επενδύσεις των προηγουμένων δεκαετιών, όπως ο αγωγός που διασχίζει τη Σαουδική Αραβία και το τερματικό των Εμιράτων στη Φουτζέιρα, αποδείχτηκαν προφητικές και βελτίωσαν σημαντικά μια πολύ άσχημη κατάσταση. Προσέφεραν εναλλακτικές οδεύσεις για το πετρέλαιο και εξασφάλισαν ένα ελάχιστο επίπεδο εξαγωγών.
Στο εξής οι χώρες της περιοχής θα επιδιώξουν να υλοποιήσουν ακόμα περισσότερα αντίστοιχα έργα. Η Saudi Aramco έγινε γνωστό ότι κινείται ήδη με την ανάπτυξη πρόσθετης αποθηκευτικής δυναμικότητας σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Στόχος της είναι να μπορεί να εφοδιάζει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα την παγκόσμια αγορά σε περίπτωση διαταραχών.
Προς την ίδια κατεύθυνση κινούνται και τα Εμιράτα, που προετοιμάζουν μια μεγάλη επένδυση για νέους αγωγούς και τερματικά στην απέξω πλευρά των Στενών.
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης τα ΗΑΕ εφάρμοσαν έκτακτες δράσεις για προστασία των αποθηκών και τερματικών πετρελαίου, όπως η τοποθέτηση μεταλλικών πλεγμάτων γύρω από τις δεξαμενές για να μην μπορούν να περάσουν τα drones. Η αποτελεσματικότητα αυτών των πρακτικών παραμένει άγνωστη.
Ερώτημα αποτελεί ταυτόχρονα το κατά πόσο οι χώρες του Κόλπου είναι σε θέση να προστατεύσουν τις νέες υποδομές απέναντι σε πιθανές μελλοντικές ιρανικές επιθέσεις. Άλλωστε, κατά τη διάρκεια του φετινού πολέμου το Ιράν μπόρεσε και πραγματοποίησε πλήγματα επανειλημμένα, τόσο στη Φουτζέιρα, όσο και σε πολύ μακρινούς στόχους όπως το τερματικό Γιάνμπου στην Ερυθρά Θάλασσα.
Τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια που θα λάβει η Τεχεράνη στα πλαίσια της συμφωνίας με τις ΗΠΑ εκτιμάται ότι θα αξιοποιηθούν εμμέσως και για το βαλλιστικό της πρόγραμμα, επεκτείνοντας έτσι τις ήδη σημαντικές επιθετικές δυνατότητες. Το ίδιο ισχύει και για τα drones που προκάλεσαν τόσες ζημιές όλο το προηγούμενο διάστημα.
Έτσι, πιθανότερο σενάριο είναι οι νέες ενεργειακές επενδύσεις να συνοδευτούν και από αντίστοιχες αμυντικές. Το σίγουρο είναι ότι στη Μέση Ανατολή οι δύο αυτοί τομείς είναι πλέον πιο αλληλένδετοι από ποτέ.
Τέλος, είναι πολύ σημαντικό οι επενδύσεις των αραβικών κρατών να πείσουν και τη διεθνή κοινότητα για την αποτελεσματικότητά τους. Πρόκειται για μεγάλο στοίχημα, διότι οι συγκεκριμένες κυβερνήσεις θέλουν να αντιμετωπίζονται ως αξιόπιστοι ενεργειακοί εταίροι και στο μέλλον από τους πελάτες τους.
