Στις καθημερινές εκδηλώσεις αγάπης του πατέρα του αναφέρθηκε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, αποκαλύπτοντας πως του άφηνε σημειώματα στα οποία έγραφε ότι τον λατρεύει, χωρίς όμως να λείπουν και εκείνα με τα παράπονά του.
Ο γιος του εκλιπόντος τραγουδιστή και συνθέτη ήταν καλεσμένος την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου στην εκπομπή «Στούντιο 4» μιλώντας μεταξύ άλλων για τη σχέση τους, ενώ μοιράστηκε ιστορίες από την κοινή τους ζωή. Με αφορμή τη μουσικοθεατρική παράσταση «Εγώ ο Σερ, Γρηγόρης Μπιθικώτσης», ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης αναφέρθηκε σε προσωπικές στιγμές και αναμνήσεις που έχει, περιγράφοντάς τον πατέρα του ως έναν άνθρωπο με ιδιαίτερη ευαισθησία.
Εστιάζοντας στη στοργή που του έδειχνε ο πατέρας του από την παιδική του ηλικία, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης θυμήθηκε τις καθημερινές του συνήθειες, αλλά και τα σημειώματα που του άφηνε: «Τον πιο γλυκό πατέρα, έναν πολύ στοργικό πατέρα, ο οποίος με ξύπναγε το πρωί. Άνοιγε την πόρτα, έμπαινε μέσα και μου έφερνε τον χυμό πορτοκάλι και μου έλεγε “πιες το τώρα, θα κόψουν οι βιταμίνες”. Είχε πάθος με εμένα ο πατερούλης μου και εγώ με εκείνον. Κάθε μέρα μου άφηνε σημειώματα. Ξύπναγα κάθε μέρα και έβλεπα “Γρηγόρη, μου σ’ αγαπάω”, την άλλη μέρα: “Γρηγόρη μου σε λατρεύω”, “Δεν μ’ αγαπάς όσο σ’ αγαπώ”. Παράπονα. Η αλήθεια είναι ότι την αγάπη που πήρα από αυτόν τον άνθρωπο πώς να τη δώσεις πίσω;».
Στη συνέχεια, ο τραγουδιστής θυμήθηκε τις νυχτερινές τηλεφωνικές τους επικοινωνίες, τις στιγμές που περνούσαν μαζί με μουσική, αλλά και τις προσωπικές συζητήσεις τους: «Δεν είχε βρει τρόπο να του δώσω την αγάπη που μου χάρισε. Είχαμε μία σχέση πολύ δυνατή. Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι που τα βράδια, όταν έλειπα, με έπαιρνε τηλέφωνο κατά τις τέσσερις το πρωί, ήξερε ότι ξενυχτούσα. Με περίμενε πάνω στο δωμάτιο, έπαιζε πάντα μπουζούκι, μου έλεγε “φέρε μου ένα τσιγάρο”, του το είχαν απαγορεύσει οι γιατροί. Ξημέρωνε, μου έπαιζε μπουζούκι και τραγουδούσε πάντα, μετά άρχιζε και μου έλεγε όλη την ιστορία της ζωής του. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να ξέρει μέχρι και την τελεία, όπως την ξέρω εγώ. Τα καλά του και τα κακά του».
Τέλος, μιλώντας για το προσωνύμιο «Σερ» που συνόδευε τον πατέρα του, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης εξήγησε ότι ο ίδιος δεν το υιοθέτησε ποτέ ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς του, καθώς όπως τόνισε ο γιος του, παρέμενε απλός άνθρωπος. Παράλληλα, στάθηκε στην ευαισθησία του, την οποία θεωρούσε ξεχωριστή ακόμη και στον χώρο της μουσικής: «Ο πατέρας μου ποτέ δεν ενστερνίστηκε το ‘Σερ’, ποτέ δεν το κουβάλησε, γιατί ήταν ο πιο απλός άνθρωπος που μπορούσες να γνωρίσεις. Ήταν πάντα στην πένα, κύριος. Δεν έχω γνωρίσει πιο βαθιά ευαίσθητο άνθρωπο από τον πατέρα μου και ειδικά σε αυτόν τον χώρο».
