της Ειρήνης Καρύδη
Λίγο πολύ όλοι έχουμε περάσει την τελετουργία του εμβολιασμού, μία οδύνη που αφορούσε την εισχώρηση της βελόνας στην παιδική σάρκα μας, συνήθως συνοδευόμενη από δάκρυα έκπληξης, παράπονου και λιγότερο από πόνο.
Μετά είχαμε τις αντιδράσεις, το κοκκίνισμα ή το πρήξιμο στο χέρι ή το πόδι. Και η επιβίωση μας από το μαρτύριο του εμβολιασμού μας άφηνε κι ένα λάφυρο, το στρογγυλό σημάδι στο μπράτσο ή το ζωγραφισμένο κυκλάκι στο χεράκι.
Όμως, εδώ και κάτι μήνες λόγω του εμβολίου που αναμένουμε, έχουμε ακούσει όλη την ανασκόπηση της ιστορίας της ανθρωπότητας με θέμα τις ιώσεις και τις πανδημίες… «Πάστωσε» το κεφάλι μας από την ευλογιά, την λύσσα, την χολέρα, την διφθερίτιδα, τον τέτανο, τον κοκίτη, την φυματίωση, την πολιομυελίτιδα, την ιλαρά, την γρίπη κ.ο.κ . Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μαζί με τους ιούς και τα χιλιάδες άλλα ιατρικά «πράγματα», έχουμε την πείνα, τα καιρικά φαινόμενα, τις φυσικές καταστροφές, τις μεταναστεύσεις και τους πολέμους, τα οποία μας διαμόρφωσαν ως είδος.
Κάτι, επίσης, που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι ο κόσμος μας θα ήταν πολύ χειρότερος και η ζωή μια αφόρητη αν η ανθρώπινη ευφυΐα δεν είχε ανακαλύψει τα εμβόλια, τα οποία είναι καλό πράγμα, εκτός αν μας έχει βαρέσει η βαθιά οικολογία κατακούτελα και έχουμε αποφασίσει ότι τα μόνα όντα που αξίζουν την επιβίωση είναι οι ιοί, άντε κι οι αμοιβάδες.
Και ο λόγος που αναφέρομαι στα εμβόλια είναι οι αρνητές αυτών και ενδεχομένως των ίδιων των ιών (μία μόδα που δεν ξεκίνησε φέτος).
Εν μέρει είναι λογικό να «κρατάμε πισινή» σε ένα εμβόλιο ή σε ένα φάρμακο που δεν έχει πάρει τα ΟΚ που χρειάζονται για να κυκλοφορήσει, και πρέπει να είμαστε καχύποπτοι απέναντι στις αρπακτικές προθέσεις των τεράστιων πολυεθνικών οι οποίες προφανώς θα μετατρέψουν την υγειονομική κρίση, τον φόβο της αρρώστιας και του θανάτου σε τεράστια κέρδη. Και η πανδημία του κορονοϊού είναι πράγματι η ευκαιρία τους για να αρμέξουν μέχρι τελευταίας ρανίδος την φαρμακαγορά, μέχρι να της προκαλέσουν πολλαπλούς οργασμούς. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι παίζει απαραίτητα κάτι πονηρό με τα εμβόλιά τους.
Από την άλλη, φυσικά τα εμβόλια βαρύνονται με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, με επικίνδυνα τεστ σε πειραματόζωα και με ληστρική εκμετάλλευση των συστημάτων υγείας και των ασφαλιστικών ταμείων. Αλλά ταυτόχρονα είναι εκτεθειμένα σε υπερβολική διαφάνεια ώστε να αποφύγουν έναν στοιχειώδη έλεγχο και υποτιθέμενες συνωμοσίες σιωπής οι οποίες αποκρύπτουν κάποιο τσιπάκι στα φιαλίδια που υπόσχονται την προστασία μας.
Σε τελική ανάλυση, κάποιος είχε πει κάποτε ότι οι καπιταλιστές είναι τόσο άπληστοι, που μπορούν να σου πουλήσουν και το σκοινί που θα τους κρεμάσεις και ότι αυτή είναι η δουλειά των πολυεθνικών, να βγάλουν λεφτά από όπου μπορούν ακόμα και από τον θάνατό και την επιβίωσή μας.
Τώρα, το προϊόν που μας πουλάνε είναι η ανοσοπροστασία μας και η εξάλειψη του Covid-19, με τις ενεσούλες τους.
Και επειδή μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί τίποτα για την ασφάλειά του «προϊόντος», γι’ αυτό προτείνω και συνιστώ ψυχραιμία και να χρησιμοποιούμε την λογική μας, όση μας έχει απομείνει μετά από τον καταιγισμό πληροφοριών που βιώνουμε καθημερινά.
