Η πασχαλινή αγορά του 2026 στην Ελλάδα κινήθηκε σε ένα περιβάλλον έντονων πιέσεων στο διαθέσιμο εισόδημα, με τον πασχαλινό τζίρο των 7-10 γιορτινών ημερών να διαμορφώνεται σε περίπου 1,5 δισ. ευρώ, με υψηλή ένταση κατανάλωσης και με σημαντικό μοχλό το 1 δισ. ευρώ του Δώρου του Πάσχα.
Τα παραπάνω αποτελούν εκτίμηση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς (ΕΒΕΠ) που μελέτησε την καταναλωτική κίνηση της περιόδου του Πάσχα για να καταλήξει στην εκτίμηση ότι ο τζίρος της πασχαλινής περιόδου διατηρήθηκε σε σχετικά σταθερά επίπεδα, ωστόσο αυτό οφείλεται κυρίως στην αύξηση των τιμών και όχι στην κατανάλωση που φαίνεται να υποχώρησε σε όγκο περίπου 2-5%. Με άλλα λόγια, οι καταναλωτές ξόδεψαν περίπου τα ίδια ή περισσότερα χρήματα, αλλά αγόρασαν λιγότερα προϊόντα, με σαφή ένδειξη της πραγματικής αγοραστικής δύναμης. Ωστόσο, η μαζική έξοδος από τα αστικά κέντρα σε κοντινούς και μακρινούς προορισμούς για «Πάσχα στο χωριό» ήταν και φέτος αμείωτη.
Τα τρόφιμα είχαν υψηλή συμμετοχή στον τζίρο της αγοράς, με 50%, ήτοι περίπου 750 εκατ. ευρώ, τα πασχαλινά παραδοσιακά δώρα είχαν μεσαία συμμετοχή με 20% και περίπου 300 εκατ. ευρώ, καθώς και η ένδυση υπόδηση με συμμετοχή 15% και περίπου 250 εκατ. ευρώ. Ο εσωτερικός τουρισμός είχε σταθερή συμμετοχή με 10% και άνω των 150 εκατ. ευρώ στον συνολικό πασχαλινό τζίρο, ενώ οι υπόλοιποι κλάδοι είχαν συμπληρωματική συμμετοχή με 5% και χαμηλό τζίρο. Παρατηρήθηκε μικρή αλλαγή στις διατροφικές επιλογές, αλλά και μείωση των ποσοτήτων ανά οικογένεια.
Σύμφωνα με το ΕΒΕΠ οι τιμές ήταν αυξημένες από πέρυσι κατά 12% στο αρνί, 10% στα οπωροκηπευτικά και 5-8% στα υπόλοιπα είδη που συνθέτουν το πασχαλινό τραπέζι». Ακόμη, όπως εκτιμά το επιμελητήριο, η φετινή αγορά χαρακτηρίστηκε από έντονη τάση σύγκρισης τιμών και αναζήτησης προσφορών.
Οι κεντρικές αγορές, τα σούπερ μάρκετ και τα εκπτωτικά καταστήματα ενίσχυσαν τη θέση τους, κυρίως λόγω της μεγαλύτερης δυνατότητας συγκράτησης τιμών.
Η τάση των πρόωρων αγορών ενισχύθηκε, με πολλούς καταναλωτές υπό τον φόβο ανατιμήσεων να προχωρούν σε αγορές αρκετές ημέρες πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα, επιδιώκοντας να «κλειδώσουν» χαμηλότερες τιμές. Όσοι πάλι επέλεξαν τη πρακτική της «τελευταίας στιγμής» ευνοήθηκαν από τη μείωση των τιμών το Μ. Σάββατο, κυρίως στα βασικά είδη του πασχαλινού τραπεζιού, όπως το κρέας και σε προϊόντα μικρής διάρκειας ζωής. Πιο στοχευμένες και μικρότερης αξίας αγορές είχαμε και πάλι σε ένδυση, υπόδηση, δώρα και λοιπά είδη.
Η αγορά εμφάνισε έντονα χαρακτηριστικά «δύο ταχυτήτων», σύμφωνα με το ΕΒΕΠ. Από τη μία πλευρά, οι μεγάλες αλυσίδες λιανικής προσέφεραν πιο ανταγωνιστικές τιμές, λειτουργώντας ως βασικός πόλος προσέλκυσης για το ευρύ καταναλωτικό κοινό. Από την άλλη, τα παραδοσιακά καταστήματα, κρεοπωλεία, φούρνοι, ζαχαροπλαστεία και μανάβικα αναγκαστικά διατήρησαν υψηλότερα επίπεδα τιμών, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα των προϊόντων.
