Απάντηση στις αποχωρήσεις και τις καταγγελίες πρώην συνεργατών της δίνει η Μαρία Καρυστιανού καταγγέλλοντας εκβιασμούς, αγορές υποψηφιοτήτων και αρχηγηλίκια από « λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι» όπως λέει, προαναγγέλλοντας «κάθαρση» στο κόμμα ΕΛΠΙΔΑ.
Λίγες ημέρες μετά τις ηχηρές αποχωρήσεις στελεχών του κόμματος, όπως ο πραγματογνώμονας Βασίλης Κοκοτσάκης και ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου που κατήγγειλαν αντιδημοκρατικές αντιλήψεις στην ΕΛΠΙΔΑ, σε ανάρτησή της η πρόεδρος του κόμματος κάνει λόγο για «καλοθελητές» που προσχώρησαν στο κόμμα και τους εμπιστεύθηκε.
Ωστόσο, όπως αναφέρει, «ήρθε η αποκάλυψη: έμαθα για αρχηγιλίκια, αγορές υποψηφιοτήτων και υπόγειο σχηματισμό ψηφοδελτίων…
Για εκδιωγμούς πολιτών λόγω διαφορετικής ιδεολογίας, μέχρι και για εκβιασμούς… ακόμα και προς εμένα. Ευτυχώς, όλα αυτά από λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι». Μάλιστα σημειώνει ότι «το Σύστημα ξέρει καλά το παιχνίδι· εμείς ήμασταν άπειροι σε αυτό. Πλέον, όμως, ξέρουμε τι εστί διαπλοκή και εκ των έσω» και προαναγγέλλει αλλαγές: «Η ΕΛΠΙΔΑ, λοιπόν, αλλάζει μορφή. «Καθαρίζει» και συνεχίζει. Δεν θα σταματήσουμε. Δεν θα μας νικήσουν. Είμαστε πολύ περισσότεροι!»
Η ανάρτηση Καρυστιανού:
«Όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ΕΛΠΙΔΑ, είχαμε και έχουμε ένα και μοναδικό όραμα: μια ελεύθερη, όρθια Ελλάδα, μακριά από τη διαφθορά και την ατιμωρησία.
Μου είπαν: «Μην ασχοληθείς Μαρία με την πολιτική, είναι βρώμικη και ανήθικη· αγοράζει ψυχές και συνειδήσεις». Όμως δεν με ένοιαζε. Τους έλεγα ότι, αφού δεν θα άλλαζα εγώ ΠΟΤΕ, αυτό έφτανε. Και δίπλα μου ήρθαν πολλοί καλοθελητές. Να βοηθήσουν… αγνά, έλεγαν, και έμπαιναν στις ομάδες μας. Δήθεν μας οδηγούσε το ίδιο όραμα: η πατρίδα και τα παιδιά μας, το μέλλον της χώρας μας!
Εμπιστεύτηκα και εμπιστεύομαι την αγάπη του κόσμου, γιατί είδα στα μάτια τους τον ίδιο πόνο, την ίδια καθαρότητα και την ίδια αγωνία με μένα. Γίναμε «οικογένεια». Και πίστεψα —και πιστεύω— στη δύναμη των ανθρώπων! Όχι των διαπλεκόμενων. Όχι αυτών που ικανοποιούνται με την απλή διαμαρτυρία… Όχι των «επώνυμων» με κάθε κόστος… Πίστεψα στους φωτεινούς ανθρώπους, σε αυτούς που σιχάθηκαν τη διαπλοκή και δεν χαρίζουν εν λευκώ τη ζωή και το μέλλον τους στους «άριστους».
