Ντερμπάρα χωρίς νικητή (1-1) για Ολυμπιακό και ΑΕΚ!
Αναμέτρηση με καλό ρυθμό και πολλές φάσεις. Παιχνίδι που υπήρξαν σαφείς στοχεύσεις από Μαρτίνς και Οφρυδόπουλο, παίκτες-μοιραίοι αλλά κι εκείνοι που επέστρεψαν στις καλές εμφανίσεις.
Αναλυτικά, τα σημεία-κλειδιά από την ντερμπάρα Ολυμπιακός-ΑΕΚ, σύμφωνα με τον «προπονητή της εξέδρας»:
*Το πρέσινγκ του Ολυμπιακού κόντρα στην… ήρεμη και με σχέδιο ΑΕΚ:
Σαφής ο προσανατολισμός των «ερυθρόλευκων» από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. Να πιέζουν δηλαδή ψηλά, προσπαθώντας να δυσκολέψουν το build up της ΑΕΚ. Ωστόσο, η «Ένωση» όχι μόνο παρουσιάστηκε με ταυτότητα και σχέδιο αλλά κυρίως κατάφερε να το ξεδιπλώσει και στον αγωνιστικό χώρο του «Γ. Καραϊσκάκης».
Καταρχάς, με την καίρια συνδρομή του Κριχόβιακ -που έπαιρνε την πρώτη πάσα από τα στόπερ- αποσυμπίεζε την πίεση των γηπεδούχων. Από εκεί και πέρα, υπήρχε εμφανής εντολή οι δύο πλάγιοι χαφ, Τσούμπερ και Γκαρσία, να συγκλίνουν πολύ, ακόμα και μέχρι το ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής του αντιπάλου. Κάτι που -ειδικά στην περίπτωση του πρώτου- επιχειρείται από το ξεκίνημα της παρουσίας του Σωκράτη Οφρυδόπουλου στον «κιτρινόμαυρο» πάγκο. Μια επιλογή που έχει λογική, αφού ο Ελβετός άσος αποδίδει καλύτερα κινούμενος στον άξονα. Την ίδια στιγμή, ο Αραούχο έβγαινε αρκετά εκτός κουτιού (κυρίως προς τα αριστερά για να δημιουργεί χώρους και να βοηθά στην ανάπτυξη). Όλες αυτές οι κινήσεις είχαν ως αποτέλεσμα ένα πετυχημένο κάθετο παιχνίδι από τους φιλοξενούμενους (κατά βάση από τον άξονα και αριστερά) που οδηγούσε σε παραγωγή φάσεων, με τον Ολυμπιακό την ίδια ώρα να έχει αρχίσει να γίνεται νευρικός.
Η ΑΕΚ δημιούργησε πολλές τελικές σε μια έδρα που παραδοσιακά δυσκολεύεται εδώ και χρόνια. Υπενθυμίζεται ότι στο προηγούμενο ντέρμπι των δύο ομάδων στο ίδιο γήπεδο, παρά την ήττα (1-0) της η «Ένωση» έκανε καλή εμφάνιση. Ωστόσο, αδυνατούσε να μετουσιώσει σε φάσεις τις προϋποθέσεις με τις οποίες έβγαινε στην αντεπίθεση. Καλύτερη μέχρι το 30′, λοιπόν, η ΑΕΚ, η οποία όμως έχασε την αυτοσυγκέντρωσή της μετά το 1-0 του Ολυμπιακού (κόντρα στη ροή του ματς). Παρόλα αυτά -κι ενώ οι Πειραιώτες είχαν αναλάβει έκτοτε τα ηνία- βρήκε το γκολ της ισοφάρισης από μια στατική φάση.
To δεύτερο μέρος ήταν πιο ισορροπημένο, με τα διαστήματα κυριαρχίας κάποιας εκ των δύο ομάδων να είναι ολιγόλεπτα. Όπως και να έχει, ο ρυθμός παρέμεινε εξαιρετικός. Οι δύο προπονητές άργησαν να ανακατέψουν την τράπουλα, με τις πρώτες αλλαγές να πραγματοποιούνται στο 70′. Στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα ο Πέδρο Μαρτίνς γύρισε το σύστημα από 4-3-3 σε 4-4-2 στην προσπάθειά του να φορτώσει τα αντίπαλα καρέ, για να απαντήσει ο Σωκράτης Οφρυδόπουλος με 4-3-3 (αντί του 4-2-3-1) ώστε να κλείσει καλύτερα τους διαδρόμους.
*Τα ατομικά λάθη της ΑΕΚ και το διάβασμα του Ολυμπιακού:
Παρά τα όσα θετικά παρουσίασε στο πρώτο ημίχρονο η ΑΕΚ, την ίδια στιγμή δεν έλειπαν τα ατομικά λάθη. Από ένα τέτοιο ήρθε το τέρμα του Ολυμπιακού (ύστερα από τον λάθος υπολογισμό του Μοχαμάντι στο γέμισμα του Βατσλίκ), ενώ στις καθυστερήσεις ο Μήτογλου παραλίγο να χαρίσει και δεύτερο γκολ στους γηπεδούχους, αλλά στα καπάκια διόρθωσε το λάθος του (κακό κοντρόλ).
