Σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς η κατάτμηση του χρόνου αδείας ( σπαστή άδεια) επιτρεπόταν μόνο κατ΄εξαίρεση σε δύο περιόδους από τις οποίες η μία πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον 12 εργάσιμες ημέρες επί εξαήμερου εβδομαδιαίας εργασίας και 10 εργάσιμες ημέρες επί πενθημέρου μετά από έγγραφη αίτηση του εργαζομένου προς τον εργοδότη. Ωστόσο πρακτικά στις περισσότερες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα η άδεια δίνεται για τρεις εβδομάδες τον Αύγουστο όταν κλείνουν η υπολειτουργούν οι επιχειρήσεις . Αντίθετα , μια σειρά επιχειρήσεων ( πχ εμφιαλωμένα νερά , αναψυκτικά) προτιμούν να δίνουν τη μεγάλη άδεια στους εργαζόμενους το χειμώνα αντί για την περίοδο αιχμής.
Με την εφαρμογή της νέας διάταξης που απορρέει από τον πρόσφατο εργασιακό νόμο , καταργούνται τα «στεγανά» καθώς ο εργαζόμενος μπορεί να «σπάσει» την άδειά του όπως τον βολεύει , σε συνεννόηση όμως με τον εργοδότη. Π.χ. θα μπορεί να λάβει την ετήσια άδειά του τμηματικά σε 4 διαφορετικές περιόδους εντός του ίδιου έτους αν επιθυμεί ανάλογα με τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες.
Σημειώνουμε ότι από φέτος καταργείται η υποχρέωση προαναγγελίας της ετήσιας άδειας των εργαζομένων στο πληροφοριακό σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ II»., απλοποιώντας τη διαδικασία.
Με βάση το ισχύον καθεστώς για τις θερινές (ετήσιες) άδειες στον ιδιωτικό τομέα, οι εργαζόμενοι δικαιούνται τα εξής:
Πενθήμερη απασχόληση:
– Α’ έτος: 20 ημέρες άδεια
– Β’ έτος (συμπληρωμένο 12μηνο): 21 ημέρες άδεια
– Γ’ έτος και μετά: 22 ημέρες άδεια
– Με 10 και άνω χρόνια στον ίδιο εργοδότη ή 12 έτη συνολικά: 25 ημέρες άδεια
– Με 25ετή προϋπηρεσία: 26 ημέρες άδεια
Εξαήμερη απασχόληση:
– Α’ έτος: 24 μέρες άδεια
– Β’ έτος: 25 μέρες άδεια
– Μετά 10 έτη: 30 ημέρες άδεια
– Μετά 25 έτη: 31 ημέρες άδεια
Από δω και στο εξής , όπως ορίζει ο πρόσφατος εργασιακός νόμος θα ισχύει η «σπαστή» άδεια κατ’ ελάχιστον 5 ημέρες η οποία παρέχει περισσότερη αυτονομία και ελευθερία στον εργαζόμενο.
Με τη νέα διάταξη αυτό που γίνεται σήμερα κατόπιν άτυπης συνεννόησης μεταξύ των εργαζόμενων και των λογιστηρίων των επιχειρήσεων, έρχεται να ρυθμιστεί με νόμο που θα δίδει το δικαίωμα στον εργαζόμενο να κάνει αίτηση για το διάστημα που επιθυμεί να πάρει την άδειά του κατόπιν διαπραγμάτευσης με τον εργοδότη του.
Αν ο εργαζόμενος δεν υποβάλλει το αίτημα για να πάρει την άδειά του τότε θα ισχύσει η κατάτμηση σε δυο διαστήματα που προβλέπει ο νόμος.
Υπάρχει όμως και η γκρίζα ζώνη που δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι η υποβολή αιτήματος σχετικά με το διάστημα της ετήσιας άδειας των εργαζομένων αποτελεί εκ προοιμίου και αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Αυτό μπορεί και να σημαίνει ότι πλέον η ετήσια άδεια, είτε αν πρόκειται να σπάσει σε τρία ή τέσσερα κομμάτια, είτε αν ο εργαζόμενος θέλει να την πάρει μια κι έξω, θα συμφωνείται με τον εργοδότη και στο τέλος θα τελεί υπό την έγκρισή του.
Σύμφωνα με τους εργατολόγους, αν ο εργοδότης απορρίψει την τμηματική άδεια για πέραν των δυο διαστημάτων που ισχύει σήμερα, ή για ολόκληρη την άδεια, τότε ο εργαζόμενος θα πρέπει να προσαρμόσει το αίτημά του, ώστε να διευκολυνθούν και οι δυο πλευρές.
Τα προβλήματα δημιουργούνται όταν οι εργαζόμενοι απασχολούνται σε επιχειρήσεις που οι καλοκαιρινοί μήνες είναι οι μήνες με τη μεγαλύτερη ζήτηση, όπως για παράδειγμα οι ποτοποιίες –ζυθοποιίες, οι εταιρίες εμφιαλωμένων νερών, τα σούπερ μάρκετ που λειτουργούν στα νησιά, οι μεταφορικές εταιρίες, κ.α
