Σοβαρό έλλειμμα ουσιαστικής επικοινωνίας ανάμεσα στους διαχειριστές μη εξυπηρετούμενων δανείων και τις επιχειρήσεις-οφειλέτες εντοπίζει το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών, επισημαίνοντας ότι το πρόβλημα αυτό λειτουργεί ανασταλτικά στην έγκαιρη αναδιάρθρωση και στην εξεύρεση βιώσιμων λύσεων. Το ζήτημα ανέδειξε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Γιάννης Μπρατάκος, κατά τη διάρκεια συζήτησης με εκπροσώπους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Μετά τη συνάντηση, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας του ισχύοντος πλαισίου αφερεγγυότητας, με βασικό στόχο τη διάσωση βιώσιμων επιχειρήσεων και τη διατήρηση του παραγωγικού ιστού της χώρας. Όπως τόνισε, η επιτυχία του συστήματος δεν εξαρτάται μόνο από την ταχύτητα των διαδικασιών, αλλά κυρίως από το αν δημιουργεί πραγματικές προϋποθέσεις επανεκκίνησης για επιχειρήσεις που μπορούν να επιβιώσουν.
Στη συνάντηση, στην οποία συμμετείχε και ο υπεύθυνος Τομέα Μεταρρύθμισης στη Δικαιοσύνη Νίκος Μπρέγιαννος, εξετάστηκαν εκτενώς η λειτουργία του πλαισίου αναγκαστικής εκτέλεσης και αφερεγγυότητας, καθώς και οι επιπτώσεις του στην πραγματική οικονομία. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις δυσκολίες που προκύπτουν όταν σύνθετα επιχειρηματικά σχέδια και προτάσεις αναδιάρθρωσης αξιολογούνται χωρίς επαρκή επιχειρησιακή και χρηματοοικονομική εξειδίκευση.
Στο πλαίσιο αυτό, τέθηκε η ανάγκη θεσμοθέτησης ενός εξειδικευμένου μηχανισμού διαιτησίας ή διαμεσολάβησης, ο οποίος θα μπορεί να αξιολογεί με τεχνοκρατικά κριτήρια τη βιωσιμότητα επιχειρηματικών σχεδίων. Όπως επισημάνθηκε, τόσο οι servicers όσο και τα δικαστήρια δεν διαθέτουν πάντοτε την απαιτούμενη τεχνογνωσία για την αποτίμηση σύνθετων business plans, γεγονός που συχνά οδηγεί σε καθυστερήσεις ή μη ρεαλιστικές αποφάσεις.
Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ πρότεινε την ενίσχυση του θεσμικού ρόλου του Επιμελητηρίου ως ουδέτερου και αξιόπιστου φορέα, με δυνατότητα παροχής μη δεσμευτικών γνωμοδοτήσεων βιωσιμότητας. Παράλληλα, το Επιμελητήριο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής, διευκολύνοντας την επικοινωνία μεταξύ επιχειρήσεων και servicers και περιορίζοντας αδικαιολόγητες καθυστερήσεις.
Σύμφωνα με τον κ. Μπρατάκο, απαιτείται ένας θεσμοθετημένος μηχανισμός επίλυσης διαφορών που θα ενισχύει τη διαφάνεια, την τεκμηρίωση και την αποτελεσματικότητα του συστήματος, χωρίς να υπονομεύει τη βιωσιμότητα της πραγματικής οικονομίας.