Οι Πειραιώτες διάβασαν εξαρχής τα κενά που δημιουργούνταν στο αριστερό άκρο των μετόπισθεν της ΑΕΚ (ελέω Μοχαμάντι). Εκεί στόχευαν οι περισσότερες επιθέσεις τους. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο επιχειρούσαν με μπαλιές στην πλάτη της άμυνας της «Ένωσης». Κυρίως με τον Εμβιλά, ο οποίος όσο περνούσαν τα λεπτά ανέβαζε κατακόρυφα την απόδοσή του.
*Το «κούμπωμα» των Σιμάνσκι-Κριχόβιακ:
Από τις πρώτες μέρες της σπουδαίας υπογραφής του Γκρεγκόρζ Κριχόβιακ από την ΑΕΚ, σηκώθηκε συζήτηση σχετικά με το με ποιον (σε 4-2-3-1) ή με ποιους (σε 4-3-3) από το υπάρχον ρόστερ της ΑΕΚ θα μπορούσε να συνδυαστεί καλύτερα. Στο πρώτο του ματς κόντρα στον ΠΑΟΚ -όπου, παρά τα ποιοτικά του αγγίγματα με την μπάλα, πραγματοποίησε μέτρια εμφάνιση- αγωνίστηκε δίπλα στον Χατζισαφί. Απόψε έπαιξε με τον Σιμάνσκι.
Υπάρχει σίγουρα η παράμετρος της κοινής γλώσσας αλλά και της συνεργασίας τους στην εθνική Πολωνίας. Παρόλα αυτά, οι δύο χαφ έδειξαν να κουμπώνουν κυρίως για αγωνιστικούς λόγους. Ο μεν Κριχόβιακ βοηθούσε πολύ στην ανάπτυξη από πίσω με τις καλές του μεταβιβάσεις, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσε να βοηθά και στο ανασταλτικό κομμάτι. Από την άλλη, ο Σιμάνσκι κατάπινε ατέλειωτα χιλιόμετρα, κάλυπτε χώρους κι έδινε ένταση στη μεσαία γραμμή της ΑΕΚ. Οι δύο παίκτες αλληλοσυμπληρώνονται ελέω χαρακτηριστικών (χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι για τη μεταγραφική ενίσχυση της «Ένωσης» το προσεχές καλοκαίρι). Ειδικά αναφορικά και με το προηγούμενο παιχνίδι του «δικεφάλου» με τους Θεσσαλονικείς, φάνηκε ότι ο Σιμάνσκι θα μπορούσε να είχε βοηθήσει περισσότερο στις αμυντικές μεταβάσεις σε σχέση με τον Χατζισαφί.
*Οι μοιραίοι Ελ Αραμπί και Μοχαμάντι:
Μέτριο μεν το ξεκίνημα του Ολυμπιακού, ωστόσο από το 30′ και μετά «ξύπνησε». Έφτιαξαν πολλές φάσεις και οι γηπεδούχοι, με τον Ελ Αραμπί να είναι στις περισσότερες εξ αυτών. Ο Μαροκινός φορ σπατάλησε ευκαιρίες που δεν το συνηθίζει. Πόσω μάλλον τόσες μαζεμένες σ’ ένα ματς.
Την ίδια στιγμή ο Μοχαμάντι υπέπεσε σε μοιραίο λάθος σ’ ακόμα ένα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό (όπως στο 2-3 του ΟΑΚΑ). Και είναι κρίμα για τον ίδιο, επειδή γενικά δεν είναι κακό μπακ. Ίσα-ίσα. Ειδικά επιθετικά βοηθά πολύ. Όπως και απόψε, με την ομάδα του να επιχειρεί κυρίως από την πλευρά του, εκμεταλλευόμενη τα ανεβάσματά του. Θέλει περισσότερο καθαρό μυαλό και συγκέντρωση, αφού η ταχύτητά του τον βοηθά να παρεμβαίνει αμυντικά έστω και σε δεύτερο χρόνο.
*Έδειξε πόσο έλειψε ο Φορτούνης:
Ακόμα και να μην… ακουμπούσε μπάλα, η επιστροφή του Φορτούνη στη δράση με την πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού μετά από 315 μέρες θα ήταν από μόνη της πολύ σημαντική. Ωστόσο, ο Έλληνας άσος δεν αρκέστηκε σ’ αυτό. Τι κι αν αγωνίστηκε μόλις για ένα τέταρτο. Κατάφερε να έχει δύο έξοχες μεταβιβάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν μετουσιωθεί και σε ασίστ, εάν για παράδειγμα ο Ελ Αραμπί ήταν εύστοχος. Ένα κάθετο παιχνίδι που έχει λείψει πολύ φέτος από τους «ερυθρόλευκους».
ΠΗΓΗ : sport-fm
