Γουμένισσα: Μια κοινότητα που μαθαίνει να αφηγείται τον εαυτό της (Φωτογραφίες)

Στους πρόποδες του Πάικου, όπου οι αμπελώνες απλώνονται σαν ζωντανές ιστορίες στο χώμα, η Γουμένισσα Κιλκίς δεν είναι απλώς μια αμπελουργική γη. Είναι τόπος -όχι με την αφηρημένη έννοια, αλλά με την ένταση και την πυκνότητα μιας κοινωνίας που επιχειρεί να ξανασυστηθεί στους επισκέπτες της. Σε μια εποχή που οι μικρές κοινότητες αναζητούν τρόπους να ακουστούν, η Γουμένισσα, μέσα από μια ομάδα «ανήσυχων» ανθρώπων, επιχειρεί να διατυπώσει το δικό της αφήγημα, ένα αφήγημα που συνδέει το κρασί με την εμπειρία, τον επισκέπτη με τον κάτοικο, την παράδοση με τη δημιουργία και τον πολιτισμό.

Αυτή η αναζήτηση ταυτότητας δεν είναι απόρροια μιας ακόμη εκστρατείας μάρκετινγκ, αλλά μια συλλογική προσπάθεια, που έχει στο επίκεντρό της την πρωτοβουλία για τη σύσταση Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας (ΑΜΚΕ) – ένα κοινό σχήμα που θα μπορέσει να ενώσει τους οινοποιούς, τους ανθρώπους του τουρισμού, τους πολιτιστικούς φορείς και όσους έχουν επιλέξει να επενδύσουν δημιουργικά στον τόπο αυτό. Η ΑΜΚΕ δεν είναι απλώς ένα θεσμικό εργαλείο, είναι ένα συμβάν συνδιαμόρφωσης, ένας τρόπος να περάσει μια κοινότητα από τη μεμονωμένη δράση στην συλλογική αφήγηση.

Η φιλοξενία που γίνεται εμπειρία

Oταν οι επισκέπτες φτάνουν στη Γουμένισσα, δεν αναζητούν απλώς ένα μέρος να μείνουν, αναζητούν ένα «σπίτι». Αυτό το βλέμμα το ενσωματώνουν οι επαγγελματίες του τουρισμού, όπως η Μαρία Μουζούρη, ψυχή του ξενώνα «Δημοσθένης» στη Γουμένισσα, η οποία αποτελεί ένα από τα πρόσωπα που εργάζονται αθόρυβα αλλά σταθερά για την ανάδειξη του τόπου τους. Με βαθιά γνώση της περιοχής και ειλικρινή αγάπη για τον πολιτισμό και τη φύση του Πάικου, έχει μετατρέψει τον ξενώνα σε σημείο αναφοράς για επισκέπτες που αναζητούν αυθεντική φιλοξενία και ουσιαστική επαφή με τον τόπο.

Ξενώνες, μικρές επιχειρήσεις φιλοξενίας, ταξιδιωτικά δίκτυα -όλοι αντιλαμβάνονται ότι ο σύγχρονος ταξιδιώτης δεν θέλει απλώς διαμονή. Θέλει να γίνει μέρος της αφήγησης που χτίζεται.

Η ιστορία ως θεμέλιο: αρχαία Ευρωπός και μνήμη

Κανένα αφήγημα τόπου, ωστόσο, δεν είναι πλήρες χωρίς το βάθος της Ιστορίας. Ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Ευρωπού βρίσκεται στα όρια αυτού του αφηγηματικού πλαισίου. Δεν αποτελεί απλώς ένα σύνολο αρχαιολογικών υπολειμμάτων, είναι υπενθύμιση ότι οι άνθρωποι κατοικούσαν και δημιούργησαν εδώ για αιώνες. Η επιστημονική έρευνα και η ανάδειξη του χώρου -με επικοινωνία ανάμεσα σε αρχαιολόγους και την τοπική κοινωνία- μπορεί να ενταχθούν στο ευρύτερο πρόγραμμα της ΑΜΚΕ ως στοιχείο πολιτιστικής κληρονομιάς που πολλαπλασιάζει την αξία της τοπικής ταυτότητας.

«ΑΠΕ-ΜΠΕ»