Στο 2,9% διαμορφώθηκε ο ετήσιος πληθωρισμός τον Νοέμβριο από 1,6% τον Οκτώβριο και η άνοδος επαναφέρει την ακρίβεια στο επίκεντρο της καθημερινότητας των νοικοκυριών. Παρά τη γενικότερη αποκλιμάκωση των τελευταίων ετών, η αύξηση των τιμών παραμένει αισθητά πάνω από τον στόχο και υψηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης που εκτιμάται στο 2,2%. Η μεταβολή κατά περίπου 1,5 ποσοστιαία μονάδα μέσα σε έναν μήνα υπογραμμίζει την επιμονή των πληθωριστικών πιέσεων.
Η άνοδος του δείκτη προέρχεται κυρίως από την ενέργεια, τα τρόφιμα και τις υπηρεσίες που επηρεάζουν άμεσα το κόστος διαβίωσης. Η συσσώρευση αυξήσεων στα τρία αυτά πεδία διαμορφώνει μια εικόνα που δεν έχει εκτονωθεί παρά την πτώση τιμών σε άλλες κατηγορίες της αγοράς.
Στην ενέργεια παρατηρείται πλήρης ανατροπή μέσα σε λίγες εβδομάδες. Από μείωση 3,1% τον Οκτώβριο, οι τιμές επιστρέφουν σε οριακή άνοδο 0,3%. Η σταθεροποίηση των διεθνών τιμών πετρελαίου και η αυξημένη ζήτηση θέρμανσης του χειμώνα ενισχύουν τον δείκτη και προσθέτουν επιπλέον βάρος στους λογαριασμούς.
Στα τρόφιμα ο πληθωρισμός επιταχύνεται στο 3,1% από 2,5% τον προηγούμενο μήνα. Το κόστος παραγωγής παραμένει υψηλό καθώς αυξημένοι παραμένουν οι παράγοντες που το επηρεάζουν. Οι καιρικές συνθήκες δυσκολεύουν την προσφορά ορισμένων καλλιεργειών και τα λειτουργικά έξοδα σε μεταφορές και αποθήκευση επιβαρύνουν τις τελικές τιμές. Η σταθερή ζήτηση για βασικά είδη περιορίζει περαιτέρω τις πιθανότητες ουσιαστικής αποκλιμάκωσης στο ράφι.
Στις υπηρεσίες ο πληθωρισμός εκτινάσσεται στο 4,7% από 2,8% και καταγράφει τη μεγαλύτερη ένταση αυξήσεων. Η άνοδος των ενοικίων, η έλλειψη προσωπικού που αυξάνει το μισθολογικό κόστος και η παρατεταμένη τουριστική κινητικότητα διατηρούν υψηλή τη ζήτηση και ωθούν τις τιμές προς τα πάνω.
Στα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά η τάση είναι πτωτική με μείωση 0,4% καθώς η λειτουργία των εφοδιαστικών αλυσίδων έχει σταθεροποιηθεί και ο ανταγωνισμός στο λιανεμπόριο πιέζει τις τιμές. Η διόρθωση όμως δεν αρκεί για να αντισταθμίσει τις πιέσεις που προέρχονται από τις άλλες τρεις κατηγορίες.
Η συνολική εικόνα δείχνει ότι η ακρίβεια παραμένει ο βασικός οικονομικός κίνδυνος των νοικοκυριών και το 2026 φαίνεται πως ξεκινά σε περιβάλλον αυξημένων πιέσεων με περιορισμένα περιθώρια ανακούφισης στο κόστος ζωής.
