Λίγες ώρες πριν από την πρεμιέρα της εκπομπής «Στην αγκαλιά του Φάνη» που επιστρέφει στον ΣΚΑΪ, ο Φάνης Λαμπρόπουλος έδωσε μία νέα συνέντευξη και είπε πολλά με το γνωστό του χιούμορ.
Ο παρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός το απόγευμα της Παρασκευής (16.10.2026) ήταν καλεσμένος στο «Studio στις 3» και μίλησε για όλα στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Μάλιστα, ο Φάνης Λαμπρόπουλος χαρακτήρισε την εκπομπή που πήγε ως ύπουλη.
«Για να κάνεις νούμερα θέλει δουλίτσα. Όχι, εντάξει, ωραία, καλό σκεπτικό είναι αυτό. Θανάση μου, δεν ζήτησα την άποψή σου για τη μόδα. Ποιος ξέρει από μόδα φαίνεται τώρα. Ωραία. Κι έχεις δίκιο, γιατί εγώ δεν έχω πάει να διαρρήξω την ντουλάπα του Φλωρινιώτη. Ο Φλωρινιώτης ήταν πολύ, πολύ μπροστά για την εποχή του. Αλλά εγώ τώρα έτυχε το χρυσό, ασημί. Γενικά παίζω με τα χρώματα. Έχεις δίκιο, το χρυσό και το ασημί ταιριάζουν», είπε αρχικά, μιλώντας για το ιδιαίτερο ντύσιμό του.
«Σημασία έχει να μπορείς να το υποστηρίξεις. Δεν έχει σημασία τι φοράς, αλλά ποιος το φοράει», πρόσθεσε ο Φάνης Λαμπρόπουλος.
«Χαίρομαι που έρχομαι στην πιο ύπουλη εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης. Βέβαια, σας παρακολουθώ και επειδή είστε οι δύο πολύ καλοσυνάτα παιδιά, τη Νάνσυ δεν τη γνωρίζω προσωπικά, τον Θανάση τον ξέρω…», ανέφερε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο Φάνης Λαμπρόπουλος με το χνωστό του χιούμορ.
«Οι άνθρωποι που με γνωρίσουν και με συμπαθήσουν πραγματικά είναι λίγοι. Όμως η καριέρα τους μετά πάει… έτσι (σ.σ. έχει άνοδο). Είμαι πολύ γουρλής, δεν ξέρω. Και στην Κίνα, λέει, οι παχουλοί άνθρωποι θεωρούνται γουρλήδες», είπε στη συνέχεια μιλώντας για τον εαυτό του.
Επίσης ο Φάνης Λαμπρόπουλος αν και φύσει κωμικός εξήγησε τον λόγο που δεν μπορεί να ασχοληθεί με το stand up comedy.
«Stand up δεν μπορώ να κάνω γιατί δεν θέλω. Καταρχήν είναι πάρα πολύ δύσκολο. Δεν μπορώ να κάνω. Και δεύτερον είναι ότι όποτε αποφασίζω να γράψω κάτι σε αστείο και πάω να το πω, δεν βγαίνει μετά για κάποιο λόγο», τόνισε.
Παράλληλα, ο Φάνης Λαμπρόπουλος για το γεγονός ότι σπούδασε γεωπόνος στην Καλαμάτα είπε: «Τον πατέρα μου δεν τον ένοιαζε να σπουδάσω. Οπότε πήγα να του κάνω το χατίρι. Το έκανα. Το εκτίμησε μετά. Έκανε εφτά χρόνια, με πλήρωνε εκεί πέρα σαν τέτοιο, μια χαρά. Το έκανα λες και πήγα στο Εδιμβούργο εγώ με τόσα χρόνια που κάθισα εκεί πέρα.
