Της Ειρήνης Καρύδη
Κάποτε στην Βενετία του 1542, σύμφωνα με το «Συναξάριον του ανοσίου Σπανού», ειπώθηκαν τα εξής:
«Ετι δεόμεθα υπέρ θέσεως, χέσεως, σκατοψυχώσεως και κλαμπανίας μνήμης και χώσεως, νυν και αεί και εις το κεφάλιν καής, συγκλεισθούν τα έντερά σου, αμήν!»
Όσο και αν προσβάλλει την αισθητική πολλών η αναφορά του άρθρου στα μεταποιημένα προϊόντα του εντερικού σωλήνα μας, οφείλουν να παραδεχτούν ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να περιγράψει κάποιος την κορωνο-καθημερινότητα μας.
Καθότι, η περιεκτικότερη αποτύπωση της «νέας κανονικότητας» που ζούμε, στην οποία περιλαμβάνονται τα ΑΕΠ, οι τζίροι, τα εισοδήματα, τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη, η απασχόληση, όλα τα μίκρο και μάκρο μεγέθη που περιγράφονται σε χιλιάδες σελίδες ανάλυσης είναι η λέξη «απόβλητα».
Στην πιο καθωσπρέπει οικονομική αργκό, αυτό που θα καταλήξει στην λεκάνη μας, το output.
Και θα αναρωτηθείτε, πώς να μην κάνεις κόπρανο-συζήτηση, όταν ανακαλύπτεις ότι το νέο κοινωνικό μήνυμα που ετοιμάζει η γαλάζια κυβέρνηση, μετά το εξευτελιστικό 200άρι στους φτωχότερους των φτωχών για τα Χριστούγεννα, είναι το «θα κάνετε το σκατό σας παξιμάδι, πολύ ευλαβικά».
Και όλο αυτό μας οδηγεί στο bottom-line της κορονοκατάστασης, που πλέον έχουμε φτάσει να κολυμπάμε στα βοθρολύματα εφόσον διανύουμε την μεγαλύτερη οικονομική ύφεση από την «Μεγάλη Ύφεση», και τα αποτελέσματα που θα αντιμετωπίσουμε από όλη αυτή την ανοχή και επιείκεια που δείχνουμε θα είναι στο τέλος να μην μπορούμε να ελέγξουμε τους σφικτήρες μας, από την αύξηση του «πρωκτικού σταδίου-ανάπτυξης» της αποφραγμένης χωματερής ανικανότητας, απληστίας και κυνισμού της κυβέρνησης!
