Μπορεί να ζοριστεί, μπορεί να χρειαστούν αρκετές ψηφοφορίες, αλλά στο τέλος είναι δεδομένο πως αυτός θα είναι. Υποσκάπτεται ο θεσμός αν ο νέος Πρόεδρος δεν εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία; Σίγουρα. Κλείνει εσωκομματικές μουρμούρες ο Κ. Μητσοτάκης; Ασφαλώς. Ήταν αυτός όμως ο σκοπός του; Όχι. Θα διατυπώσω μια άποψη η οποία δε πολύ ακούγεται και θα προσπαθήσω να ερμηνεύσω την απόφαση του πρωθυπουργού δίνοντάς της έναν τελείως άλλο χαρακτήρα.
Οι εκλογές στη χώρα μας, όπως όλοι γνωρίζουμε, αναμένονται για το καλοκαίρι του 2027. Οι δημοσκοπήσεις συνεχίζουν να δείχνουν τη ΝΔ πρώτο κόμμα, αλλά με αρκετή πτώση. Όπως όλα δείχνουν, η δυσαρέσκεια είναι μεγάλη, αλλά λόγω της ανύπαρκτης αντιπολίτευσης δε μεταφράζεται σε αλλαγή συσχετισμών. Επομένως, η ΝΔ μπορεί να προηγείται, αλλά αν θέλει να κυβερνήσει, θα χρειαστεί κάποια συμμαχία. Η επιλογή Τασούλα γκρεμίζει τις γέφυρες επικοινωνίας με το ΠΑΣΟΚ, το οποίο από την επόμενη της ανακοίνωσης της υποψηφιότητας Τασούλα φωνάζει πως δε πρόκειται να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ.
Τι είναι σημαντικότερο για τον Κ. Μητσοτάκη όμως; Να κλείσει εσωκομματικά στόματα ή να κυβερνήσει για τρίτη τετραετία; Νομίζω πως είναι δεδομένο ότι πιο λογικό είναι να τον ενδιαφέρει να εκλεγεί πρωθυπουργός για τρίτη φορά, καθώς οι εσωκομματικές γκρίνιες σταματούν πάντα όταν πρόκειται για διακυβέρνηση, μια και η εξουσία αποτελούσε πάντα τη συγκολλητική ουσία για κάθε εσωκομματικό πρόβλημα.
Γιατί όμως τότε κάνει μια επιλογή που πάει κόντρα σε αυτή τη λογική; Γιατί μάλλον δεν τον ενδιαφέρει να ξανά εκλεγεί. Και ποιον πρωθυπουργό δεν ενδιαφέρει να ξανά εκλεγεί; Μα φυσικά αυτόν που έχει άλλα πλάνα, πιο μεγαλόπνοα.
Αυτή τη στιγμή, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα, του οποίου η θητεία λήγει το 2026. Στην Ευρώπη φημολογείται πως ο Κ. Μητσοτάκης καλοκοιτάζει τη θέση του Κόστα εδώ και καιρό, και οι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνονται δεκτικοί σε ένα τέτοιο σενάριο. Επίσημες δηλώσεις δεν έχουμε φυσικά – έτσι κι αλλιώς, ποτέ κανείς δεν παίζει πολιτικά παιχνίδια με ανοιχτά χαρτιά.
Επομένως, πού καταλήγει αυτός ο συλλογισμός; Ο Κ. Μητσοτάκης έκανε μια επιλογή η οποία θα του λύσει τα χέρια εγχώρια, καθώς θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει έχοντας για Πρόεδρο της Δημοκρατίας έναν υπερκομματικό στρατιώτη μέχρι και το 2026, όπου και θα σηκώσει πανιά για αλλού.
Τώρα τι προβλέπεται από το Σύνταγμά μας; Υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Το πρώτο είναι το κυβερνόν κόμμα να εκλέξει αντικαταστάτη του μέχρι τις εκλογές, και το δεύτερο να πάει η χώρα σε πρόωρες εκλογές. Και τα δύο θα ήταν αρκετά πιθανά σενάρια.
Φυσικά, ό,τι από τα δύο και αν γίνει, κερδισμένος θα είναι ο Ν. Δένδιας, ο οποίος είναι ξεκάθαρο καιρό τώρα πως θα ήθελε να ηγηθεί της ΝΔ, και η βάση του κόμματος δείχνει να τον θέλει πολύ. Το συγκεκριμένο σενάριο μπορεί να ακούγεται τραβηγμένο, αλλά είναι αρκετά πιθανό αν κάτσουμε και ερμηνεύσουμε τις επιλογές του πρωθυπουργού και ενώσουμε τα κομμάτια του παζλ. Σε κάθε περίπτωση, εδώ θα είμαστε και θα δούμε κατά πόσο ισχύει αυτός ο συλλογισμός.
Διαβάστε Επίσης:
Ήρκος Αποστολίδης: Ένας απο τους τελευταίους υπερασπιστές του ορθού λόγου