Και είπα: «Μέχρι την εκλογή οργάνων αυτοοργανωθείτε! Όπως ταιριάζει καλύτερα σε κάθε περιοχή. Αλλά δουλέψτε με ήθος, σεβασμό στον διπλανό σας και ενωτικά. Αγκαλιάστε τους πολίτες. Πιστεύω σε εσάς». Δεν έβαλα «κομματικούς» κανόνες, γιατί πίστεψα ότι δεν πρέπει να περιορίζεται η δημιουργία… Δεν όρισα ανθρώπους «δικούς μου», γιατί το κίνημα αυτό οφείλει να λειτουργεί πραγματικά ελεύθερα. Και εμπιστεύτηκα ανθρώπους που δάκρυζαν όταν μου μιλούσαν για ιδανικά…
Και έπειτα ήρθε η αποκάλυψη: έμαθα για αρχηγιλίκια, αγορές υποψηφιοτήτων και υπόγειο σχηματισμό ψηφοδελτίων…
Για εκδιωγμούς πολιτών λόγω διαφορετικής ιδεολογίας, μέχρι και για εκβιασμούς… ακόμα και προς εμένα. Ευτυχώς, όλα αυτά από λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι.
Πόσο κρίμα για την ΕΛΠΙΔΑ να προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν, να τη μετατρέψουν σε Σύστημα και να τη λιώσουν. «Διαίρει και βασίλευε»… Η μεγάλη κατάρα! Και βέβαια χρήσιμα μέσα τους η συκοφαντία, η λάσπη, οι κατηγορίες και η διαστρέβλωση με στόχο να σπείρουν διχόνοιες ανάμεσά μας. Διχόνοια ανάμεσα σε ανθρώπους με τον ίδιο πόνο· σε εμάς που δουλεύουμε νυχθημερόν για την επιβίωση, που πληρώνουμε αυτόν που πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη, που χάσαμε την πατρίδα μας και ξενιτεύουμε τα παιδιά μας για ένα καλύτερο μέλλον μακριά από τη γη που γεννήθηκαν … αν προλάβουν και δεν τα δολοφονήσουν.
Όλα αυτά που μπόρεσαν να μας ενώσουν παραμερίστηκαν, και ο διχασμός μπήκε μπροστά ως δήθεν ιδεολογικός πόλεμος. Να μαλώνουμε για ιδέες, θεωρίες και πως θα «ονομάσουμε» καλύτερα μια κατάσταση . Καλύτερα να διαμαρτυρόμαστε, παρά να ενωθούμε για τις λύσεις… Μια ζωή τα ίδια…
Το Σύστημα ξέρει καλά το παιχνίδι· εμείς ήμασταν άπειροι σε αυτό. Πλέον, όμως, ξέρουμε τι εστί διαπλοκή και εκ των έσω.
Η ΕΛΠΙΔΑ, λοιπόν, αλλάζει μορφή. «Καθαρίζει» και συνεχίζει. Δεν θα σταματήσουμε. Δεν θα μας νικήσουν. Είμαστε πολύ περισσότεροι!
Δεν άλλαξε μέσα μου ούτε μια φράση από όσα έλεγα και πίστευα εδώ και 3,5 χρόνια.
Η χώρα χρειάζεται ΚΑΘΑΡΣΗ.
Η χώρα χρειάζεται ΕΛΠΙΔΑ.
Ο αγώνας είναι ένας: ή «ΕΜΕΙΣ» ή «Αυτοί».
Και είναι πραγματικά η τελευταία μας ΕΥΚΑΙΡΙΑ.
Συνεχίζουμε δυνατά! Μακριά από ατζέντες και βολέματα. Μακριά από όσους δεν μπόρεσαν να μετατρέψουν το «ΕΓΩ» σε «ΕΜΕΙΣ».
Δεν αναζητάμε «επώνυμους», αλλά ανθρώπους με καθαρότητα νου και ψυχής!
Η δέσμευση παραμένει η ίδια και τη φωνάζουμε πιο δυνατά: Η ΕΛΠΙΔΑ βρίσκεται δίπλα σε όποιον νιώθει χρέος του να σταθεί πλάι στην πατρίδα του, τώρα που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ!»
