Άννα Βίσση και Νίκος Καρβέλας σε μια συνύπαρξη 50 και πλέον ετών, που πέρασε από διακυμάνσεις. Από τη γνωριμία τους και τον παραμυθένιο γάμο τους στην Κύπρο το 1983, σε συγκρούσεις και ρήξεις που έφεραν το πολυσυζητημένο διαζύγιο στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και η διετής περίοδος αποξένωσης που αρχικά δεν είχε γίνει γνωστή. Πάντα οι ψυχραιμότεροι έριχναν «γέφυρες» και οι δυο τους τα έβρισκαν. Αυτή τη φορά όμως, τα πράγματα φαίνονται ακόμη πιο δύσκολα.
Η σχέση της Άννας Βίσση με τον Νίκο Καρβέλα χαρακτηρίζεται από ακραία πάθη, καλλιτεχνικούς «πολέμους» και έντονες ρήξεις. Πέρα από τη μεγάλη διετή αποξένωση (2007–2009), το ιστορικό τους είναι γεμάτο από μικρότερες ή μεγαλύτερες κόντρες που διαμόρφωσαν την κοινή τους πορεία. Η Άννα Βίσση ήταν διαχρονικά η μούσα του Νίκου Καρβέλα και εκείνος ο συνθέτης που απογείωσε την καριέρα της. Πιθανότατα κανείς από τους δύο δεν θα είχε γνωρίσει τόσο μεγάλη επιτυχία, χωρίς τον άλλον.
Οι διαφωνίες τους ωστόσο την ώρα της δημιουργίας ήταν παροιμιώδεις. Ένας από τους διασημότερους καυγάδες τους έγινε το 1985 κατά την ηχογράφηση του εμβληματικού τραγουδιού «Δώδεκα». Ο Νίκος Καρβέλας, ως τελειομανής και απόλυτος δημιουργός, πίεζε την τότε σύζυγό του, στα όριά της για την ερμηνεία.
Οι φωνές, τα σπασμένα αντικείμενα και οι αποχωρήσεις από το στούντιο ήταν συχνό φαινόμενο πίσω από τις μεγάλες τους επιτυχίες. «Γράφτηκε εδώ μέσα, το 1985, αν δεν κάνω λάθος. Όσο το έλεγα, ο Καρβέλας δεν αντιδρούσε ωραία. Κάναμε έναν μεγάλο καβγά γιατί με πρόσβαλε, μου είπε “δεν μου σηκώνεις την τρίχα, δεν το ερμηνεύεις όπως θέλω. Θα μάθεις να τραγουδάς;” και σηκώθηκε κι έφυγε, με παράτησε» είχε πει η Άννα Βίσση.
«Έμεινα όλη τη νύχτα και κοιμήθηκα εδώ, με πήρε ο ύπνος από την κούραση. Και με ξύπνησε η ηλεκτρική σκούπα μιας κοπέλας που ήρθε να καθαρίσει. Γύρω στις 11 το πρωί, μπαίνω μέσα τσαντισμένη, λέω… δεν είναι δυνατόν, θα το πω. Του άρεσε μετά, με αγκάλιασε, με φίλησε. Νίκο για σένα…», πρόσθεσε η «απόλυτη».
Τότε παρά την αρχική σύγκρουση και τα νεύρα, η δημιουργική χημεία τους επικράτησε, με αποτέλεσμα το κομμάτι να εξελιχθεί σε μια από τις μεγαλύτερες διαχρονικές επιτυχίες της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Ο χωρισμός και η οικονομική συντριβή
Όταν αποφάσισαν να πάρουν διαζύγιο ως ζευγάρι στη ζωή, η μετάβαση δεν ήταν εύκολη. Όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο ίδιος ο Νίκος Καρβέλας, την περίοδο που χώρισαν «σκοτώθηκαν» και έμειναν κυριολεκτικά «άφραγκοι». Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να διαχωρίσουν την προσωπική τους αποτυχία από την καλλιτεχνική τους συνύπαρξη.
Η προετοιμασία για τους «Δαίμονες» έφερε τεράστια πίεση στο δίδυμο. Οι διαφωνίες για το κάστινγκ, την παραγωγή και το μουσικό όραμα οδήγησαν σε μεγάλους καυγάδες.
Η Άννα Βίσση έχει παραδεχτεί ότι ο Νίκος Καρβέλας λειτουργούσε συχνά με έναν καλλιτεχνικό αυταρχισμό που έφερνε τη σχέση τους στα άκρα, με αποτέλεσμα να περνούν περιόδους «ψυχρότητας» ακόμα και κατά τη διάρκεια των παραστάσεων.
Κατά καιρούς, ο Νίκος Καρβέλας ενοχλούνταν όταν η Άννα Βίσση επέλεγε μια πιο «mainstream» ή εμπορική κατεύθυνση, καθώς ο ίδιος ήθελε να διατηρεί ένα πιο ανατρεπτικό και rock προφίλ. Αυτή η υποβόσκουσα καλλιτεχνική διαφωνία –που θυμίζει πολύ τη σημερινή τους κρίση– προκαλούσε συχνά σύντομα διαστήματα όπου δεν συνεργάζονταν, με τον Καρβέλα να «αποσύρεται» για να γράψει για άλλους καλλιτέχνες.
Στην πραγματικότητα, η Άννα Βίσση έχει δηλώσει επανειλημμένα πως η σχέση τους δεν ήταν ποτέ συμβατική: «Με τον Νίκο ή θα αγαπιόμαστε μέχρι θανάτου ή θα σκοτωνόμαστε».
Η ρήξη του 2007 ήταν η πιο σκοτεινή και επίμονη περίοδος στη σχέση της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα. Μετά από 27 χρόνια απόλυτης ταύτισης, ένας σφοδρός καβγάς –το ακριβές παρασκήνιο του οποίου δεν αποκαλύφθηκε ποτέ πλήρως στο κοινό– οδήγησε σε μια απόλυτη, «παγωμένη» σιωπή.
Για πρώτη φορά στην καριέρα της, η Βίσση έπρεπε να δημιουργήσει μουσική χωρίς το «άλλο της μισό». Το αποτέλεσμα ήταν το άλμπουμ «Απαγορευμένο» που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2008. Για τον δίσκο αυτό συνεργάστηκε με ξένους και Έλληνες δημιουργούς (όπως ο Patrick Leonard και ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος).
Η ίδια δήλωσε αργότερα πως αυτή η εμπειρία, αν και επώδυνη, ήταν ένα μάθημα επιβίωσης: «Έπρεπε να σταθώ στα πόδια μου. Έπρεπε να ανακαλύψω ποια είμαι κι εγώ από μόνη μου».
Πλέον στόχος όλων όσοι προσπαθούν να ρίξουν τους τόνους είναι να μην οδηγηθούν οι δύο πλευρές στα δικαστήρια. Να βοηθήσουν για να ξεπέραστεί η κρίση και να μην γίνει οριστική για το αγαπημένο μουσικό δίδυμο.
