Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά από σήμερα η παρουσία της Ελλάδας στο Eurogroup, καθώς για τα επόμενα δυόμισι χρόνια η χώρα θα έχει διπλή εκπροσώπηση στο κορυφαίο όργανο οικονομικής πολιτικής της Ευρωζώνης. Από τη μία πλευρά, ο Κυριάκος Πιερρακάκης αναλαμβάνει καθήκοντα Προέδρου του Eurogroup, ενώ από τη θέση πίσω από την ελληνική σημαία θα εκπροσωπεί τη χώρα ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς.
Η ανάληψη της Προεδρίας συμπίπτει με μια ιστορική αλλά και εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για την Ευρώπη, καθώς γεωπολιτικές, οικονομικές και τεχνολογικές προκλήσεις αναγκάζουν την Ευρωζώνη να επαναπροσδιορίσει προτεραιότητες και στρατηγικές.
Νέα δεδομένα στο Eurogroup
Η πρώτη συνεδρίαση του 2026 πραγματοποιείται σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Από σήμερα, στο τραπέζι του Eurogroup συμμετέχουν πλέον οι υπουργοί Οικονομικών 21 χωρών, καθώς η Βουλγαρία εντάσσεται στη ζώνη του ευρώ. Την ίδια στιγμή, η χώρα εισέρχεται σε περίοδο πολιτικής αστάθειας, με εκλογικές διαδικασίες και ανησυχίες για κυβερνησιμότητα.
Παράλληλα, οι διεθνείς εξελίξεις επιβαρύνουν περαιτέρω το κλίμα. Νέοι δασμοί, πιέσεις και παρεμβάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε συνδυασμό με απειλές από Ρωσία και Κίνα, ανατρέπουν ισορροπίες δεκαετιών και ωθούν την Ευρώπη σε ανασύνταξη.
Παρά τη ρευστότητα, οι εξελίξεις αυτές δεν αλλάζουν, αλλά αντίθετα ενισχύουν τις βασικές προτεραιότητες της Ελληνικής Προεδρίας.
Τα «όπλα» της Ελληνικής Προεδρίας
Η ελληνική πλευρά προσέρχεται με ισχυρά επιχειρήματα. Πρώτο, το ελληνικό success story ανθεκτικότητας, ανάπτυξης και σταδιακής μείωσης του χρέους, το οποίο προβάλλεται ως παράδειγμα ακόμη και από ισχυρές οικονομίες που αντιμετωπίζουν στασιμότητα και ελλείμματα.
Δεύτερο, το ψηφιακό και τεχνολογικό υπόβαθρο του Κυριάκου Πιερρακάκη, που αναμένεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση της ψηφιακής οικονομίας και της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας.
Η βαριά ατζέντα της πρώτης συνεδρίασης
Στη συνεδρίαση της 19ης Ιανουαρίου κυριαρχούν ζητήματα που καθορίζουν το μέλλον της Ευρωζώνης. Στο επίκεντρο βρίσκονται η γεωπολιτική κρίση και η άμυνα, με συζητήσεις για αύξηση δαπανών, κοινές προμήθειες και ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Η Ελλάδα στηρίζει την ενεργοποίηση της εθνικής ρήτρας διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες.
Παράλληλα, ανοίγει η συζήτηση για δημοσιονομική πολιτική και χρέος, με έμφαση στη βιωσιμότητα και τη δημοσιονομική πειθαρχία, σε μια περίοδο όπου αυξάνονται οι πιέσεις για νέες δαπάνες.
Τέλος, ψηλά στην ατζέντα βρίσκεται η ανταγωνιστικότητα και η αγορά εργασίας, με έμφαση στην αξιοποίηση των πόρων ανάκαμψης, την αναβάθμιση δεξιοτήτων και τη μετάβαση στην Τεχνητή Νοημοσύνη, ως κρίσιμο όρο επιβίωσης για την ευρωπαϊκή οικονομία.
