Στον τρόπο που διαχειρίζεται τα μαθήματα ζωής αλλά και στη βοήθεια της ψυχοθεραπείας αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο Δημήτρης Κίτσος στη νέα συνέντευξη που παραχώρησε στο ένθετο Real life και τη δημοσιογράφο Μαρίνα Τσικλητήρα αυτή την εβδομάδα.
Ο Δημήτρης Κίτσος προσπαθεί και θέλει η ζωή του να είναι ενδιαφέρουσα. Να μοιάζει με ταινία, όπως λέει. Φροντίζει να διαχειρίζεται σωστά τόσο τις επιτυχίες όσο και τις αποτυχίες, σε κάθε επίπεδο. Όπως αναφέρει, παίρνει μαθήματα και από τα δυσάρεστα της ζωής.
Ο μεγαλύτερος φόβος του είναι να μείνει στάσιμος. Να σταματήσει η εξέλιξή του. Προσπαθεί πάντα να έχει συνεργάτες – δασκάλους, για να ενδυναμώσουν την καριέρα του στην υποκριτική.
Είσαι κλειστός άνθρωπος. Ποιο είναι το οχυρό σου απέναντι στην αναπόφευκτη έκθεση;
Η ψυχοθεραπεία. Η αποδοχή των λαθών, του εαυτού, το ότι όσο μεγαλώνω συνειδητοποιώ ότι οι φόβοι, όπως ο φόβος του θανάτου, ακόμα και μεταφορικά έχουν υποχωρήσει. Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι μήπως δεν εξελίσσομαι. Θεωρώ πως παίζω ασφαλώς, ότι δεν φτάνω σε επικίνδυνες περιοχές.
Οπότε, αυτό που με απασχολεί είναι να βρίσκομαι με συνεργάτες που είναι δάσκαλοι. Που θα μου πουν, “πέσε από τον γκρεμό τώρα και τελείωνε”.
Έχεις πει ότι προτιμάς να θυμάσαι, ακόμα και τα δυσάρεστα, από το να ξεχνάς. Γιατί; Επειδή δεν θες να ξεχνάς μαθήματα ζωής ή επειδή ό,τι σου έχει συμβεί είναι κομμάτι της ιστορίας που σε έχει φέρει μέχρι εδώ;
Και τα δυο. Θέλω να έχω ζήσει μια ζωή με πολλές ιστορίες. Να είναι μια ενδιαφέρουσα “ταινία”. Εντάξει, θα προτιμούσα να μην είναι γεμάτη τραγωδίες. Αλλά ακόμα και τα δυσάρεστα που έχω βιώσει μου έχουν προσφέρει καλύτερα μαθήματα από τα όμορφα. Πολύ καλύτερα.
Οπότε αποδεκτά είναι και τα άσχημα, αρκεί να μη σε διαλύσουν και να μπορείς να σηκωθείς. Μέχρι στιγμής, έχω σηκωθεί.
