Οι Μιλένα Κοντού και η Ζωή Φίτσιου έγραψαν ιστορία με την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών γυναικών. Το δίδυμο των Ελληνίδων κωπηλατριών μίλησαν στο SPORT24 μετά την απονομή του μεταλλίου το οποίο είναι το τέταρτο για την Team Hellas μέχρι τώρα στο “Παρίσι 2024”.
Οι Μιλένα Κοντού και η Ζωή Φίτσιου στέφθηκαν χάλκινες Ολυμπιονίκες στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών μετά από μια εκπληκτική εμφάνιση στον τελικό. Οι δύο Ελληνίδες κωπηλάτριες, μίλησαν στο SPORT24 μετά το κορυφαίο επίτευγμα τους και αναφέρθηκαν στις λεπτομέρειες της κούρσας αλλά και τα συναισθήματά τους.
Μιλένα Κοντού για την κούρσα που τους χάρισε το χάλκινο μετάλλιο:
” Ήταν μια απίστευτη κούρσα, ήμασταν πολύ καλά σωματικά και ψυχολογικά. Μπήκαμε πολύ έτοιμες για αυτήν την κούρσα, ξέραμε τι πάμε να κάνουμε, δεν έχουν πάντα σημασία τα πρώτα χίλια μέτρα γιατί το έχουμε δει πολλές φορές στην κωπηλασία, γίνονται ανατροπές και την πιο μεγάλη σημασία έχει το δεύτερο χιλιάρι όπου εκεί φαίνεται ποιος έχει κάνει την πιο πολλή προπόνηση και ποιος έχει την πιο πολλή θέληση, εκεί πέφτει η κούραση. Είχαμε την θέληση, είχαμε την δύναμη κάναμε μια υπέρβαση για τους εαυτούς μας και καταφέραμε και φέραμε αυτό το μετάλλιο”.
Η Ζωή Φίτσιου για την κούρσα:
“Ο πρόεδρος μου (από τον Όμιλο στο Μαυροχώρι) μου είχε πει: “Επειδή στον ημιτελικό μας έσκασες, το άφησες μέχρι τελευταία στιγμή και αγχωθήκαμε, μην μας σκάσεις τώρα στον τελικό”, εγώ του είπα προκαταβολικά, χαριτολογώντας θα σε σκάσουμε μέχρι το τέλος, αλλά όλα θα πάνε καλά”.
Μιλένα Κοντού για την τακτική που ακολούθησαν στην κούρσα:
” Ξέραμε ότι πάμε να κάνουμε την τακτική μας, ένα χιλιάρι γρήγορο και ένα πιο γρήγορο. Στο δεύτερο χιλιάρι πάντα ανεβάζουμε, ειδικά όταν είμαστε πολύ καλά σωματικά όπως τώρα. Ξέραμε ότι πρέπει να κάνουμε την υπέρβαση, είναι ένας τελικός Ολυμπιακών Αγώνων, όλες θα έφευγαν πολύ γρήγορα, δεν θα λυπηθεί καμία την δύναμή της και το σώμα της, θα πονέσουν μέχρι τέλους, οπότε χρειάζεται να γίνει η υπέρβαση για να πάρεις μετάλλιο. Ήμασταν έτοιμες, ψυχολογικά και σωματικά και απλά ξέραμε ότι στο δεύτερο χιλιάρι είναι όλα ή τίποτα, ή θα βγούμε με ένα μετάλλιο στο στήθος ή τελευταίες και σκασμένες. Οπότε ήταν μέχρι να φύγουμε και να ακούσω το σήμα έναρξης της κούρσας””.
Η Ζωή Φίτσιου για τα στοιχεία – κλειδιά που τους χάρισαν το χάλκινο μετάλλιο:
” Ήταν μια πάρα πολύ ωραία κούρσα, το απολαύσαμε και οι δύο. Όπως λέει η Μιλένα, όταν φτάσαμε χίλια μέτρα και είδα που είμαστε, λέω τώρα ξεκινάμε γιατί έχουμε πει ότι μετά τα χίλια βάζουμε έκτη, το τούρμπο και φεύγουμε. Μετά, αρχίσαμε σιγά – σιγά να ανεβάζουμε, περίπου στα 600 με 500 τελευταία μέτρα γυρνάω και φωνάζω στην Μιλένα, “μπορείς”, το κάνουμε και στην προπόνηση αυτό το πράγμα. Μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ ο τρόπος με τον οποίο ο προπονητής μας, μας βάζει να προπονούμαστε, δεν γίνεται τίποτα τυχαία, έχουμε πάντα και τον Στέφανο μαζί μας ο οποίος είναι ένα πολύ γρήγορο σκάφος από μόνος του, μας έχει βοηθήσει πολύ στο θέμα του ανταγωνισμού. Πολλές φορές έχω φωνάξει στην Μιλένα, ” μπορούμε ” και απλά μετά από αυτό το “μπορείς” ανεβαίναμε, δεν καταλάβαινα τον ρυθμό με τον οποίο ανεβαίναμε. Στο τέλος, κάνω μια το κεφάλι μου δεξιά, συνειδητοποιώ ότι έχουμε ξεκινήσει και μπαίνουμε στις Ρουμάνες και ότι είμαστε πολύ κοντά στο να τις περάσουμε και κόβω κουπιά αλλά δεν προλάβαμε θέλαμε λίγα μέτρα ακόμα.
Η Μιλένα Κοντού για τα συναισθήματά της μετά την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου:
” Δεν περιγράφονται τα συναισθήματα σχετικά με αυτό που έχει γίνει, τώρα προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε τι έχει γίνει, έχουμε ανάμεικτα συναισθήματα. Είμαστε απλά περήφανες για αυτό που έχουμε κάνει, θα συνειδητοποιήσουμε, σιγά σιγά τι έχει γίνει. Πρόκειται για μια μοναδική στιγμή”.
Η Ζωή Φίτσιου για τον τρόπο εορτασμού της κατάκτησης του μεταλλίου:
“Θα γιορτάσουμε αυτές τις δύο μοναδικές στιγμές κάνοντας διακοπές στο Παρίσι. Πέντε Αυγούστου φεύγουμε και 12 πετάμε Καναδά για το Παγκόσμιο”.
