Πλαφόν στο κόστος αποπληρωμής των καταναλωτικών δανείων και αλλαγές στον εξωδικαστικό μηχανισμό για την πρώτη κατοικία προωθούνται από την κυβέρνηση, διαμορφώνοντας νέο πλαίσιο προστασίας για δανειολήπτες.
Αν και διαφορετικές ως παρεμβάσεις, έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς την προστασία των δανειοληπτών, ανοίγοντας νέα μέτωπα το επόμενο διάστημα στο πεδίο των τραπεζικών δανείων, με το υπουργείο Ανάπτυξης από την μία πλευρά να ετοιμάζει ρυθμίσεις για την καταναλωτική πίστη και από την άλλη το υπουργείο Οικονομικών να σχεδιάζει αλλαγές για την προστασία της πρώτης κατοικίας μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού.
Το πρώτο μέτωπο αφορά τα καταναλωτικά δάνεια και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν τον πολίτη μέχρι την πλήρη αποπληρωμή τους. Σύμφωνα με όσα έχει ανακοινώσει το υπουργείο Ανάπτυξης, το νομοσχέδιο για την καταναλωτική πίστη θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση τον Μάιο και στη συνέχεια θα πάρει τον δρόμο για τη Βουλή.
Η βασική αλλαγή είναι ότι μπαίνει όριο στο πόσο μπορεί να φτάσει το τελικό κόστος ενός καταναλωτικού δανείου σε σχέση με το αρχικό ποσό που έλαβε ο δανειολήπτης. Το πλαφόν, όπως έχει αναφέρει και ο ίδιος ο Τάκης Θεοδωρικάκος, θα κινείται μεταξύ 30% και 50% πάνω από το κεφάλαιο που δανείστηκε ο καταναλωτής.
Σημειώνεται πως η ρύθμιση αφορά δάνεια έως 100.000 ευρώ, χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις.
Στο ίδιο πακέτο εντάσσεται και η πρόβλεψη για μεγαλύτερη διαφάνεια στις συμβάσεις, με στόχο να περιοριστούν τα «ψιλά γράμματα» και οι πρακτικές που αφήνουν τον δανειολήπτη εκτεθειμένο σε όρους τους οποίους στην πράξη δεν έχει κατανοήσει πλήρως. Προβλέπεται επίσης δυνατότητα υπαναχώρησης από το δάνειο μέσα σε 14 ημέρες από τη σύναψή του.
Έρχεται παρέμβαση για την πρώτη κατοικία
Ξεχωριστή είναι η δεύτερη παρέμβαση, που αφορά την πρώτη κατοικία, και πρόκειται να «τρέξει» από το υπουργείο Οικονομικών μέσα στον Μάιο, όπως αναφέρουν πηγές του υπουργείου Οικονομικών στο newsit.gr.
Η παρέμβαση δεν αφορά ένα αντίστοιχο γενικό πλαφόν στα στεγαστικά δάνεια ούτε επιστροφή σε ένα οριζόντιο καθεστώς προστασίας τύπου παλαιότερων νόμων, αλλά τον εξωδικαστικό μηχανισμό και τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται η ρύθμιση για όσους θέλουν να διασώσουν την κύρια κατοικία τους.
Το πρόβλημα που επιχειρεί να αντιμετωπιστεί είναι ότι σήμερα η πρώτη κατοικία εξετάζεται μαζί με την υπόλοιπη περιουσία και τα εισοδήματα του οφειλέτη. Αυτό μπορεί να οδηγεί σε μικρότερο «κούρεμα» και υψηλότερη μηνιαία δόση, καθώς το σύστημα λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιουσιακών δεδομένων του δανειολήπτη.
Με τη νέα παρέμβαση, ο οφειλέτης θα μπορεί να επιλέγει την προστασία της πρώτης κατοικίας του, αποδεχόμενος όμως ότι τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία δεν θα προστατεύονται με τον ίδιο τρόπο. Με απλά λόγια, η πρώτη κατοικία θα μπορεί να διαχωρίζεται από την υπόλοιπη περιουσία, ώστε η ρύθμιση να οδηγεί σε πιο ευνοϊκή δόση ή μεγαλύτερη απομείωση της οφειλής για τη διάσωση του σπιτιού.
Τα δύο μέτρα εντάσσονται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανίσει ένα πιο καθαρό πλαίσιο προστασίας για τους πολίτες που έχουν δανειακές υποχρεώσεις.
