Πρόσκληση να συμμετάσχουν στα 25 ιδρυτικά κράτη του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης» για τη Γάζα έλαβαν η Ελλάδα και η Κύπρος από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, στο πλαίσιο της δεύτερης φάσης του αμερικανικού σχεδίου για την περιοχή. Το νέο σχήμα εντάσσεται σε έναν ευρύτερο «οδικό χάρτη» 20 σημείων που παρουσίασε η Ουάσιγκτον, με στόχο τη μετάβαση από την κατάπαυση του πυρός σε ένα καθεστώς προσωρινής διακυβέρνησης, ανοικοδόμησης και διεθνούς εποπτείας.
Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, το «Board of Peace», όπως αποκαλείται το Συμβούλιο, θα λειτουργεί ως ανώτατο όργανο εποπτείας, κινητοποιώντας διεθνείς πόρους και συντονίζοντας τις επόμενες φάσεις για τη Γάζα. Το αμερικανικό σχέδιο προβλέπει μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική διαχείρισης, με τεχνοκρατική παλαιστινιακή επιτροπή για την καθημερινή λειτουργία της περιοχής και ένα πολιτικό σχήμα διεθνούς εποπτείας στην κορυφή.
Στη Λευκωσία, η πρόσκληση ερμηνεύεται ως αναβάθμιση του ρόλου της Κύπρου στις περιφερειακές εξελίξεις. Όχι λόγω συμβολισμών, αλλά επειδή η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ήδη ενεργή εμπλοκή σε πρωτοβουλίες που αφορούν τη Γάζα, διαθέτοντας διπλωματική εμπειρία και πρακτικά πλεονεκτήματα ως το πλησιέστερο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή. Αντίστοιχα, και για την Αθήνα, η συμμετοχή επιβεβαιώνει τη θέση της ως παράγοντα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο «Συμβούλιο Ειρήνης» θα συμμετέχουν κράτη που είχαν λάβει μέρος και σε προηγούμενες διεθνείς διεργασίες για τη Γάζα, όπως η τελετή στο Σαρμ Ελ Σέιχ. Αυτό το πλαίσιο εξηγεί και τη συμμετοχή της Τουρκίας, η οποία αναμένεται να έχει ρόλο στο νέο σχήμα, γεγονός που προδιαγράφει σύνθετες ισορροπίες στο εσωτερικό του Συμβουλίου.
Για Ελλάδα και Κύπρο, το κάλεσμα έχει διττό χαρακτήρα. Από τη μία πλευρά, προσφέρει τη δυνατότητα ενεργού συμμετοχής σε μια δυτική πρωτοβουλία διαχείρισης κρίσης με διεθνή εμβέλεια. Από την άλλη, συνεπάγεται πολιτικό κόστος, δύσκολες διαπραγματεύσεις και αναπόφευκτες συγκρούσεις συμφερόντων, καθώς στο ίδιο τραπέζι θα βρεθούν χώρες με διαφορετικές προσεγγίσεις απέναντι στο Ισραήλ, την παλαιστινιακή πλευρά και τους περιφερειακούς παίκτες. Το «Συμβούλιο Ειρήνης» δεν προμηνύεται ως μια απλή συμβολική διαδικασία, αλλά ως ένα πεδίο έντονων γεωπολιτικών δοκιμασιών.
