Στη γνωριμία του με τον Μηνά Χατζησάββα αναφέρθηκε ο Κώστας Φαλελάκης, δηλώνοντας πως έκτοτε σταμάτησε να τον ενδιαφέρει εάν ο κόσμος αντιλαμβανόταν πως είναι ομοφυλόφιλος, καθώς ο ηθοποιός τον απενοχοποίησε.
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Στούντιο 4», ο Κώστας Φαλελάκης, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, μίλησε ακόμη για τη ζωή μετά την απώλεια του συντρόφου του, ενώ παράλληλα εξομολογήθηκε πώς αντέδρασε η οικογένειά του όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική.
Ο ηθοποιός εξήγησε πώς άλλαξε η ζωή του όταν συνάντησε τον Μηνά Χατζησάββα επισημαίνοντας: «Ενδεχομένως μία αρρενωπότητα που είχα απάλλασσε τους άλλους από το να με σκέφτονται έτσι (ως ομοφυλόφιλο) κι εγώ προσπαθούσα να μην φαίνεται. Όταν γνώρισα τον Μηνά και ήρθα στην Αθήνα, δεν με ενδιέφερε πια καθόλου αν φαίνεται ή δεν φαίνεται και πια το έλεγα κιόλας. Ο Μηνάς με βοήθησε πάρα πολύ σε αυτό, με απενοχοποίησε».
Μαζί πέρασαν 25 χρόνια και ο θάνατός του έμοιαζε αβάσταχτος. Παρόλα αυτά, ο χρόνος τον βοήθησε να βρει ξανά τα πατήματά του: «Στην απελπισία μου είπα στην Κική Δημουλά “πώς θα ξαναγίνει βίος αυτό το αβίωτο;”. Μου λέει “Θα γίνει αγόρι μου, δεν θα κάνεις τίποτα εσύ, θα γίνει από μόνο του. Εδώ σκέψου, ζω εγώ μετά από 35 χρόνια μετά τον θάνατο του Άθω, δεν θα ζήσεις εσύ;”. Και να, βγήκε αληθινή. Έχει μηχανισμούς η ζωή και όπως λέει και ο Ευριπίδης στον Ορέστη, όλα τα αντέχει ο άνθρωπος, χτυπάτε κι άλλο, στείλτε μας κι άλλο κακό», είπε.
Ο Κώστας Φαλελάκης, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αποκάλυψε πως επιθυμία της οικογένειάς του ήταν να συνεχίσει να ζει στην Κρήτη όπου μεγάλωσε, αλλά ο ίδιος δεν άντεξε: «Δεν είχα πει ποτέ ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. Μιλάμε για ένα απομονωμένο χωριό, χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς συγκοινωνία, χωρίς αυτοκίνητα. Σχεδόν μεσαιωνική συνθήκη. Τέλος πάντων, τελείωσα την τρίτη γυμνασίου και μου λέει ο πατέρας μου “θα μείνεις στο χωριό να παραλάβεις την περιουσία”, αυτή τη μικρή που είχαμε, δεν είχαμε και τίποτα σπουδαίο. Έκατσα έναν χρόνο και φρικάρισα. Δεν κρατάω τίποτα στους γονείς μου. Ίσα ίσα, με αγαπούσαν πάρα πολύ και έκαναν αυτό που νόμιζαν αυτοί καλό. Σχεδόν δικαιώθηκαν, με την έννοια ότι στα επόμενα χρόνια και μετά που μετακινήθηκα στην Αθήνα, μιλάγαμε στο τηλέφωνο και έλεγε ο πατέρας μου χαρακτηριστικά “βρήκες δουλειά;” και του λέω “ναι, βρήκα σε αυτό το θέατρο, σε αυτό το έργο”. “Όχι παιδάκι μου, κανονική δουλειά”. Λέω “ρε πατέρα και τι είναι αυτό που κάνω εγώ;”. “Αυτό δεν είναι δουλειά, αυτό είναι χόμπι”», δήλωσε και συμπλήρωσε πως οι γονείς του κατάφεραν να τον δουν στη σκηνή: «Πρόλαβαν να με δουν πάνω στη σκηνή αλλά δεν είχαν και μεγάλη περηφάνια για αυτό».
Κλείνοντας, ο ηθοποιός τόνισε πως παρά το γεγονός πως δείχνει κλειστός και απρόσιτος, στην πραγματικότητα διαφέρει: «Δεν είμαι καθόλου κλειστός άνθρωπος. Αυτή είναι ίσως και η εξήγηση γιατί στην τηλεόραση μου δίνουν τους αγριάνθρωπους. Προφανώς κάτι έχει η όψη μου που παραπέμπει σε αυτό. Από μέσα, όχι, είμαι ένα πολύ γελοίο άτομο. Το λέω γιατί στην Κρήτη όταν θέλουν να πουν ότι είσαι αστείος λένε “είσαι πολλά γελοίος”. Με αυτή την έννοια το δέχομαι κι εγώ για εμένα. Είμαι πολύ γελοίος», είπε.
