Αθηνά Οικονομάκου και Μπρούνο Τσερέλα παντρεύτηκαν στις 16 Μαΐου στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Πλάκα, παρουσία λίγων αγαπημένων προσώπων τους. Η ηθοποιός μίλησε για το πώς έζησε αυτή την τόσο ξεχωριστή μέρα στη ζωή της σε συνέντευξη που παραχώρησε το Σάββατο 6 Ιουνίου, στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» του Alpha, με τη Ναταλία Γερμανού.
Η Αθηνά Οικονομάκου τόνισε πως το γεγονός ότι ο γάμος της με τον Μπρούνο Τσερέλα παρέμεινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας ήταν κάτι που την έκανε ιδιαίτερα χαρούμενη. «Ήταν μια ημερομηνία που ταίριαζε πολύ για να παντρευτούμε, έτυχε. Δεν το πιστεύω ότι έμεινε έτσι κλειστά, με γαλήνη…
Ήμασταν 15 άτομα και για πρώτη φορά ένιωσα το μυστήριο του γάμου, γιατί έχω παραβρεθεί σε πολλούς γάμους. Ήταν όλο με μια νεκρική σιγή. Ήταν μοναδική εμπειρία. Χάρηκα πολύ που καταφέραμε και έμεινε σε προσωπικό κύκλο. Θα ακολουθήσει και ένα πάρτι» είπε η ηθοποιός στη Ναταλία Γερμανού.
Η όμορφη νύφη φόρεσε ένα εντυπωσιακό νυφικό από δαντέλα και ο Μπρούνο Τσερέλα ένα λευκό κοστούμι. Το ερωτευμένο ζευγάρι κατάφερε να ζήσει τη μέρα όπως ακριβώς την είχε σχεδιάσει. Με τους ανθρώπους που ήθελαν κοντά τους, χωρίς συνωστισμό από κάμερες και φωτορεπόρτερ.
Η Αθηνά Οικονομάκου μίλησε και για τη γνωριμία της με τον Μπρούνο Τσερέλα: «Με τον Μπρούνο ήταν μπαμ και κάτω. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί είναι μια μεγάλη ιστορία. Και αμοιβαίο.
Το κομβικό κομμάτι ήταν ότι εμφανίστηκε στη ζωή μου στο timing που υπήρχε ο χώρος, ο χρόνος και η ωριμότητα. Δεν φοβόμουν πια, ήμουν απόλυτα συνειδητοποιημένη. Υπήρχε μια δυσκολία γιατί ζοριζόμαστε όταν σκέφτεσαι ότι μπορεί να μην είσαι ευτυχισμένος».
Η ηθοποιός παραδέχτηκε πως χρειάστηκε πρώτα να αγαπήσει η ίδια τον εαυτό της για να μπορέσει να δεχτεί την αγάπη των άλλων. «Όταν έμαθα να αγαπάω τον εαυτό μου, κατάλαβα πώς είναι να σε αγαπάνε. Αγάπησα περισσότερο τα παιδιά μου, τους φίλους μου, τους ανθρώπους μου. Ο Μπρούνο ήρθε σε μια φάση της ζωής μου που μπορούσα να δεχτώ την αγάπη. Ένιωσα αμέσως ότι υπάρχει μια αβεβαιότητα».
Μάλιστα, με χιούμορ αποκάλυψε πως αν η γνωριμία τους είχε γίνει νωρίτερα, πιθανότατα η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική. «Αν ερχόταν λίγο νωρίτερα δεν θα το αποδεχόμουν όλο αυτό, θα τον έστελνα στο Δαφνί».
