Ο Bakary Sarr από τη Σενεγάλη μίλησε στο NEWS 24/7 για τη δική του “Οδύσσεια”, στην προσπάθειά του να μεταναστεύσει στην Ευρώπη.
Το NEWS 24/7 βρέθηκε πρόσφατα στη Σενεγάλη, στο πλαίσιο της αποστολής της Actionaid στη χώρα, με θέμα την κλιματική αλλαγή και την κλιματική μετανάστευση.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στη χώρα της Δυτικής Αφρικής, βρεθήκαμε στην περιφέρεια Foundiougne, η οποία αποτελεί κύριο κόμβο στον ποταμό Sine-Saloum στην περιοχή Fatick της Σενεγάλης.
Στο Foundiougne οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια της γης και την αλιεία, δύο τομείς που έχουν πληγεί σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης του κλίματος.
Στο Foundiougne είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον Bakary Sarr, εξωτερικό συνεργάτη της ActionAid Senegal και συντονιστή του εμπορίου αλιείας της τοπικής κοινότητας.
Αρχικά, Bakary Sarr μίλησε στο NEWS 24/7 για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην κοινότητά του, αλλά και για τις δράσεις τις οποίες πραγματοποιεί για την αντιμετώπισή της.
“Είμαι 41 ετών, είμαι παντρεμένος και έχω τρία παιδιά. Από το 2006 εργάζομαι ως εξωτερικός συνεργάτης της ActionAid Senegal, αλλά και ως συντονιστής του εμπορίου αλιείας της τοπικής κοινότητας του Foundiougne.
Η κλιματική αλλαγή έχει επηρεάσει άμεσα τις κοινότητες της Σενεγάλης. Οι συνέπειές της είναι εδώ. Τις ζούμε καθημερινά και τις βιώνουν στις ζωές μας. Η θερμοκρασία έχει ανέβει ραγδαία, η πανίδα έχει επηρεαστεί, με αποτέλεσμα τα λαχανικά να έχουν λιγοστέψει, η στάθμη της θάλασσας έχει ανέβει, ενώ η άμμος και το αλάτι παίρνουν τη γη και ‘πνιγόμαστε’ από το νερό.
Στόχος μου είναι να ενημερώνω την κοινότητα για τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Οι άνθρωποι είναι σημαντικό να γνωρίζουν πώς ήταν η ζωή πριν από 10 χρόνια και πώς είναι σήμερα, ώστε να δράσουμε μαζί για να μη γίνουν πολύ χειρότερα τα πράγματα τα επόμενα 10 χρόνια”, ανέφερε αρχικά.
Όπως δήλωσε ο Bakary Sarr, ο ίδιος μαζί με μέλη της κοινότητάς του προχωρούν αρκετά συχνά σε δράσεις όπως η δενδροφύτευση και η ανάπλαση των Μαγκρόβιων Δασών, ενώ παράλληλα πραγματοποιούν και δράσεις γύρω από την αλιεία, με στόχο να καταφέρουν να αυξήσουν τα ψάρια στα νερά της περιοχής.
“Λόγω της κλιματικής αλλαγής, πλέον η ζωή στα νησιά είναι εξαιρετικά δύσκολη. Για το λόγο αυτό ολοένα και περισσότεροι νέοι αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Οι ψαράδες δε μπορούν να επιβιώσουν, καθώς πλέον τα ψάρια είναι πολύ λίγα, λόγω της αλλαγής του κλίματος. Για αυτό και οι νέοι παίρνουν την απόφαση να φύγουν από την περιοχή ή και από τη χώρα. Γιατί δεν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς”, είπε χαρακτηριστικά ο Bakary Sarr.
Στη συνέχεια, ο ίδιος μίλησε στο NEWS 24/7 για τη συγκλονιστική δική του “Οδύσσεια”, στην προσπάθειά του να μεταναστεύσει στην Ευρώπη, με στόχο μια καλύτερη ζωή.
“Την πρώτη φορά προσπάθησα να φύγω από τη χώρα, με στόχο να φτάσω στην Ευρώπη, δίνοντας περίπου 800 ευρώ, ώστε να λάβω μια θέση σε μια βάρκα, μαζί με άλλους μετανάστες.
Τέσσερις ημέρες ήμασταν μέσα στη βάρκα, ταξιδεύοντας κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες. Οι άνθρωποι έκλαιγαν και ούρλιαζαν, καθώς τα κύματα έφταναν τα εφτά ίσως μέτρα.
Μετά από βασανιστικές στιγμές, φτάνοντας τελικά στη Μαυριτανία, αποφάσισα πως πρέπει να γυρίσω πίσω, καθώς οι κίνδυνοι ήταν πολλοί και είχα φοβηθεί για τη ζωή μου.
Έπειτα, σκέφτηκα πως θα πρέπει να δοκιμάσω πάλι, καθώς αυτή ήταν η μοναδική μου ελπίδα για μια καλύτερη ζωή και έτσι ξαναπροσπάθησα να μεταναστεύσω στην Ευρώπη.
Τη δεύτερη φορά υπήρξε μεγαλύτερη οργάνωση και το εγχείρημα πραγματοποιήθηκε με δύο βάρκες. Ήμασταν ακόμη πιο πολλοί άνθρωποι και οι βάρκες ήταν γεμάτες.
Έξι ημέρες ήμασταν μέσα στις βάρκες και επιτέλους μπροστά μας βλέπαμε την Πορτογαλία. Ήμασταν πολύ κοντά στο όνειρο.
Η ώρα ήταν 6 το πρωί και ο καιρός μας φόβιζε. Είχε πολύ δυνατό άνεμο, το κρύο ήταν αβάσταχτο και η βάρκα απλά δεν μπορούσε να σταθεί. Δεν έχω νιώσει ποτέ τοσο δυνατό αέρα στη ζωή μου. Το σκηνικό ήταν τρομακτικό.
Σε ένα σημείο απλά χαθήκαμε, καθώς ο άνεμος άλλαξε την πορεία μας. Δύο μέρες περιπλανιόμασταν… Δεν ξέραμε πού βρισκόμαστε και το φαγητό και το νερό είχε τελειώσει. Ήμασταν απεγνωσμένοι και απλά περιμέναμε τον θάνατο.
Καθώς τα κύματα μας άλλαζαν πορεία, τελικά βρεθήκαμε στις ακτές του Γιβραλτάρ. Εκεί οι αρχές μας σταμάτησαν και μάς έδιωξαν, στέλνοντάς μας στην Μαυριτανία. Εκεί μας έδωσαν τις πρώτες βοήθειες και λίγες ώρες μετά μας έστειλαν πίσω στη Σενεγάλη.
Ήταν μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ για όσο ζω. Θα τη θυμάμαι για πάντα. Τα μεγάλα κύματα, τον δυνατό άνεμο, τα κλάματα των ανθρώπων”.
*Το παρόν άρθρο αναφέρεται στο τριετές Πρόγραμμα Faces of Migration, με στόχο να ενισχυθεί η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση για τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης, τη μετανάστευση και την μεταξύ τους σχέση.
ΠΗΓΗ : news247
