Νέα δεδομένα για το δημόσιο χρέος δημιουργεί η προοπτική η Ελλάδα να βρεθεί έως το τέλος της δεκαετίας χαμηλότερα ακόμη και από τη Γαλλία.
Το δημόσιο χρέος παραμένει ένα από τα «αγκάθια» της ελληνικής οικονομίας, αλλά και μόνο η προοπτική να μπορέσει η Ελλάδα να αφήσει πίσω της την δεύτερη πιο ισχυρή οικονομία της Ευρωζώνης, αλλάζει επίπεδο τις δυναμικές της χώρας.
Σύμφωνα με πρόσφατες επισημάνσεις από τον γενικό διευθυντή του ΟΔΔΗΧ, Δημήτρη Τσάκωνα, το ελληνικό χρέος εκτιμάται ότι μπορεί να υποχωρήσει στο 137% του ΑΕΠ στο τέλος του 2026, περνώντας χαμηλότερα από την Ιταλία, ενώ προς το τέλος της δεκαετίας μπορεί να κινηθεί κοντά στο 114% του ΑΕΠ, δηλαδή κάτω από τα επίπεδα στα οποία αναμένεται να βρίσκονται Γαλλία, Ιταλία και Βέλγιο.
Η αναφορά στη γαλλική περίπτωση έχει ιδιαίτερη σημασία. Με βάση τα στοιχεία της Eurostat για το τέλος του 2025, η Ελλάδα είχε χρέος 146,1% του ΑΕΠ, η Ιταλία 137,1%, η Γαλλία 115,6% και το Βέλγιο 107,9%. Η απόσταση της Αθήνας από το Παρίσι δεν είναι μικρή. Ωστόσο, το στοιχείο που κοιτούν οι αγορές δεν είναι μόνο η αφετηρία, αλλά και η τροχιά αποκλιμάκωσης, η οποία στην περίπτωση της χώρας και εξαιτίας της στρατηγικής του ΟΔΔΗΧ είναι κάτι παραπάνω από… ικανοποιητική.
Το σενάριο της ταχείας αποκλιμάκωσης
Η κυβέρνηση και ο ΟΔΔΗΧ στηρίζουν το σενάριο ταχείας αποκλιμάκωσης σε 4 παράγοντες, στα πρωτογενή πλεονάσματα, στην αύξηση του ΑΕΠ, στις πρόωρες αποπληρωμές παλαιών δανείων και στη διαχείριση του προφίλ των λήξεων. Αντίθετα, η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγαλύτερη δημοσιονομική πίεση, υψηλά ελλείμματα και πιο δύσκολη πολιτική εξίσωση για τη μείωσή τους.
Το κρίσιμο σημείο στην ελληνική στρατηγική είναι ότι η μείωση του χρέους δεν βασίζεται μόνο στην αύξηση του ΑΕΠ. Ας σημειωθεί πως ότι το πρωτογενές πλεόνασμα υπερβαίνει τα ετήσια τοκοχρεολύσια, κάτι που επιτρέπει μείωση και σε ονομαστικό επίπεδο. Δηλαδή το βάρος δεν περιορίζεται μόνο επειδή μεγαλώνει η οικονομία, αλλά και επειδή μειώνονται σταδιακά οι ίδιες οι υποχρεώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η πρόωρη αποπληρωμή δανείων του Greek Loan Facility, του λεγόμενου GLF από την μνημονιακή εποχή. Για το 2026 έχει τεθεί στο τραπέζι αποπληρωμή 7 δισ. ευρώ, κίνηση που αφορά παλαιές υποχρεώσεις του πρώτου προγράμματος στήριξης. Η επιλογή αυτή μειώνει μελλοντικές λήξεις, βελτιώνει την εικόνα του χαρτοφυλακίου και δίνει στον ΟΔΔΗΧ μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων στις αγορές.
Ενισχυτικά λειτουργεί και η πρόσφατη δικαστική εξέλιξη για τους τίτλους που συνδέονται με το ΑΕΠ, καθώς περιορίζει έναν πιθανό νομικό και αποτιμητικό κίνδυνο από την περίοδο της κρίσης.
Όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές στο newsit.gr, η εκδοτική παρουσία στις αγορές δεν γίνεται επειδή η χώρα έχει άμεση ταμειακή πίεση. Ο στόχος είναι να διατηρείται ζωντανή η καμπύλη των ελληνικών ομολόγων, να υπάρχει σταθερή επαφή με τους επενδυτές και να ενισχύεται η εικόνα ενός κανονικού εκδότη. Αυτό σημαίνει ότι οι εκδόσεις δεν υπηρετούν μόνο τις χρηματοδοτικές ανάγκες, αλλά και τη συνολική στρατηγική αξιοπιστίας.
Η Ελλάδα έχει ακόμη υψηλό χρέος, όμως όσο η πορεία του δείκτη είναι καθοδική και τα ταμειακά διαθέσιμα παραμένουν ισχυρά, η αγορά εξετάζει αν πρέπει να τιμολογεί τη χώρα με μικρότερη απόσταση από άλλους ευρωπαϊκούς εκδότες. Η σύγκριση με την Ιταλία είναι το πρώτο ορόσημο ενώ η σύγκριση με τη Γαλλία ανεβάζει ακόμα περισσότερο τον… πήχη.
