Η 9 Μαΐου 2025 πλησιάζει και εάν η διαφαινόμενη συμφωνία ΗΠΑ – Ρωσίας για τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία, δεν «χαλάσει», τότε, ο πλανήτης θα παρακολουθήσει από τις οθόνες του την παρέλαση των ρωσικών στρατευμάτων να τη χαιρετίζει ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ.
Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, η 9η Μαΐου είναι η πιο σημαντική μέρα του χρόνου. Είναι η «Ημέρα της Νίκης» στον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο», μετά την υπογραφή του γερμανικού συμφώνου παράδοσης τη νύχτα της 8ης Μαΐου 1945 (στη Μόσχα ήταν μετά τα μεσάνυχτα, στις 9 Μαΐου). Η Σοβιετική κυβέρνηση ανακοίνωσε τη νίκη στα ξημερώματα της 9ης Μαΐου, μετά τη τελετή υπογραφής στο Βερολίνο.
Αυτός ο πόλεμος, επιτρέπει στον Πούτιν να ισχυριστεί ότι ολόκληρος ο κόσμος χρωστάει σχεδόν τα πάντα στην ΕΣΣΔ, και επομένως στη Ρωσία το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Όμως, στις 9 Μαΐου, σύμφωνα με πηγές του γαλλικού περιοδικού «Le Point», θα πρέπει να υπάρχει ένας μεγάλος καλεσμένος στα περίπτερα της Μόσχας: Και αυτός είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, στο πλευρό του Πούτιν.
Στις 9 Μαΐου 2025, ποια νίκη θα γιόρταζαν ο Πούτιν και ο Τραμπ; Σίγουρα όχι αυτή του 1945, αλλά τις κοινές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις τους για την Ουκρανία, όπου μάλιστα το σχέδιο Κέλογκ προβλέπει ότι θα ολοκληρωθεί στις 9 Μαΐου.
Αν όλα πάνε καλά γι’ αυτούς, για το κοινό τους σχέδιο, η 9η Μαΐου 2025 θα σηματοδοτήσει τον θρίαμβό τους, τον θρίαμβο πάνω απ’ όλα του Πούτιν που θα δει έτσι να επιβεβαιώνεται και να επικυρώνει την αρχική σύγκριση της Ουκρανίας με τους Ναζί.
Άλλωστε αυτό ήταν και ένα από τα επιχειρήματα για τη «ναζιστική Ουκρανία» που δικαιολόγησε στα μάτια του Πούτιν το ξέσπασμα του πολέμου. Έτσι, σύμφωνα με τον ίδιο, 80 χρόνια αφότου η ΕΣΣΔ θριάμβευσε επί των Ναζί, θα θριαμβεύσει ξανά.
Ο Τραμπ πρόσφατα αποκαλέσε τον Ζελένσκι «δικτάτορα» και τον επέκρινε ότι κήρυξε πόλεμο.
Δεν θα είναι η πρώτη φορά που Αμερικανός πρόεδρος επισκέπτεται τη Μόσχα σε μια τέτοια περίσταση. Αλλά σε ένα πολύ διαφορετικό πλαίσιο. Αυτό της μεταψυχροπολεμικής ύφεσης, για την πρώτη δεκαετία από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μετά την πτώση του Τείχους, ο Μπιλ Κλίντον είχε ανταποκριθεί στην πρόσκληση του Μπόρις Γέλτσιν στις 9 Μαΐου 1995. Παρά τις διαφορές τους για τη Βοσνία, το Ιράν ή τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, οι δύο πρόεδροι έδειξαν αμοιβαία υποστήριξη.
