Η Τουρκία φαίνεται να εγκαταλείπει την εικόνα του «παίκτη-ουραγού» στον τομέα των υδρογονανθράκων και να μεταβαίνει πλέον σε ένα πιο επιθετικό και φιλόδοξο στάδιο. Οι τελευταίες εξελίξεις στην τουρκική ενεργειακή πολιτική φέρνουν νέα δεδομένα και αυξάνουν τις γεωπολιτικές εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, επηρεάζοντας άμεσα την Ελλάδα.
Η κρατική εταιρεία πετρελαίου της Τουρκίας, ΤΡΑΟ, κατάφερε μετά από χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών στη Μαύρη Θάλασσα, να επιτύχει εμπορικά αξιοποιήσιμα κοιτάσματα. Το κοίτασμα Σακάρια σήμερα παράγει 9,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ημερησίως. Επιπλέον, νέα ανακάλυψη στη γεώτρηση Goktepe-3 περιλαμβάνει αποθέματα 75 δισ. κ.μ., που επαρκούν για 3,5 χρόνια κάλυψης της εσωτερικής κατανάλωσης.
Η Τουρκία στοχεύει να φτάσει την εγχώρια παραγωγή στα 40 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως έως το 2026, καλύπτοντας το 1/3 της ζήτησης της. Ταυτόχρονα, προχωρά στην ενίσχυση του στόλου της με δύο νέα γεωτρύπανα, τα οποία θα επιχειρούν σε περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, όπως η Μερσίνη και η Λιβύη.
Οι κινήσεις αυτές εντείνονται στο φόντο του τουρκολιβυκού μνημονίου και της στάσης της Λιβύης, η οποία αμφισβητεί την ελληνική ΑΟΖ. Παρά τις αρχικές ελπίδες ότι η παρουσία διεθνών κολοσσών όπως η ExxonMobil θα λειτουργούσε αποτρεπτικά, η εικόνα αλλάζει.
Σε αυτό το πλαίσιο, καθίσταται επιτακτική η επιτάχυνση των ελληνικών προσπαθειών στον τομέα των υδρογονανθράκων. Μια πιθανή επιτυχία θα αποτελέσει στρατηγική απάντηση στις τουρκικές επιδιώξεις, ενισχύοντας τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας.
