Αν νομίζετε ότι νησιά και βουνά έχει την ικανότητα να δημιουργήσει μόνο η φύση κάνετε λάθος.
Δυστυχώς την ικανότητα αυτή την έχει και άνθρωπος με την ασύδοτη και αλόγιστη ρύπανση της θάλασσας με πλαστικά και άλλου είδους υλικά.
Και σίγουρα δεν είναι όμορφα όπως αυτά που δημιουργεί η φύση.
Ακόμα και η ονομασία Garbage Patches που τους έχουν δώσει ούτε καν αυτή δεν είναι εύηχη.
Ωκεανολόγοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το 2050 αν συνεχιστεί με αυτό τον ρυθμό η θαλάσσια ρύπανση, το βάρος των σκουπιδιών θα είναι περισσότερο από το συνολικό βάρος των ψαριών που ζουν σ’αυτή.
Κάθε χρόνο στον ωκεανό διαρρέουν περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι σκουπιδιών και αυτό γίνεται χειρότερο κάθε χρόνο.
Ας δούμε όμως πώς σχηματίζονται τα νησιά από πλαστικά.
Καθοριστικό ρόλο στον σχηματισμό τους παίζουν τα ωκεάνια ρεύματα που κινούνται και περιστρέφονται σε τεράστιες εκτάσεις, πολλές φορές συναντιούνται με αποτέλεσμα τα σκουπίδια να παρασύρονται διαδοχικά από αυτά και να ταξιδεύουν αποστάσεις χιλιάδων ναυτικών μιλίων.
Φανταστείτε τα σαν τεράστιες δίνες που τραβούν αντικείμενα.
Στο κέντρο κάθε δίνης όπου επικρατεί νηνεμία και η δύναμη των ρευμάτων είναι σχεδόν μηδενική εκεί καταλήγουν όλα μαζί και σχηματίζουν αυτό που ονομάζεται Garbage Patch.
Στην ουσία είναι μια τεράστια πυκνή μάζα αποτελούμενη από κάθε είδους απορριμμάτων .
Το πιο γνωστό νησί από πλαστικά είναι αυτό του Ειρηνικού με την έκταση του να φτάνει σχεδόν όσο την έκταση της Γαλλίας επι τρείς φορές αλλά δυστυχώς έχουν εντοπιστεί και πολλά άλλα ανά τον κόσμο.
Εκτός του σχηματισμού αυτών των νησιών έχουμε και το φαινόμενο σε ακτές φυσικών νήσων να έχουν εκβραστεί και αρκετοί τόνοι απορριμμάτων .
Επακόλουθο όλων αυτών να επηρεάζονται τα οικοσυστήματα από τα υλικά που διαβρώνονται με την πάροδο του χρόνου ,καθώς και η μόλυνση της διατροφικής αλυσίδας από μικροπλαστικά με αποτέλεσμα να έχουμε τον θάνατο χιλιάδων θαλάσσιων ειδών.
Η δε μόλυνση από μικροπλαστικά μέσω της διατροφικής αλυσίδας μεταφέρεται και σε εμάς.
Ακόμα και σε σχετικά κοντινή απόσταση από την Ελλάδα εμφανίστηκαν τέτοια νησιά.
Ένα νησί κοντά στις ακτές της Τοσκάνης ανάμεσα στην Νήσο Έλβα και την Κορσική έχει κάνει την εμφάνιση του εδώ και χρόνια με αυξανόμενη συσσωρευτική τάση.
Η μήκους δεκάδων χλμ νήσος αποτελείται από τμήματα πλαστικών ποτηριών, καλαμάκια, μπουκάλια, παπούτσια και ρούχα, που τα περισσότερα έχουν συρρικνωθεί σε κομμάτια όχι μεγαλύτερα από 2 χιλιοστά.
Χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου νησιού είναι η περιοδική του εμφάνιση η οποία εξαρτάται από την κίνηση των ρευμάτων της περιοχής χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αποτελεί πρόβλημα αφού σχηματίζεται και αποσχηματίζεται.
Όλα αυτά γίνονται τροφή για τα θαλάσσια όντα, και κατ’ επέκταση και για εμάς.
Ας φροντίσουμε ο κόσμος που ζούμε και είναι δανεικός από τις επόμενες γενιές να μην καταστεί και αγύριστος..
Φωτογραφίες από το διαδίκτυο.
Στέλιος Ταντούρης
