Τον πραγματικό λόγο πίσω από την πολυετή ρήξη με τον πατέρα του αποκάλυψε ο Μάικλ Ντάγκλας, δηλώνοντας ότι τον απέλυσε και τον απομάκρυνε από τον ρόλο των ονείρων του, ενώ ξέχασε να τον αναφέρει και κατά τη διάρκεια ομιλίας του στα Όσκαρ.
Στα απομνημονεύματα με τίτλο «One Helluva Ride», ο 82χρονος ηθοποιός εξομολογήθηκε ότι όλα ξεκίνησαν το 1975, όταν ανέλαβε την παραγωγή της ταινίας «One Flew Over the Cuckoo’s Nest» που βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κεν Κίζι και κέρδισε πέντε βραβεία Όσκαρ.
Όπως εξήγησε, ο Κερκ Ντάγκλας ονειρευόταν επί χρόνια να υποδυθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΜακΜέρφι, καθώς θεωρούσε ότι ο συγκεκριμένος θα αναζωπύρωνε την καριέρα του και θα του χάριζε ένα Όσκαρ. Εκείνη την περίοδο, ο γιος του ήθελε να περάσει από την υποκριτική στην παραγωγή ταινιών και αποφάσισε να δοκιμάσει να εξασφαλίσει τα δικαιώματα της κινηματογραφικής μεταφοράς, με τη συμφωνία ότι τον ρόλο του ΜακΜέρφι θα αναλάμβανε ο πατέρας του.
Έτσι ξεκίνησε η συνεργασία του με τον Σολ Ζάεντς, ο οποίος ωστόσο επέμενε ότι ο Κερκ Ντάγκλας που τότε ήταν άνω των 50 ετών, ήταν «πολύ μεγάλος» για τον συγκεκριμένο ρόλο: «Ήξερα ότι θα ράγιζε η καρδιά του πατέρα μου αν, έπειτα από τόσο καιρό, δεν κατάφερνε να παίξει τον ρόλο. Ήξερα ότι μου είχε εμπιστευτεί το δημιούργημά του και ότι το σχέδιο ήταν εξαρχής να το κάνω ταινία για εκείνον. Ήξερα, όμως, επίσης, ότι χωρίς κάποιον σαν τον Σολ στο πλευρό μου, η ταινία δεν θα γινόταν ποτέ. Όλα τα στούντιο και όλοι οι χρηματοδότες είχαν απορρίψει το πρότζεκτ και ο πατέρας μου ήταν πλέον στα πενήντα του. Αυτό ήταν πρόβλημα», επισήμανε. Και συνέχισε: «Υπερασπίστηκα με πάθος την άποψή μου, σας το ορκίζομαι, αλλά δεν υποχωρούσαν. Ο πατέρας μου ήταν 57 ετών και απλώς πολύ μεγάλος. Για να είμαι ειλικρινής, ήξερα ότι είχαν δίκιο».
Ο Μάικλ Ντάγκλας εξομολογήθηκε πως όταν αναγκάστηκε να ανακοινώσει στον πατέρα του την απόφαση για το κάστινγκ, δυσκολεύτηκε πολύ: «Μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου ήταν όταν απέλυσα τον πατέρα μου από τον ρόλο των ονείρων του. Του είπα ότι ο χρηματοδότης θεωρούσε πως ήταν πολύ μεγάλος και δεν μπορούσε πλέον να υποδυθεί τον χαρακτήρα. Είδα μια λάμψη οργής στα μάτια του πατέρα μου και μετά σώπασε. Όπως φοβόμουν, ο πατέρας μου με κατηγόρησε. Μου είπε ότι τον είχα προδώσει. Συντετριμμένος, δεν ήξερα τι να κάνω. Αυτό δημιούργησε μια απόσταση ανάμεσά μας, που θα χρειαζόταν χρόνια για να γεφυρωθεί», ανέφερε.
Η απόσταση μεγάλωσε ακόμη περισσότερο όταν η ταινία θριάμβευσε στα Όσκαρ του 1976 και κέρδισε, μεταξύ άλλων, το βραβείο Καλύτερης Ταινίας. Ως παραγωγοί της ταινίας, ο Ντάγκλας και ο Ζάεντς παρέλαβαν μαζί το βραβείο. Ωστόσο, στην ευχαριστήρια ομιλία του ο ηθοποιός δεν έκανε καμία αναφορά στον πατέρα του: «Το γεγονός ότι ξέχασα το όνομά του εκείνο το βράδυ μου ράγισε την καρδιά», παραδέχτηκε ο Μάικλ σε συνέντευξή του στην εκπομπή Radio Andy.
«Από την άλλη πλευρά, πιστεύω ότι, σε ένα πιο βαθύ επίπεδο, είχε να κάνει με την επιθυμία μου να πάρω εγώ τα εύσημα. Ο πατέρας μου είχε βρει αρχικά το βιβλίο κι εγώ ανέλαβα το πρότζεκτ, θέλοντας να κάνω την ταινία με τον Σολ Ζάεντς, ενώ πήραμε μαζί τις σημαντικές αποφάσεις για το καστ», συμπλήρωσε, για να καταλήξει: «Νομίζω ότι ήμουν πολύ νέος τότε για να μπορέσω πραγματικά να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να του αποδώσω την αναγνώριση που του άξιζε».
Παρόλα αυτά, πατέρας και γιος κατάφεραν να αποκαταστήσουν τη σχέση τους τη δεκαετία του 1990 και ήρθαν και πάλι κοντά.
